เคยคิดสั้น

ตอนนี้หนูอายุ20 หนูเครียดเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม กยศ.ก็กู้ไม่ได้ ไม่มีเงินพอใช้ จะร้องไห้ก็ร้องไม่ออก ไม่อยากขอที่บ้านบ่อยเพราะรู้ว่าเขาก็ไม่มีและไหนจะค่าใช้จ่ายที่บ้านอีกแต่เขาก็พยายามที่จะหามาให้นะคะ หนูเคยคิดจะฆตต.แต่แค่คิดนะคะไม่กล้าทำจริงหรอก เพราะรู้ว่าถ้าทำก็จะทำให้คนที่บ้านเสียใจ ทำให้คนอื่นเดือดร้อน แต่ก็ได้แต่ปลอบใจตัวเองไปวันๆว่า เออ..อายุแค่นี้เองยังต้องมีเรื่องให้เครียดมากกว่านี้เยอะอย่าพึ่งตุย ยังไม่ได้ใช้ชีวิตในแบบที่ตัวเองอยากใช้เลย คนที่เขาเจอเรื่องหนักกว่าเราเขายังสู้เลยแล้วเราจะยอมแพ้ได้ยังไง เรายังมีคนข้างหลังที่รอดูเราประสบความสำเร็จอยู่ แต่หนูก็คิดนะว่าหนูก็อยากจะได้ใช้ชีวิตแบบเพื่อนๆบ้างที่เรียนเสร็จก็ออกไปเที่ยว แต่หนูเรียนเสร็จก็ต้องไปทำงานต่อ ซึ่งสำหรับหนูมันเหนื่อยมากเพราะเรียนเช้าแต่เลิกงานดึก แต่ก็คิดว่าเออไม่เป็นไรหรอกถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตละกันอย่างน้อยหนูก็ภูมิใจที่หาเงินใช้ในส่วนที่หนูต้องรับผิดชอบของตัวเองให้ผ่านไปแต่ละเดือนหนูก็ดีใจแล้ว และสำหรับใครที่กำลังท้อหรือคิดสั้นนะคะ หนูอยากให้ทุกคนคิดถึงคนที่เขารักเราให้มากๆว่าถ้าเราไม่อยู่เขาจะเสียใจมากขนาดไหน หรือถ้าไม่เหลือใครแล้วเรายังเหลือตัวเราเองนะคะ ไม่ว่าใครจะทิ้งเราก็ตามแต่เราอย่าทิ้งตัวเองนะคะ เพราะว่าเรามีคนเดียวบนโลก หนูคงบอกได้แค่คำว่า สู้ๆค่ะ เพราะหนูก็จะสู้เช่นกัน ขอบคุณที่ยอมอ่านจนจบนะคะ