อีกสองเดือนผมจะตาย Ep.1
https://pantip.com/topic/39412391
อีกสองเดือนผมจะตาย Ep.2
https://pantip.com/topic/39414394
-----------------------------------------------------------------------------------------
พลาด..ประมาท..มั่นใจเกินเหตุ ผมเกือบต้องตายจากแผนจ่ายเงินโจรเรียกค่าไถ่
ที่ผ่านมาหลายปี งานของผมมีแต่นักธุรกิจ นักการเมือง เศรษฐี นักวิชาการ แค่นัดเข้าไปคุย ลบความจำ ฝังความจำใหม่ ให้โอนหุ้น ยกมรดกให้ ย้ายพรรคการเมือง เปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจ ฯลฯ ไม่มีอะไรซับซ้อน เห็นรึยังครับว่าผมพลาดตรงไหน คนพวกนี้เวลาไปคุย ไม่เคยมีใครปิดหน้าปิดตา
ไม่ใส่แว่นกันแดด...
น่าจะเอะใจซักหน่อย แต่ด้วยความมั่นใจว่าขอแค่ได้เจอต่อหน้า คุยแค่ไม่กี่คำ
( ถ้ามันไม่ยิงมาซะก่อน ซึ่งไม่ยิงแน่ เพราะมันอยากได้เงินมากกว่า ) ผมก็ลบความจำและเปลี่ยนความจำโจรใหม่ได้ แล้วเป็นไงล่ะ ไม่เคยมีคู่มือการใช้ความสามารถนี้ที่บอกผมว่าใช้กับคนที่ใส่แว่นกันแดดไม่ได้
บ้าเอ๊ย!!
04:00 น. สถานที่เป็นลานดินถมข้างทาง ตรงนี้ห่างจากบ้านคนพอสมควร ดีที่ไม่ห่างจากอาคารสำนักงานมาก พวกโจรนี่ก็คงเป็นคนใกล้ตัวในพื้นที่นี่แหละ ฝั่งผมไปกันสองคน ผมขับ ลูกน้องนายกตู้มาด้วยอีกคน ส่วนอีกคนให้อยู่รอสแตนด์บายที่สำนักงาน ฝั่งมันมากันสองคน ใส่แว่นกันแดด พร้อมหน้ากากอนามัย ผมเข้าไปคุยในรถที่มันขับมาคนเดียว ให้ลูกน้องนายกตู้รอที่รถใกล้ๆ ตั้งใจลบความจำให้เร็วที่สุด แต่ผ่านไปซักพัก เริ่มไม่เข้าท่าละ ปกติใช้เวลาไม่นาน ท่าทีจะเปลี่ยนไป น่าจะเริ่มทำตามที่ผมคิดได้ นี่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ช่วงที่เริ่มคิดว่าเป็นเพราะแว่นกันแดด เข่าผมเริ่มอ่อน มือไม้เริ่มสั่น ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ พอพวกมันจบการวิดีโอคอลให้เห็นความปลอดภัยน้องนริน หัวใจผมก็เต้นแรง เริ่มพยายามใช้ความคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ถ่วงเวลามันก่อนมั้ย ค่อยเปลี่ยนไปใช้แผนสำรอง.....
แผนสำรอง....มีซะที่ไหนล่ะ ก็มาด้วยแผนเดียวนี่แหละ มันเริ่มบอกให้ไปเอาเงินมาใส่ในรถคันนี้เร็วๆ มันอยากรีบกลับ เออ.. ผมก็อยาก แต่ขอถ่วงเวลาก่อนสิว้อย
เดี๋ยวช่วงที่ขนเงินมา จะให้มันเปิดนับเงิน ให้รู้ว่าเงินจริง และครบจำนวน เงินมากขนาดนี้ให้มันเสียเวลานับเงินนานหน่อยก็ได้ นับกันในรถนี่แหละ แถวนี้ไม่มีใครผ่านมาหรอก ชวนคุยให้มันผ่อนคลาย วางใจว่าเราอยากให้เงินแลกกับลูกสาวจริงๆ
“ถอดแว่นค่อยๆนับเงินดีมั้ยพี่ จะได้เห็นชัดๆ” พูดแบบนี้ดีกว่า โอเค! เอาแผนนี้แหละ เวิร์ค!!
