สติคืออัตตา

สติเปรียบเหมือนเรือ สัมปชัญญะเปรียบเหมือนหางเสือ สมาธิเปรียบเหมือน พาย

อัตตาเกิดกับ รูป ก็คือการบังคับ(อัตตา)กายตนเองรูปขันธ์ไปทำกิจกรรม ที่ตามใจตน อัตตาเกิดกับ นาม ก็คือการบังคับ(อัตตา)นามขันธ์ วิญญาณ เวทนา สัญญา สังขาร ไปทำกิจกรรม ที่ตามใจตน

คือพูดถึงประเด็นเรื่องวิปัสสนาหรือการเจริญสติ​(สติปัฏฐาน)​ให้เห็นไตรลักษณ์​ของสภาวะ​ธรรม​ที่เป็นปรมัตถ์​ซึ่งๆหน้าเนี่ยสงสัยว่าสติความระลึกได้กับสัมปชัญญะ​ความรู้​ตัว​ทั่วพร้อม​เนี่ยจริงๆแล้วมันต่างกัน

สังขารเป็น อัพยากต ไม่รู้จักทุกข์ ไม่เป็นทุกข์ สังขารเป็นอนัตตา ไม่เที่ยง ที่ทุกข์เพราะตนไปมีอัตตา ในสังขาร

สติปัฏฐาน4 คือระลึกรู้ตามความเป็นจริงทั้ง4ฐาน ให้สัมพันธิ์กัน เห็นการเกิดดับ ของสติทั้ง4ฐานเป็นอนัตตา เป็นวิปัสสนาญาณ ไปกำหนดให้รู้เฉพาะฐานใดฐานหนึ่ง เช่นไปกำหนดให้รู้เฉพาะที่กายก็เกิดอัตตวานุปาทาน เจ

ไตรลักษณ์คืออนัตตา อนัตตาคือไตรลักษณ์ ไม่มีไตรลักษณ์คือนิพพาน นิพพานไม่มีไตรลักษณ์ อัตตา ความเป็นตน ความเป็นตนตั้งอยู่ไม่ได้ในนิพพาน อัตตาตั้งอยู่ไม่ได้ในนิพพาน

อวิชชาเป็นบ่อเกิดตัวตน อัตตา วิชชาเป็นบ่อเกิดอนัตตา ละอัตตา ตัวตน

วิญญาณขันธ์พิจารณารูปขันธ์,เวทนาขันธ์,สัญญาขันธ์,สังขารขันธ์เป็นอนิจจัง,ทุกขัง,อนัตตาได้ แล้วอะไรพิจารณาวิญญาณขันธ์ถ้าไม่ใช่จิต

สติ สมาธิจะทำให้ ขันธ์5 แยกกระจายออกเป็นส่วนๆ เมื่อมีสมาธิจะได้ “จิตตั้งมั่นภายใน” ดังนั้นขณะสติปัฐฐาน จะมีแต่จิตกับรูป จิตกับเวทนา จิตกับสังขาร จิตกับวิญญาน จับคู่กัน เป็นจิตที่รู้ความเ