เคยแอบใครแล้วรู้ว่ามันเป้นไปไม่ได้ไหม

เคยแอบชอบใครแล้วรู้ว่ามันเป้นไปไม่ได้ไหมแต่ยังหวังแอบชอบไปก้อเท่านั้นมันก้อเป้นไปไม่ได้เส้าน้ะ ตอนจบมันอาจจะไม่เป้นไปตามที่หวังแต่อย่างน้อยมันทำให้หนูรู้ว่าเราสามารถรู้สึกกับคนๆนึ่งได้มากแค่ไหนตอนจบมันอาจเศร้าหรือเสียใจหรืออะไรสักอย่างไม่ก้ออาจจะมีความสุขก้อให้ถือว่าในชีวิตนี้ดีใจที่ได้เจอกับเค้า เค้าอาจจะคือประสบกานใหม่ๆของหนู แต่หนูจะเตือนตัวเองตลอดว่าอย่าอินมากเกินไปเค้าไม่ได้อินกับเรามากขนาดนั้น บางทีก้อมีความสุขนะที่ได้แอบรักเขาข้างเดียวเหมือนได้เข้าไปอยู่ในโรคของคนๆนึ่ง เวลาที่ได้อยู่กับเค้ามันเป้นช่วงเวลาที่ดีที่สุดแต่ตอนนี้ก้อดีแล้วมีความสุขที่ได้ทำแบบนี้ คงได้แอบชอบกับเลิกชอบ ล้ะบางครั้งก้ออาจเผลอไปคิดถึงเค้ามากจนอยากได้ยินเสียงชอบฝันไปคนเดียวว่าเค้าคงคิดถึงเราอย่างที่เราคิดถึงเค้า การที่ไม่ได้เป้นที่1ในใจพี่เค้าไม่ใช่เรื่องที่น่าเศร้าหนูอาจจะเป้นที่2มันคงดีกว่า3,4และหากหนูเป้นที่10ก้อคิดไว้ว่าดีกว่าเราไม่มีความสำคันอะไรเรย เวลาทุกข์หรือเฟลอะไรหนูก้อมีพี่เค้าอยู่ในจินตนาการ เอาจริงๆก้ออยากบอกน้ะว่ารู้สึกดีกับพี่เค้ามากๆแต่กลัวว่าบอกไปแล้วมันจะทำให้เรากลายเป้นคนไม่รู้จักกันแต่บอกไม่บอกมันก้ออึดอัด แปลกนอะเจอคนมากมายแต่กับมาชอบคนๆนึ่งตัวก้อเท่านั้นแต่ทำไมน่ารักเท่าโลกเลย น่ารักจนเหนื่อยจะชมแล้ว แต่มันเศร้าตรงที่ว่าคนน่ารักคนนั้นได้หายไปแล้วแต่ก้อลำบากใจเหมือนกันน้ะที่คิดว่าจะไม่ำด้เจอกันหรือเจอกันน้อยลง แต่ต่อให้ไม่เจอกันนานเค้าก้อยังอยู่ในจินตนาการของหนู มันเป้นเรื่องเซนซิทีฟน้ะถ้าฟนูเผลอไปทำอะไรที่มันเกินไปอาจจะต้องใช้เวลาแก้นาน แต่มันดีตรงที่ว่าถึงจะไม่ได้เจอกันแต่ก้อแอบส่องผ่านสตอรีไอจีเฟส โชคดีมากๆที่ได้เจิเค้าเป้นแรงบันดาลใจเรยแหละ บางครั้งมันก้อแอบเหนื่อยที่ต้องพยายามทำหลายๆอย่างเพื่อให้เค้าสนใจถ้ามันได้ผลลัพธ์ที่ดีก้อคงไม่เหนื่อยไม่เสียใจแบบนี้ อีกใจหนึ่งก้อรู้สึกส่าทั้งหมดที่ทำมันมีความหมายไหมแอบทำนู้นทำนี่ให้เค้า แต่ทำไมดูเหมือนเค้าไม่ได้สนใจหนูขึ้นเลย มันก้อเลยกลายเป้นความเสียใจโดยไม่รุ้ตัว ห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้สุดท้ายก้อผิดหวังถ้ามันสมหวังก้อคงดีแต่ก้อรักไปแล้วความรู้สึกมันห้ามกันได้ที่ไหน ได้เห้นเค้าอยู่ข้างๆได้อยู่ข้างๆเค้ามันอาจจะมีบ้างที่แบบเปเนหนูได้ไหม แล้วเคยคิดถึงใครจนเป้นบ้าไหม คิดถึงไปเถอะเพราะถึงยังไงมันก้อได้แค่คิดถึง #.ยินดีน้ะที่ครั้งนึ่งเคยได้เข้าไปรู้จักโลกของพี่มันพิเศษมากแม้จะไม่ได้ยาวนานเท่าความหวังที่หนูอยากจะให้อยู่ บางทีพี่เค้าก้อเหมือนสายฝนล้ะสายรุ้งเลยนะบางครั้งเค้าก้อสดใสจนทำให้หนูรู้สึกสดใสตามไปด้วยแต่บางครั้งก้อทำให้หนูรู้สึกหม่นๆเหมือนสายฝนที่กระหน่ำลงมาในอีกสิบปีข้างหน้าหนูอาจจะไม่ได้รักพี่เท่าตอนนี้แล้วหรืออาจจะไม่ได้สนพี่จนเป้นบ้าเท่าตอนนี้แล้วแต่ถ้าถึงมองย้อนกับมาพี่ก้อจะรู้ว่าความรู้สึกที่หนูมีให้พี่มันคือเรื่องจริง 

พรศิริ ขันทอง