จิตมีราคะไปนึกระงับหลงทันที

ไม่มีที่สติจะละกิเลสเลย หลงตีความเอง สติแค่รู้ว่าละกิเลสได้แล้ว หรือละกิเลสยังไม่ได้ แต่สติไม่ได้เป็นตัวละกิเลส สติแค่รู้ว่ามีกิเลสอยู่หรือไม่มีกิเลสแล้ว เจริญสติปัฏฐาน ๔ หลงว่าไปนิพพานได้ การไปนิพพา

เมื่อเริ่มจากดูลมหายใจ จะเห็นกายเนื้อแตกกระจายออก ออกไปทางข้างหน้า ข้างๆ ช้างล่าง ข้างหลัง ข้างบน เมื่อดูที่จิต จิตจะมีความตั้งมั่น สว่าง สงบ เป็นจิตที่เข้าถึงฌานได้อย่างรวดเร็ว เรียก “ยกจิตขึ้

จิตเกิด จิตดับ บอกว่าจิตรวม รวมอยู่ที่ไหน? รวมอย่างไร?

อนัตตาต้องเห็นด้วยจิต ไม่ใช่เห็นด้วยตา ไม่ใช่เป็นการไปนึกเอาเอง ต้องเริ่มต้นด้วย การเจริญสติปัฏฐาน4 ไม่ใช่นั่งเฉยๆแล้วเห็นอนัตตา

จิตเป็นผู้ให้เกิดขันธ์5 จิตไม่เกิด ไม่ดับ ขันธ์5เกิด ดับ

จิตที่รู้วิปัสสนาญาณ วิปัสสนาญาณดับ จิตก็เกิดมรรค มรรคดับจิตก็เกิดผล

รู้รูปฌาน ดับรูป รู้อรูปฌานดับนาม ดับรูปนามได้ ละสังโยชน์ได้ ละรูปราคะได้ ละอรูปราคะได้ ธรรมทั้งหลายรู้แล้วให้ละ ละไม่ได้ ติคอยู่ที่เครื่องร้อยรัดกิเลส