แผนนี้เวิร์ครึเปล่าไม่รู้ เพราะไม่ได้ใช้ แต่น่าจะพอได้ ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้ลูกน้องนายกตู้ที่มาด้วย ไม่รู้ว่ามันเป็นคู่อริกับหนึ่งในสองพวกโจร รึมีปัญหาอะไรกันมาก่อน แค่ฝ่ายนั้นมันเห็นลูกน้องนายกตู้ ก็เริ่มโวยวาย ชักปืนออกมา ไอ้ฝั่งนี้ก็ชักออกมาด้วย จังหวะนั้นเริ่มไม่ปลอดภัยละ มันชี้ปืนไปมา แกว่งไปซ้ายทีขวาที เหมือนสติแตก ไม่รู้ว่าด่าอะไรกันบ้าง จับใจความได้นิดหน่อยเหมือนลูกน้องนายกตู้นี่ไปฆ่าเมีย รึเล่นเมียมันนี่แหละ โจรอีกคนที่มาด้วยก็ตกใจเหมือนกัน มันคงไม่ได้เตี๊ยมเรื่องนี้กันไว้ก่อน กระโดดหนีไปคนละทาง รวมทั้งผมด้วย หาพื้นที่ปลอดภัยกันก่อน
จังหวะที่รีบวิ่งกลับมาที่รถที่อยู่ใกล้ๆ เสียงปืนนัดแรกก็ดังขึ้น และมีตามมาอีกกี่นัดผมไม่ได้นับ ผมถึงรถแล้ว หลบอยู่อีกฝั่งของรถ เหงื่อแตก อะดรีนาลีนหลั่งเต็มสูบ หามุมมองมาที่จุดเกิดเหตุ ไม่มีเสียงปืนแล้ว ทั้งสองคนนอนแน่นิ่ง ฝั่งลูกน้องนายกตู้ไม่ขยับ นอนจมกองเลือด แต่อีกฝั่งหนักกว่า หัวหายไปแถบ โจรที่มาอีกคนนั่งทรุด มองไปที่หัวของเพื่อน ตัวสั่น ทำอะไรไม่ถูก พอได้สติ มันรีบขึ้นรถแล้วขับออกไปเลย
ผมนั่งเบลออยู่นานแค่ไหนจำไม่ได้ หาสติคืนมาก่อน รู้สึกตัวอีกที ผมไปถึงตัวลูกน้องนายกตู้ ยังมีลมหายใจอ่อนๆอยู่ โชคดีที่ยังไม่ตาย รีบลากมาที่รถ ไม่เคยลากคนตัวหนักขนาดนี้มาก่อน ยังดีที่รถอยู่ไม่ไกล ต้องรีบไปจากตรงนี้ ผมรีบขับไปที่อาคารสำนักงานของนายกตู้ ตรงนั้นมีอาคารจอดรถที่เป็นทางหนีออกมาจากอาคารสำนักงานที่ผมออกแบบไว้ พอไปถึงผมรีบขับเข้าไปจอดให้ลูกน้องนายกตู้ที่รอที่นี่รีบพาไปโรงพยาบาล ส่วนผมรีบขับไปบ้านนายกตู้ทันที
ไปถึงที่บ้าน นายกตู้กำลังรอสายโทรกลับจากโจรอยู่ แกรู้เหตุการณ์แล้ว บอกให้ใจเย็น มันเป็นอุบัติเหตุ ฝั่งเรายังอยากแลกตัวลูกสาวอยู่ แต่จัดการเรื่องคนตายก่อน เดี๋ยวจะเป็นข่าวใหญ่ ตอนนี้ยังเช้ามืดอยู่ รีบไปจัดการศพ แล้วทำการนัดหมายกันอีกที ฝั่งโจรก็คงไม่มีทางเลือก ยังไงก็ยังอยากได้เงินอยู่ดี โทรกลับมาว่าเอาตามนี้
นายกตู้บอกให้ผมกลับไปพักผ่อนก่อน เย็นนี้แกกับลูกน้องจะขับรถเดินทางไปธุระที่โคราช ถึงนู่นแล้วจะโทรคุยกันอีกที ผมกลับมาที่ห้อง ตั้งสติ แล้วคิดว่าจะเอายังไงต่อดี แต่อย่างน้อย น้องนรินก็คงไม่มีอันตราย ยังไงพวกมันก็อยากได้เงินมากกว่าชีวิตเด็กอยู่แล้ว หลังจากนั้นผมก็หลับเป็นตาย มาสะดุ้งตื่นอีกทีตอนสองทุ่ม ลูกน้องนายกตู้โทรมาบอกข่าวร้าย
