คือเริ่มเลยนะคะ เราเหมือนไม่ค่อยสนิทกับพ่อแม่ตัวเองเท่าไหร่ เรามีน้องผู้ชายค่ะเราอายุ14ปี แต่รู้สึกว่าปัญหาในแต่ละวันมันเยอะมากค่ะ เคยแบบว่าทนไม่ไหวก็ต้องร้องไห้ต่อหน้าแล้วบอกว่าอยากมีห้องเป็นของตัวเองจนตอนนี้ยังไม่ได้เลยค่ะ เราต้องนอนกับยาย บ้านยายกับบ้านแม่ติดกันค่ะ เรานอนกับยายสองคน น้องนอนกับแม่(ส่วนพ่อเราไปทำงาน ตจว.)มีสิ่งที่ทำให้เรามีความสุขได้ คือ สัตว์เลี้ยงเป็นน้องหมา
,การอยู่กับเพื่อนและเราเป็นติ่งค่ะใช่มันมีความสุจมากๆ คือบ้านยายติดไวไฟไว้ให้คนในครอบครัวเล่น ล่าสุดแม่เราไปยกเลิก แล้วไปติดบ้านตัวเอง แล้วบอกว่ายามกลางคืนให้เราไปเล่นเอา พอเราอาบน้ำเสร็จเราก็จะขึ้นไปนอนกับยาย (นอนเล่นโทรศัพท์ตามประสาติ่ง)เเต่ตอนนี้เค้าให้เราไปเล่นบ้านนั้นซึ่งเราไม่โอเค เพราะกว่าจะเล่นเสร็จมันดึกมาก แล้วเเม่ก็บอกว่าเราติดโทรศัพท์เกินไป จะให้ทำยังไงคะ ในเมื่อความสุขของเรามันอยู่ในนั้น เราเป็นติ่งมันผิดมากหรอคะ ตั้งใจเรียนแทบตายเรียนได้อันดับที่7 เกรด3.7 กว่าๆ บอกว่าเราแย่ มันแย่มากขนาดนั้นเลยหรอ เราร้องไห้ทุกคืน ความสุขในชีวิตแค่3%เองมั้ง เราขอคำแนะนำ(รึจะด่าก็ได้ค่ะชินแล้ว)
*คำผิดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ
เรามีปัญหากับครอบครัวช่วยให้คำแนะนำหน่อยค่ะ
,การอยู่กับเพื่อนและเราเป็นติ่งค่ะใช่มันมีความสุจมากๆ คือบ้านยายติดไวไฟไว้ให้คนในครอบครัวเล่น ล่าสุดแม่เราไปยกเลิก แล้วไปติดบ้านตัวเอง แล้วบอกว่ายามกลางคืนให้เราไปเล่นเอา พอเราอาบน้ำเสร็จเราก็จะขึ้นไปนอนกับยาย (นอนเล่นโทรศัพท์ตามประสาติ่ง)เเต่ตอนนี้เค้าให้เราไปเล่นบ้านนั้นซึ่งเราไม่โอเค เพราะกว่าจะเล่นเสร็จมันดึกมาก แล้วเเม่ก็บอกว่าเราติดโทรศัพท์เกินไป จะให้ทำยังไงคะ ในเมื่อความสุขของเรามันอยู่ในนั้น เราเป็นติ่งมันผิดมากหรอคะ ตั้งใจเรียนแทบตายเรียนได้อันดับที่7 เกรด3.7 กว่าๆ บอกว่าเราแย่ มันแย่มากขนาดนั้นเลยหรอ เราร้องไห้ทุกคืน ความสุขในชีวิตแค่3%เองมั้ง เราขอคำแนะนำ(รึจะด่าก็ได้ค่ะชินแล้ว)
*คำผิดตรงไหนขออภัยด้วยค่ะ