เพราะเป็นลูกคนเดียวจึงต้องใจแข็ง

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สวัสดีค่ะ แต่ก่อนมีอีกแอคที่ถามแต่ปัญหาครอบครัวพอดีจำรหัสไม่ได้เลยมาถามในแอคนี้
พอดีว่าเรากับที่บ้านทะเลาะกันหลายเรื่องมาก แล้วไม่รู้จะถามใครดี พอดีตัวเจ้าของกระทู้เองก็ยังไม่บรรลุนิติภาวะแต่รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเครียดเป็นบ้างแล้ว พอดีทะเลาะกับแม่ตั้งแต่เมื่อวานค่ะ เรื่องเกรดการเรียน เราเรียนละตกต่ำไปมาก แต่ตัวเรารับได้นะคะที่เกดเท่าน้นเพราะเราเรียนไม่รู้เรื่องจริงๆค่ะ พยายามจะเรียนให้ไม่น่าเบื่อก็ได้แค่นั้นจริงๆค่ะ แต่วิชาอื่นก็พยายามอยู่ เรื่องมันเริ่มที่ว่าแม่พอเกรดตกทีไรก็ชอบมาโวยวายทำเสียงดังในบ้าน บ้านเป็นบ้านทาวเฮ้าส์ค่ะเวลาจะทำอะไรก็ได้ยินหมดไปหลายบ้านแค่อาบน้ำก็ได้ยินแล้วค่ะ เราก็รู้สึกว่าเกรงใจข้างบ้านนิดหน่อยที่เสียงดังอยู่ตลอดเวลา แม่ชอบด่าคนอื่นในบ้านค่ะแบบทุกวันเลยเกิน7ปีแล้ว คนแถวบ้านต่างก็รู้หมดว่าแม่เป็นคนแบบนี้และไม่อยากยุ่ง เหมือนแม่จะไม่รู้ตัวว่ามีคนไม่ชอบ เราก็พยายามบอกหลายรอบแล้วว่าทำแบบนี้มันไม่ดีนะอะไรแบบนี้ ห้ามก็แล้วก็ทำเหมือนเดิม เราแอบท้อนิดหน่อยที่ต้องมานั่งฟังคนด่าทอทุกวัน มันไม่ใช่เรื่องที่เราต้องอยู่บ้านแล้วมาได้ยินอะไรแบบนี้เลยด้วยซ้ำ แม่ก็มาบ่นด้วยคำที่อาจไม่รุนแรงสำหรับคนอื่นแต่สำหรับเราเราว่ามันมากเกินไปค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เพราะมุงคบเพื่อนแบบนี้ไงเกรดเลยลดลง พากันแรดจนเรียนเกรดตก อีครูนั่นก็อีก มุงมีปัญหาอะไรกับที่โรงเรียนมากหนักหนา แล้วก็หลายอย่างอีกมากมายเลยค่ะที่คนเป็นแม่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยพูดกับลูก
เราก็แบบเสียความรู้สึกนิดไม่หน่อยเลยแหละ หน้าแห้งนิดนึงที่มาพูดว่าเราไปทำอย่างงั้นกับเพื่อน คือเรากับเพื่อนก็ชอบศิลปินก็เลยหวีดๆกัน แต่เราไม่ได้ซื้อของต่างๆแล้ว งานอะไรก็ไม่ค่อยได้ไป พอดีแต่ก่อนชอบศิลปินี่เป็นผู้หญิง พอได้รู้จักวงผู้ชายก็แบบเออก็สนุกดี แต่เราไม่เคยไปแรดในโรงเรียนหรืออะไรแบบนั้นนะคะ มีแค่หยอกเพื่อนสนิท เพื่อนสนิทก็แค่ชวนไปนู่นไปนนี่ไปนั่นแต่ไม่เคยไปทำอะไรแบบนั้น คือไงดีล่ะ เพื่อนก็ดีอ่ะไม่ได้พาแย่แบบพาไปสูบบุหรี่เมายาอะไรแบบนั้น เหมือนเขาพยายามจะให้เราคบกับเพื่อนตามที่เขาบอก เราก็ค่อนข้างที่จะอึดอัดกับเพื่อนคนแบบที่เขาบังคับให้เป็นเพื่อนกัน ไม่รู้อ่ะแบบมันเข้ากันไม่ได้หลายๆอย่างเลย เราก็พยายามตีตัวออกห่างอยู่ตลอด ไม่รู้จะอธิบายไงดีแม่บังคับมาเป็นปีแล้ว เรารู้สึกอึดอัดมากๆๆๆกับที่บ้านก็ได้แต่เพื่อนสนิทมาคอยพิมพ์ส่งระบายลงในไลน์กลุ่ม เคยทะเลาะกับแม่หนักมากๆถึงขั้นอยากฆ่าตัวตายแต่แม่ก็มาห้ามเรารู้สึกว่ามันไม่ค่อยดีซักเท่าไหร่ จะเก็บเราไว้ทำไมถ้าจะว่าเราเหมือนเป็นอีตัวอะไรซักอย่างขนาดนั้นแล้ว พูดเหมือนไม่ใช่ลูก เราพยายามคิดว่าแม่เป็นผู้กำเนิดให้มาอะไรแบบนี้แล้วนะคะ ที่บ้านก็ค่อนข้างเอาศาสนามาอ้างบ่อยๆจนน่ารำคาญค่ะ พวกบุญคุญพ่อแม่อะไรแบบนี้
