ความอดทนในความรัก

สวัสดีค่ะ เราอายุ 20 อาจจะดูเหมือนวัยกำลังเจอคนอีกเยอะ แต่เราเรียนจบ ปวส. ตอนนี้ทำงาน สังคมที่ทำงานคือผู้ใหญ่ เพื่อนสมัยเรียน คือแทบไม่มีแล้ว เรานอยด์เราเศร้าทุกครั้งที่เห็นเพื่อนวัยเดียวกัน เขามีโมเม

หลายๆคนในปัจจุบันนี้เป็นแบบนั้น เมื่อรักใครแล้วก็ทุ่มเทกัน แบบไม่ลืมหูลืมตา ไม่ว่าคนที่เรารัก จะทำให้เจ็บช้ำน้ำใจขนาดไหน ก็ยังจะอดทนรักเค้าอยู่อย่างนั้น โกหกหลอกลวงก็ปานนั้น จับได้ไล่ทันอยู่ทุกวัน

ตอนไปหาหมอครั้งแรก เราโกหกหมอว่าตัวเองเครียด ที่จริงแล้วเราไม่รู้สึกอะไรเลย หัวใจว่างเปล่า รู้สึกเหมือนเป็นกระป๋องเปล่าข้างในกลวงโบ๋ มันใช่ความเหงารึเปล่า เราไม่อยากจะทำอะไร แม้รู้อยู่เต็มอกว่าถ้าลาเร

ครับ พวกที่ชอบยืมตังค์แล้วไม่คืน โกหกเพื่อให้ตัวเอง ยืมเงินของเพื่อนครับ บอกว่าจะคืนแต่สุดท้าย ก็ไม่คืน เพื่อนที่ ไม่ยอมทำงาน เวลามีงานกลุ่มที่ต้องทำ มักชอบเอาเปรียบตลอด ให้ผมทำคนเดียวตลอด งานอะไรที่พ

เจอคนจำนวนไม่น้อยที่บอกว่า “ทำงานที่ญี่ปุ่นเครียดมาก” บางที่ต้องรับผิดชอบสูง แต่ไม่กล้าปฏิเสธงาน บางคนถึงขั้นบอกว่า “ญี่ปุ่นไม่น่าอยู่ แต่น่าเที่ยว” ซึ่งก็ทำให้ผมเริ่มคิดว่

เราเป็นคนที่อดทนอย่างนึงเลยก็ว่าได้นะ เราไม่เคยพูดคำว่าเหงาเลยแม้สักครั้ง เพราะเราเองชอบคบคนที่อยู่ไกลคุยกันทางโทรศัพท์หรือแฃทก็ได้ จะทำงานไรืออยู่ไกลกันเราไม่เคยหวั่นนะ แต่กับคนนี้เราไม่เข้าใจจริงๆว่