สัพเพธรรมาอนัตตา ละได้แล้ว ถึงนิพพาน

สัพเพธรรมา อนัตตา เป็นนิพพาน เพราะว่านิพพานเป็นอนัตตา ในพื้นฐานเดียวกันเพราะ สัพเพธรรมาอนัตตา นิพพานเป็นสัพเพธรรมเช่นกัน นิพพานย่อมเป็นอนัตตาเช่นกัน นิพพานเป็นธรรมเช่นกัน ดังนั้น นิพพานเป็นสัพเพธรรมา

นิพพานอยู่เหนือธรรมทั้งปวง นิพพานอยู่เหนือโลกทั้งปวง สัพเพธรรมมาอนัตตาติไม่มีนิพพาน เพราะนิพพานอยู่เหนือธรรมทั้งปวง

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ

.....ผู้ใดกล่าวว่า ขันธ์5เป็นอัตตา คำของผู้นั้นไม่ควร เพราะขันธ์5 ย่อมปรากฏ แม้ความเกิด แม้ความเสื่อม  ....ก็สิ่งใดแล ปรากฏแม้ความเกิด แม้ความเสื่อมสิ่งนั้นต้องกล่าวได้อย่างนี้ว่า  อัตต

เมื่ออนัตตา พวกเกิด แก่ เจ็บ ตาย พวกอุบาทย์:) พวกเน่าเปื่อยผุพัง พวกไร้สาระแก่นสาร พวกฆาตกรลิบหาย เมื่อเจอกับนิพพานที่เป็นอัตา ทำไมถึงต้องคิดบ้างทำลายให้นิพพานเป็นอย่างนั้นตามไปด้วย.. มันเป๋นจั๋งใด๋

บัญญัติว่า สัพเพธรรมาอนัตตาติ แต่ใจไม่เป็นอนัตตา ใจกลับไปยึดธรรมะทั้งหลายเป็นอัตตา เช่น ไปยึดกายตนเป็นอัตตา ไปปรุงแต่งกายตนให้ไม่เจ็บ ไม่แก่ ไม่ตาย ให้คงสภาพเดิม ทั้งๆที่รู้ว่ากายเป็นอนัตตา ความจริงกา