ตัดสินใจออกจากชีวิตคนหนึ่ง ทั้งที่รักมาก

เราเชื่อมาตลอดว่า การรักใครคนหนึ่ง
ต้องทุ่มเททุกอย่าง ทำดีทุกอย่าง
แต่แล้วไม่ใช่เวลาเราดี เราต้องดีให้ถูกคนด้วย

บ่อยครั้งที่พบว่าการให้อภัยบ่อยๆ
จนเขาเห็นเราเป็นของตาย มันแย่มาก
เหมือนเราให้เขาเหยียบหัวเรา ซ้ำแล้วซ้ำอีก

แต่เขาไม่เคยสำนึก กับสิ่งที่เขาทำ
เพราะเขาคิดว่า ยังไง เราก็อยู่ตรงนี้
อยู่ให้เขากอด เหมือนเดิม

จนวันหนึ่งเราตัดสินใจเดินออกจากชีวิตเขา
โดยที่ไม่ได้ลา เพียงแค่คำพูดที่ว่า 
“ เย็นนี้เจอกันที่บ้านนะ “

แล้วเราก็เดินออกมาโดยที่เขาไม่มีทางหาเราเจออีกเลย