ไหนๆก็ถามกันมาแหละ โชว์หุ่นในวัย40กว่าเสียเลย( ผู้เขียนเจ้าแม่จระเข้) 18+


ผู้เขียนก่อนออกไปทำงานต้องโหนบาร์โดยประมาณ30ครั้ง. ถามว่าได้กล้ามเนื้อส่วนไหน ได้แผ่นหลังและกล้ามแขนครับ  เคยโดนคู่อริเอาไม้มาตีตรงหลังปรากฎว่าไม่รู้สึกเลยหันกลับไปสวนสลบเหมือด แต่มารู้สึกเจ็บปวดเอา 3-4ชม ให้หลัง 555

รูปข้างล่างคือน้องชายคนละแม่ครับ มักจะมากินไวน์ด้วยกันเล่น video game กันที่บ้านบ่อยๆ  เป็นแชมป์นักมวยปล้ำจาก High School เป็นคนออกกำลังกายหนักเช่นกัน พูดไทยได้บ้าง ด้วยความที่เป็นคนละแม่ครับ เลยไม่อาจสั่งสอนเรื่องภาษาไทยได้ แต่โดยส่วนตัวเค้าเคารพผมในฐานะพี่ชาย บอกอะไรก็เชื่อ

บ้านผมไม่มีใครสูบบุหรี่ครับ  แต่ทานไวน์กันเป็นว่าเล่น สุขภาพดีกันทุกคน คุณพ่อผมปีนี้ 70 กว่าแล้วท่านวิ่งเหยาะๆวันละชมเกือบทุกวัน อดีตท่านเคยเล่นหนังไทยเป็นตัวประกอบที่ไม่มีใครรู้จักด้วย  ไม่ใช่ธรรมดาด้วยนะลูกศิษย์อาจารย์พยงค์ มุกดารุ่นเดียวกับคุณเศรษฐาเลย 

แต่ท่านไม่เคยบอกผมเลย สมัยผมอายุ16 กว่าๆ มาเรียนที่อเมริกาแล้ว ไปสมัครล้างจานที่ร้านไทยแห่งหนึ่งพอเลิกงานพ่อผมท่านก็กรุณามารับ ปรากฎว่าแม่ครัว เจ้าของร้านผู้หญิงในวัยเดียวกับคุณพ่อผมในตอนนั้นชื่นชมคุณพ่อผมกันใหญ่

แต่ผมไม่เคยได้เชื้อความหล่อมาจากพ่อผมเลย หน้าตาผมดุ สาวๆไทยส่วนมากจะกลัวคนหน้าตาแบบผมทั้งที่จิตใจผมดีนะ พี่สาวผมต่างหาก ได้หน้าตาไปหมด สมัยผมยังเด็กอยู่เมืองไทยเรียนมัธยม เดินเข้าซอยกลับบ้าน พนักงานรถไฟแถวนั้นอาสาให้ผมซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์เข้าบ้านไม่ต้องเดินกันหลายคน ซื้อน้ำเลี้ยงผมอีกเรียกผมน้องรักกันทั้งนั้น เพราะว่าจะจีบพี่สาวผม

ไหนๆแล้วขอนินทาพี่สาวตัวเองสักที ในตอนนั้นผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าพี่สาวผมสวยขนาดไหน ก็คนมันโตมาเห็นหน้ากันทุกวันมาตั้งแต่เด็ก แต่พอผมไปซื้อข้าวหมูแดง ลูกชายเจ้าของร้านให้ฟรีอีกบอกฝากไปให้อุ๋มด้วยนะ(ชื่อพี่สาวผม)

ในที่สุดคุณเธอก็ไปประกวดนางนพมาศประจำจังหวัด แต่ก็ตกรอบ เธอก็เสียใจใหญ่ผมก็ปลอบโยนในฐานะน้องชายบอกว่าไม่สวยเลยดันไปประกวดนางงามก็แพ้อย่างนี้แหละ เธอโกธรผมใหญ่ไม่พูดด้วยกันตั้งหลายวัน โธ่ ผมก็พูดตามประสาเด็กที่คิดได้ในตอนนั้น

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร คุณย่าผมสมัยท่านยังมีชีวิต ท่านตำหนิพี่สาวผมทุกวันเรื่องมีผู้ชายมาตามจีบที่บ้านให้รำคาญ แล้วคนยุคเก่าอย่างคุณย่าผมใช้ภาษาอย่างไรก็คงไม่ต้องบอกกัน

แต่คุณย่าจะดีกับผมมาก จะซน จะทำอะไรผิดก็ไม่เคยโดนดุด่า ทำโทษ เลยทำให้เกิดความอิจฉาในใจพี่สาวของผม. เดี๋ยวจะมาเล่าต่อถ้ามีคนอ่านนะ ไม่ได้ว่าอะไร บางทีคนรุ่นเก่าอย่างผมก็น้อยใจเป็น ใช้เวลาเขียนให้ความรู้แต่ไม่มีคนอ่าน เอาล่ะ เดี๋ยวมาต่อแล้วกัน
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่