เหมือนโดนของแข็งฟาดเข้าที่หน้า ข่าวร้ายคือ รถของนายกตู้ประสานงากับรถบรรทุก ตายคาที่ทั้งสองคน ลูกน้องนายกตู้บอกให้ผมรีบไปหาที่บ้าน มีเรื่องสำคัญมากที่นายกตู้ฝากไว้นานแล้ว คือ ถ้าเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น ให้เอาจดหมายฉบับนึงให้ผม ในนั้นเขียนบอกไว้สั้นๆ
“ ห้องลับที่สอง ” ผมรู้ว่าหมายถึงอะไร ผมต้องไปที่ห้องลับที่ซ่อนไว้ตรงทางหนี ในนั้นคงมีอะไรรอผมอยู่
ผมไม่อยากให้ใครผิดสังเกต เข้าไปทางอาคารสำนักงานไม่ดีแน่ เลยรอจังหวะตอนไม่มีคน แอบเข้าไปทางอาคารโรงจอดรถง่ายกว่า ที่นี่ไม่ให้ใครเอารถมาจอด ไม่มีประตู เพราะเป็นทางหนี มัวเสียเวลาเปิดประตูหนีคงไม่ทันแน่ เข้าจากทางนี้ถ้ารู้กลไกก็ไม่ยาก ผมเข้าไปถึงห้องหลบภัยใต้ดินชั้นแรก จากตรงนี้เดินลึกเข้าไปอีกแค่สิบเมตรก็ถึงห้องลับที่สอง ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าแสงสว่าง ผมออกแบบริมทางเดินตรงช่องเพดานให้เป็นช่องแสงจากข้างนอก ถ้าไม่ใช่คืนเดือนมืดสนิทจริงๆก็จะมีแสงจันทร์ส่องทะลุลึกลงมาได้ มองจากภายนอกจะเป็นตะแกรงรางระบายน้ำธรรมดา ไม่มีอะไรผิดสังเกต ที่ผนังหินด้านนึงมีร่องให้สอดมือจับ ดึงออกมาแผ่นนึงจะเห็นช่องให้สอดมือเข้าไป ดึงสลักหินที่เสียบเอาไว้ออก ผมก็หมุนช่องผนังเล็กเปิดเข้าไปได้ ในนั้นเป็นห้องเล็กๆ แค่พอดีสำหรับคน1 คนเข้าไปได้ไม่อึดอัด ในนั้นมีเซฟอยู่ 5 ใบ ใส่รหัสไว้ แต่สิ่งที่ทิ้งไว้ให้ผมไม่ต้องใช้รหัส มันเป็นจดหมายในซองสีขาววางไว้อยู่บนชั้น
เนื้อหาในจดหมายไม่ถึงกับผิดจากที่คิดเท่าไหร่ เรื่องที่ผมคาดไว้อยู่แล้วว่านายกตู้น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรลับ แต่มันมีมากกว่านั้น ในจดหมายเล่าว่า ผมมีหน้าที่ทำงานลบความจำ นายกตู้มีหน้าที่ส่งงาน และคอยดูแลผม เมื่องานแสร็จก็ลบความจำผมทิ้ง และคอยดูแล จับตามองชีวิตความเป็นอยู่ของผม คอยลบความจำผู้คนรอบตัวผม นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมถึงไม่มีใครจำผมได้ ไม่ใช่เพราะความสามารถของผม แต่เป็นนายกตู้ที่คอยตัดคนรอบข้างออกให้ผมปลอดภัยจากฝ่ายตรงข้าม ไม่ได้มีแค่องค์กรลับนี้ เมื่อมีเรื่องผลประโยชน์มหาศาล มันก็มีคนคอยจับตาตามสืบ ตามหาตัวผม ถ้าผมได้อ่านจดหมายนี้ แปลว่าแกไม่อยู่คอยดูแลผมแล้ว ให้ผมระวังตัวเองดีๆ และมีเรื่องสำคัญมากที่ผมต้องรู้ ผมมีลูกสาวหนึ่งคนก่อนที่จะถูกลบความจำ นายกตู้รับมาเลี้ยงแทน เพราะอยู่กับผมไม่ปลอดภัย ในนั้นมีรูปถ่ายผมกำลังอุ้มลูกสาว ตาโต แก้มยุ้ย มีปานเล็กๆที่แก้มซ้าย.....
