วิราคธรรมเป็นนิพพาน

ดูกรคามณิ เมื่อบุคคลเห็นซึ่งความเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรม ทั้งสิ้น ซึ่งความสืบต่อแห่งสังขารทั้งสิ้น ตามความเป็นจริง ภัยนั้นย่อมไม่มี. เมื่อใด บุคคลย่อมพิจารณาเห็นโลกเสมอ หญ้าและไม้ด้วยปัญญา เมื่อนั้น บุคค

.....ผู้ใดกล่าวว่า ขันธ์5เป็นอัตตา คำของผู้นั้นไม่ควร เพราะขันธ์5 ย่อมปรากฏ แม้ความเกิด แม้ความเสื่อม  ....ก็สิ่งใดแล ปรากฏแม้ความเกิด แม้ความเสื่อมสิ่งนั้นต้องกล่าวได้อย่างนี้ว่า  อัตต

เมื่อมีความเบื่อหน่าย(นิพพิทา) แล้วอย่างมีปัญญา ย่อมมีความจางคลายกำหนัด (วิราคะ)ในอารมณ์นั้นเอง .... เป็นอย่างไร ป.🐒 .

เมื่อใด บุคคลพิจารณาเห็นด้วยปัญญาว่า ธรรม ทั้งปวงเป็นอนัตตา เมื่อนั้นเขาย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็น ทางแห่งความหมดจด ถ้านิพพานอยู่ในธรรมทั้งปวง แสดงว่า เห็นนิพพานมันเป็นทุกข์น่ะสิ ซึ่งมันขัดกั

คือ การหลุดพ้นจากทุกข์ มันมีลำดับของมันอยู่ ใช่ไม๊ครับ แล้วกว่าจะถึงซึ่งพระโสดบัน บุคคลขึ้นไปนี้ ต้องหลุดพ้นเป็นลำดับขั้นก่อนไม่ อย่าง เช่น เราฝึกมาระยะนึงแล้ว ใช้เวลาทั้งหมด 10ปีนิดๆตามแนวทางดูจิตดูใ

เห็นสติเกิดพร้อมจิต สติดับพร้อมจิตเมื่อไร นี้คือ วิปัสนาภูมิ

ใครสั่ง ใครสอน จึงได้มโนกันทั้ง นิกายเถรวาท 1.จิตดับแล้วไม่มีปฏิสนธิจิตเกิดต่อแม้ในโลกุตรวิถี 2.นิพพานคือจิตดับหมด ไม่มีปฏิสนธิจิตเกิดต่อจากนั้นอีก

สัพเพธรรมาหมายถึงนิพพาน ฉนั้น ธรรมหมายถึงนิพพาน นิพพานเป็นเกาะเป็นที่พึ่ง นอกจากนิพพานไม่มีธรรมอื่นเป็นที่พึ่ง เป็นเกาะได้