สวัสดีค่ะ
ก่อนอื่นขออนุญาตเล่าคร่าวๆ คือตอนเด็กต้องอยู่กับตากับยายที่ต่างจังหวัด แม่มาทำงานที่กรุงเทพ พอเรียนจบก็ได้งานต่างจังหวัดหรือทำงานไกลบ้าน เพิ่งมาใช้ชีวิตอยู่กับแม่จริงๆแค่ประมาณ 3-4 ปีที่ผ่านมานี่เอง เวลาอยู่ไกลกันก็คิดถึงมาก โทรหากันตลอด แต่พอต้องมาใช้ชีวิตในบ้านเดียวกันแบบจริงจัง ปัญหาคือเราเพิ่งสังเกตนี่แหละว่าแม่เป็นคนสกปรกมากค่ะ ก่อนจะเข้ามาอยู่เราเคยทำความสะอาดแล้ว ไม่รู้ว่าคนอื่นจะเชื่อหรือเปล่า แต่ยืนยันว่าเป็นเรื่องจริง มีขี้หนู แมลงสาบ มด แมงมุม ขยะ ของที่ไม่ได้ใช้เยอะไปหมด แม่เป็นคนเสียดายของค่ะ เก็บทุกอย่าง ทิ้งไม่ลง ของที่ใกล้เสียเค้าก็กินค่ะ เราห้ามก็จะทะเลาะกัน เค้าเอาแต่พูดว่าเสียดาย แต่ตอนที่ซื้อมาสดใหม่เค้าก็จะไม่ทำกินนะคะ มันแปลกมากเลย เสียดายของแต่ไม่เสียดายเงินและสุขภาพ เสื้อผ้าเค้าก็ซื้อตลอด วันละตัวสองตัว แต่ไม่ใส่นะคะ เพราะส่วนใหญ่ที่ซื้อมาคือใส่ไม่ได้
ปัญหาที่พีคสุดคือ ได้ความมักง่ายค่ะ ขยะสามารถทิ้งได้ทุกที่ในบ้าน เวลาทำอะไรหกหรือเลอะก็จะเฉยไป เรามีหน้าที่ต้องทำความสะอาดบ้านค่ะ เพราะมีกันอยู่สองคน น้องสาวย้ายออกไปแล้ว ทำงานบ้านทั่วไปไม่มีปัญหาค่ะ แต่การคอยตามเก็บขยะ เช็ดถูคราบเลอะที่แม่ทำไว้ ทำให้เราหงุดหงิดมาก พยายามคิดให้แง่บวกแล้ว มันก็จะช่วยได้แค่สักพัก ตอนนี้เลยปีแล้วเราเริ่มหมดความอดทน บางครั้งถึงกับทะเลาะกัน แม่เค้าก็อ้างแต่ความเป็นแม่ ไม่คิดจะปรับปรุงตัวเองเลยค่ะ เค้าไม่ได้เป็นเฉพาะที่บ้านตัวเองนะคะ ไปบ้านญาติเค้าก็ทำแบบนี้เหมือนกัน ทุกคนเอื่อมระอามาก แต่เค้าก็มีข้อดีอื่นๆเยอะเหมือนกัน เราก็พยายามเอาอันนั้นมากลบ แต่อย่างที่บอก หลายปีมันก็เครียดเหมือนกัน เลิกงานกับมาต้องมาเจอความรกสกปรกทุกวันทั้งที่ทำความสะอาดไปแล้ว บางทีก็เคยคิดว่ามีเงินเยอะๆแล้วจะซื้อบ้านอยู่คนเดียว แล้วส่งเงินให้แม่ใช้ เพราะขืนอยู่ด้วยกันตลอดไปไม่ไหวแน่ คิดแบบนี้มอกตัญญูมั๊ย รบกวนขอคำแนะนำหรือขอคิดเห็นด้วยค่ะ
แก้ปัญหาแม่ที่นิสัยมักง่ายอย่างไร