......น้องนรินคือลูกสาวผม.....
ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกยังไง มีเงินเข้ากี่ร้อยล้านผมก็ไม่ดีใจเท่าเรื่องนี้ ผมมีลูกสาว นางฟ้าตัวน้อยๆที่ผมรักมาตลอด คือลูกสาวผมจริงๆ จากนี้ผมต้องทุ่มเทชีวิตไปช่วยลูกสาว และเมื่อไม่มีใครคอยช่วยผมแล้ว คงจะมีอันตรายจากฝ่ายตรงข้าม รึฝ่ายไหนก็ไม่รู้ ผมคงมีความเสี่ยงมากกว่าเดิม และจากที่เคยรู้มา ระยะเวลาที่พวกผู้มีอิทธิพลมอบหมายให้ไปจัดการ 1 เดือนหาข่าวเตรียมแผน 1เดือนจัดการและเก็บกวาดให้สิ้นซาก ถ้าเกินสองเดือนเป้าหมายยังอยู่ เปลี่ยนทีมใหม่ไปจัดการ ตอนนี้ผมเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ไม่แน่ใจ ถ้าผมช่วยลูกสาวสำเร็จและยังมีชีวิตรอด จะกลับมาเล่าให้ฟังใน Ep.4 นะครับ สวัสดีครับ >>
อีกสองเดือนผมจะตาย Ep.3
อีกสองเดือนผมจะตาย Ep.2 https://pantip.com/topic/39414394
-----------------------------------------------------------------------------------------
พลาด..ประมาท..มั่นใจเกินเหตุ ผมเกือบต้องตายจากแผนจ่ายเงินโจรเรียกค่าไถ่
ที่ผ่านมาหลายปี งานของผมมีแต่นักธุรกิจ นักการเมือง เศรษฐี นักวิชาการ แค่นัดเข้าไปคุย ลบความจำ ฝังความจำใหม่ ให้โอนหุ้น ยกมรดกให้ ย้ายพรรคการเมือง เปลี่ยนนโยบายเศรษฐกิจ ฯลฯ ไม่มีอะไรซับซ้อน เห็นรึยังครับว่าผมพลาดตรงไหน คนพวกนี้เวลาไปคุย ไม่เคยมีใครปิดหน้าปิดตา ไม่ใส่แว่นกันแดด...
น่าจะเอะใจซักหน่อย แต่ด้วยความมั่นใจว่าขอแค่ได้เจอต่อหน้า คุยแค่ไม่กี่คำ ( ถ้ามันไม่ยิงมาซะก่อน ซึ่งไม่ยิงแน่ เพราะมันอยากได้เงินมากกว่า ) ผมก็ลบความจำและเปลี่ยนความจำโจรใหม่ได้ แล้วเป็นไงล่ะ ไม่เคยมีคู่มือการใช้ความสามารถนี้ที่บอกผมว่าใช้กับคนที่ใส่แว่นกันแดดไม่ได้ บ้าเอ๊ย!!