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้จริงๆเราว่ามันเกิดจากการที่พ่อแม่มีอะไรกัน บางทีอาจไม่ได้เต็มใจที่จะทำสิ่งนั้นด้วยกัน มันแค่อสุจิปฏิสนธิกับไข่เอง ละเกิดมาเป็นเรา คือเราว่าเราก็ไม่ได้ไปบังคับไปขู่ให้เขามีอะไรกันละให้กำเนิดเรานะคะ ถ้าจะมาบอกว่าเลี้ยงดูอะไรแบบนี้ เราว่ามันเป็นเหตุผลที่ฟัไม่ขึ้นเท่าไหร่ เพราะเขาก็เลี้ยงดูแค่ให้เรามานั่งตอบแทนบุญคุณอะไรแบบนี้อ่ะหรอ บุญคุณที่ก่อนโตไปจนใช้ชีวิตได้ที่ว่าเหนื่อยกับเรื่องเดิมๆจนต้องมาถามกับคนในโซเชียลมันไม่น่าใช่เรื่องที่ดีแล้วแหละ
เขาตั้งความหวังไว้กับเราสูงค่ะเพราะเราเป็นลูกคนเดียว พยายามจะให้เป็นแบบนั้นแบบนี้ไม่ค่อยให้เราออกจากบ้านไปไหนซักเท่าไหร่ เราไม่ค่อยอยากให้แม่มายุ่งอะไรเยอะแยะตั้งแต่เด็กแล้วอ่ะค่ะ จริงๆก็ไม่ใช่แค่แม่นะคะคนอื่นด้วยค่ะ อยากจะสอนให้เข้าใจถึงคำว่า ส่วนตัว ให้กับคนที่เป็นแบบแม่มากๆ เวลากินข้าวก็ยุ่งกับเรา เราไม่ค่อยชอบให้มีคนมายุ่งตอนกินข้าวค่ะ พอดีเป็นคนขี้รำคาญ เลยตัดปัญหาไปกินข้าวที่ห้องนอนตัวเอง จะได้จบๆไป ละแม่ก็ยังตามมายุ่งเหมือนเดิมค่ะ เราอึดอัดมากทุกๆวัน ต่อหน้าเพื่อนคนอื่นแม่จะเป็นคนดีมากค่ะ ทำเป็นเลี้ยงอย่างงั้นอย่างงี้ แล้วก็มาพูดเรื่องหน้าอายของเราให้เพื่อนฟังจริงๆเราว่านะคะถึงไม่ใช่แม่ก็ควรจะเข้าใจหน่อย เป็นเจ้าของกระทู้ก็ไม่ทำนะคะมาพูดเรื่องส่วนตัวต่อหน้าคนอื่น มารยาทนิดนึงเนอะ  จะบอกว่าเจ้าของกระทู้เป็นลูกอกตัญญูก็ได้ค่ะ ไม่โกรธอยู่แล้ว เพราะถ้าเป็นลูกที่กตัญญูแล้วมันแย่ทุกอย่างก็คงไม่อยากมีใครเป็นนะคะ ตอนแรกไปนั่งดูพ่อแม่คนอื่นที่เขามีปัญหากันลูกตามพันทิปเราว่ามันก็ดูแบบ เออก็มีคนแบบนี้อยู่นะ แต่ทำไมมันไม่มีคนแบบแม่อยู่เลยอ่ะ คนที่ประสาทกินกับทุกเรื่องอ่ะ ที่บ้านก็เอือมกันหมดค่ะแต่พวกเขาจะตัดปัญหาด้วยการไปนอกบ้าน แต่เราทำไม่ได้ค่ะ อายุไม่ถึง ละยิ่งมามีปัญหาเรื่องเกรดก็ยิ่งแล้วไปเลยค่ะ จริงๆเรามีปัญหากับแม่หลายเรื่องมากจแบบปวดหัว เวลาเราทะเลาะกับใครที่โรงเรียนแบบเคลียร์กันไปแล้วแม่ก็จะไปตามทะเลาะกับคนนั้นต่อให้ได้ มาบอกคล้ายแบบเราถูกทุกอย่าง เวลามีปัญหาอะไรแบบนี้เลยไม่ค่อยอยากบอกกับที่บ้านค่ะ ชอบทำให้เรื่องเล็กเป็นเรื่องใหญ่ตลอด เราปวดหัวหลายรอบมาก เราว่าเราจะขอพ่อแยกจากแม่ไปเลย ว่าจะไปอยู่ที่ศรีราชาค่ะ ทนไม่ไหวมากๆแล้ว ถ้าอยู่อีกนิดกลัวว่าจะทำเรื่องแปลกๆอีก เราควรไปจากที่นี่เลยดีมั้ยคะ หรือแค่ทนก่อน