04:00 น. สถานที่เป็นลานดินถมข้างทาง ตรงนี้ห่างจากบ้านคนพอสมควร ดีที่ไม่ห่างจากอาคารสำนักงานมาก พวกโจรนี่ก็คงเป็นคนใกล้ตัวในพื้นที่นี่แหละ ฝั่งผมไปกันสองคน ผมขับ ลูกน้องนายกตู้มาด้วยอีกคน ส่วนอีกคนให้อยู่รอสแตนด์บายที่สำนักงาน ฝั่งมันมากันสองคน ใส่แว่นกันแดด พร้อมหน้ากากอนามัย ผมเข้าไปคุยในรถที่มันขับมาคนเดียว ให้ลูกน้องนายกตู้รอที่รถใกล้ๆ ตั้งใจลบความจำให้เร็วที่สุด แต่ผ่านไปซักพัก เริ่มไม่เข้าท่าละ ปกติใช้เวลาไม่นาน ท่าทีจะเปลี่ยนไป น่าจะเริ่มทำตามที่ผมคิดได้ นี่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ช่วงที่เริ่มคิดว่าเป็นเพราะแว่นกันแดด เข่าผมเริ่มอ่อน มือไม้เริ่มสั่น ไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ พอพวกมันจบการวิดีโอคอลให้เห็นความปลอดภัยน้องนริน หัวใจผมก็เต้นแรง เริ่มพยายามใช้ความคิดว่าจะเอายังไงต่อดี ถ่วงเวลามันก่อนมั้ย ค่อยเปลี่ยนไปใช้แผนสำรอง.....แผนสำรอง....มีซะที่ไหนล่ะ ก็มาด้วยแผนเดียวนี่แหละ มันเริ่มบอกให้ไปเอาเงินมาใส่ในรถคันนี้เร็วๆ มันอยากรีบกลับ เออ.. ผมก็อยาก แต่ขอถ่วงเวลาก่อนสิว้อย
เดี๋ยวช่วงที่ขนเงินมา จะให้มันเปิดนับเงิน ให้รู้ว่าเงินจริง และครบจำนวน เงินมากขนาดนี้ให้มันเสียเวลานับเงินนานหน่อยก็ได้ นับกันในรถนี่แหละ แถวนี้ไม่มีใครผ่านมาหรอก ชวนคุยให้มันผ่อนคลาย วางใจว่าเราอยากให้เงินแลกกับลูกสาวจริงๆ “ถอดแว่นค่อยๆนับเงินดีมั้ยพี่ จะได้เห็นชัดๆ” พูดแบบนี้ดีกว่า โอเค! เอาแผนนี้แหละ เวิร์ค!!
แผนนี้เวิร์ครึเปล่าไม่รู้ เพราะไม่ได้ใช้ แต่น่าจะพอได้ ถ้าไม่ใช่เพราะไอ้ลูกน้องนายกตู้ที่มาด้วย ไม่รู้ว่ามันเป็นคู่อริกับหนึ่งในสองพวกโจร รึมีปัญหาอะไรกันมาก่อน แค่ฝ่ายนั้นมันเห็นลูกน้องนายกตู้ ก็เริ่มโวยวาย ชักปืนออกมา ไอ้ฝั่งนี้ก็ชักออกมาด้วย จังหวะนั้นเริ่มไม่ปลอดภัยละ มันชี้ปืนไปมา แกว่งไปซ้ายทีขวาที เหมือนสติแตก ไม่รู้ว่าด่าอะไรกันบ้าง จับใจความได้นิดหน่อยเหมือนลูกน้องนายกตู้นี่ไปฆ่าเมีย รึเล่นเมียมันนี่แหละ โจรอีกคนที่มาด้วยก็ตกใจเหมือนกัน มันคงไม่ได้เตี๊ยมเรื่องนี้กันไว้ก่อน กระโดดหนีไปคนละทาง รวมทั้งผมด้วย หาพื้นที่ปลอดภัยกันก่อน
จังหวะที่รีบวิ่งกลับมาที่รถที่อยู่ใกล้ๆ เสียงปืนนัดแรกก็ดังขึ้น และมีตามมาอีกกี่นัดผมไม่ได้นับ ผมถึงรถแล้ว หลบอยู่อีกฝั่งของรถ เหงื่อแตก อะดรีนาลีนหลั่งเต็มสูบ หามุมมองมาที่จุดเกิดเหตุ ไม่มีเสียงปืนแล้ว ทั้งสองคนนอนแน่นิ่ง ฝั่งลูกน้องนายกตู้ไม่ขยับ นอนจมกองเลือด แต่อีกฝั่งหนักกว่า หัวหายไปแถบ โจรที่มาอีกคนนั่งทรุด มองไปที่หัวของเพื่อน ตัวสั่น ทำอะไรไม่ถูก พอได้สติ มันรีบขึ้นรถแล้วขับออกไปเลย
ผมนั่งเบลออยู่นานแค่ไหนจำไม่ได้ หาสติคืนมาก่อน รู้สึกตัวอีกที ผมไปถึงตัวลูกน้องนายกตู้ ยังมีลมหายใจอ่อนๆอยู่ โชคดีที่ยังไม่ตาย รีบลากมาที่รถ ไม่เคยลากคนตัวหนักขนาดนี้มาก่อน ยังดีที่รถอยู่ไม่ไกล ต้องรีบไปจากตรงนี้ ผมรีบขับไปที่อาคารสำนักงานของนายกตู้ ตรงนั้นมีอาคารจอดรถที่เป็นทางหนีออกมาจากอาคารสำนักงานที่ผมออกแบบไว้ พอไปถึงผมรีบขับเข้าไปจอดให้ลูกน้องนายกตู้ที่รอที่นี่รีบพาไปโรงพยาบาล ส่วนผมรีบขับไปบ้านนายกตู้ทันที
ไปถึงที่บ้าน นายกตู้กำลังรอสายโทรกลับจากโจรอยู่ แกรู้เหตุการณ์แล้ว บอกให้ใจเย็น มันเป็นอุบัติเหตุ ฝั่งเรายังอยากแลกตัวลูกสาวอยู่ แต่จัดการเรื่องคนตายก่อน เดี๋ยวจะเป็นข่าวใหญ่ ตอนนี้ยังเช้ามืดอยู่ รีบไปจัดการศพ แล้วทำการนัดหมายกันอีกที ฝั่งโจรก็คงไม่มีทางเลือก ยังไงก็ยังอยากได้เงินอยู่ดี โทรกลับมาว่าเอาตามนี้
นายกตู้บอกให้ผมกลับไปพักผ่อนก่อน เย็นนี้แกกับลูกน้องจะขับรถเดินทางไปธุระที่โคราช ถึงนู่นแล้วจะโทรคุยกันอีกที ผมกลับมาที่ห้อง ตั้งสติ แล้วคิดว่าจะเอายังไงต่อดี แต่อย่างน้อย น้องนรินก็คงไม่มีอันตราย ยังไงพวกมันก็อยากได้เงินมากกว่าชีวิตเด็กอยู่แล้ว หลังจากนั้นผมก็หลับเป็นตาย มาสะดุ้งตื่นอีกทีตอนสองทุ่ม ลูกน้องนายกตู้โทรมาบอกข่าวร้าย
เหมือนโดนของแข็งฟาดเข้าที่หน้า ข่าวร้ายคือ รถของนายกตู้ประสานงากับรถบรรทุก ตายคาที่ทั้งสองคน ลูกน้องนายกตู้บอกให้ผมรีบไปหาที่บ้าน มีเรื่องสำคัญมากที่นายกตู้ฝากไว้นานแล้ว คือ ถ้าเกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น ให้เอาจดหมายฉบับนึงให้ผม ในนั้นเขียนบอกไว้สั้นๆ “ ห้องลับที่สอง ” ผมรู้ว่าหมายถึงอะไร ผมต้องไปที่ห้องลับที่ซ่อนไว้ตรงทางหนี ในนั้นคงมีอะไรรอผมอยู่
ผมไม่อยากให้ใครผิดสังเกต เข้าไปทางอาคารสำนักงานไม่ดีแน่ เลยรอจังหวะตอนไม่มีคน แอบเข้าไปทางอาคารโรงจอดรถง่ายกว่า ที่นี่ไม่ให้ใครเอารถมาจอด ไม่มีประตู เพราะเป็นทางหนี มัวเสียเวลาเปิดประตูหนีคงไม่ทันแน่ เข้าจากทางนี้ถ้ารู้กลไกก็ไม่ยาก ผมเข้าไปถึงห้องหลบภัยใต้ดินชั้นแรก จากตรงนี้เดินลึกเข้าไปอีกแค่สิบเมตรก็ถึงห้องลับที่สอง ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าแสงสว่าง ผมออกแบบริมทางเดินตรงช่องเพดานให้เป็นช่องแสงจากข้างนอก ถ้าไม่ใช่คืนเดือนมืดสนิทจริงๆก็จะมีแสงจันทร์ส่องทะลุลึกลงมาได้ มองจากภายนอกจะเป็นตะแกรงรางระบายน้ำธรรมดา ไม่มีอะไรผิดสังเกต ที่ผนังหินด้านนึงมีร่องให้สอดมือจับ ดึงออกมาแผ่นนึงจะเห็นช่องให้สอดมือเข้าไป ดึงสลักหินที่เสียบเอาไว้ออก ผมก็หมุนช่องผนังเล็กเปิดเข้าไปได้ ในนั้นเป็นห้องเล็กๆ แค่พอดีสำหรับคน1 คนเข้าไปได้ไม่อึดอัด ในนั้นมีเซฟอยู่ 5 ใบ ใส่รหัสไว้ แต่สิ่งที่ทิ้งไว้ให้ผมไม่ต้องใช้รหัส มันเป็นจดหมายในซองสีขาววางไว้อยู่บนชั้น
เนื้อหาในจดหมายไม่ถึงกับผิดจากที่คิดเท่าไหร่ เรื่องที่ผมคาดไว้อยู่แล้วว่านายกตู้น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับองค์กรลับ แต่มันมีมากกว่านั้น ในจดหมายเล่าว่า ผมมีหน้าที่ทำงานลบความจำ นายกตู้มีหน้าที่ส่งงาน และคอยดูแลผม เมื่องานแสร็จก็ลบความจำผมทิ้ง และคอยดูแล จับตามองชีวิตความเป็นอยู่ของผม คอยลบความจำผู้คนรอบตัวผม นี่เป็นสาเหตุว่าทำไมถึงไม่มีใครจำผมได้ ไม่ใช่เพราะความสามารถของผม แต่เป็นนายกตู้ที่คอยตัดคนรอบข้างออกให้ผมปลอดภัยจากฝ่ายตรงข้าม ไม่ได้มีแค่องค์กรลับนี้ เมื่อมีเรื่องผลประโยชน์มหาศาล มันก็มีคนคอยจับตาตามสืบ ตามหาตัวผม ถ้าผมได้อ่านจดหมายนี้ แปลว่าแกไม่อยู่คอยดูแลผมแล้ว ให้ผมระวังตัวเองดีๆ และมีเรื่องสำคัญมากที่ผมต้องรู้ ผมมีลูกสาวหนึ่งคนก่อนที่จะถูกลบความจำ นายกตู้รับมาเลี้ยงแทน เพราะอยู่กับผมไม่ปลอดภัย ในนั้นมีรูปถ่ายผมกำลังอุ้มลูกสาว ตาโต แก้มยุ้ย มีปานเล็กๆที่แก้มซ้าย.....
......น้องนรินคือลูกสาวผม.....
ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกยังไง มีเงินเข้ากี่ร้อยล้านผมก็ไม่ดีใจเท่าเรื่องนี้ ผมมีลูกสาว นางฟ้าตัวน้อยๆที่ผมรักมาตลอด คือลูกสาวผมจริงๆ จากนี้ผมต้องทุ่มเทชีวิตไปช่วยลูกสาว และเมื่อไม่มีใครคอยช่วยผมแล้ว คงจะมีอันตรายจากฝ่ายตรงข้าม รึฝ่ายไหนก็ไม่รู้ ผมคงมีความเสี่ยงมากกว่าเดิม และจากที่เคยรู้มา ระยะเวลาที่พวกผู้มีอิทธิพลมอบหมายให้ไปจัดการ 1 เดือนหาข่าวเตรียมแผน 1เดือนจัดการและเก็บกวาดให้สิ้นซาก ถ้าเกินสองเดือนเป้าหมายยังอยู่ เปลี่ยนทีมใหม่ไปจัดการ ตอนนี้ผมเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ไม่แน่ใจ ถ้าผมช่วยลูกสาวสำเร็จและยังมีชีวิตรอด จะกลับมาเล่าให้ฟังใน Ep.4 นะครับ สวัสดีครับ >>