สวัสดีค่ะ คืออยากมาเล่าเรื่องที่เป็นปัญหาของส่วนสมองหนูมากๆ คือแม่หนูมีเพื่อนโครตสนิทตั้งเเต่สมัยเรียน เขามาตกลงช่วยกันเปิดร้านอาหาร ป้าเขาเปิดร้านอาหารตามสั่ง ส่วนเเม่หนูเปิดร้านขายน้ำ ร้านอยู่ติดๆกันเลย แบบขายตรงซอยบ้านค่ะ เเล้วบ้านหนูอยู่ใกล้ๆกับร้านเลย ตื่นมาก็ลงไปเปิดร้าน ทำนองนี้ค่ะ มันติดตรงที่ว่าตอนเเรกๆก็พออยู่ไปเรื่อยๆ บอกเลยนะคะ หนูเป็นคนที่เรียนค่อนข้างดี เกรดเฉลี่ยออกมาดีตลอด เพราะเเม่จะส่งเสริมหนูเรื่องการเรียนเสมอ เเละหนูก็ไม่เคยทำให้เเม่ผิดหวังกับผลการเรียนเลย จนมีอยู่วันหนึ่งที่หนูขอหยุดเรียน4วัน เพราะหนูเหนื่อยมากๆๆ แบบปวดหัวตัวร้อนไข้สูง ทำอะไรไม่ได้เลย แบบเพลียมากๆ เพลียสุดๆเลยค่ะ เเม่ก็อนุญาตหนูให้หยุดได้ เเละโทรไปบอกครูว่าขอหยุด ช่วงนั้นเเม่หนูไม่อยู่เปิดร้านค่ะ แม่หนูไปทำงานที่ต่างจังหวัด หนูเลยอยู่คนเดียว เเต่จะมีป้าแกคอยดูหนูอยู่ นั่นแหละค่ะ พอแม่กลับมา แกฟ้องแม่หนูค่ะ ว่าหนูเกเรไม่ไปโรงเรียนไม่เห็นเดินไปโรงเรียนตามปกติ แล้วก็บอกว่าหนูไม่เหมือนเดิมแต่ก่อนไปโรงเรียนทุกวันๆ เเต่นี่มาหยุด หนูสตั้นมากๆค่ะ แบบงงมาก สงสัยแกคงไม่รู้ว่าหนูไม่สบาย เลยไม่อะไร แต่พอหลังๆแกชอบนินทาหนูว่าหนูเป็นเด็กเกเร เเต่ก่อนตั้งใจเรียนตอนนี่อย่างงู้นอย่างงี้อย่างงั้น ทั้งที่มันไม่ใช่ความจริงเลย เเม่เลยบอกหนูว่า ไม่ต้องไปสนเขา เท่าที่หนูรู้ๆเหมือนเขาเป็นคนไม่ปกติ เขามีปัญหากับชีวิตเยอะมากๆ หนูพยายามไม่อะไรเเล้ว แต่การไปนินทาหนูทั้งที่ไม่ใช่ความจริงให้กับคนอื่น มันไม่ได้ทำให้หนูเสียหายเเต่ทำให้เเม่หนูเสียหายด้วย อันนี้หนูรับไม่ได้ ทั้งๆที่ลูกเขาเองต่างจากหนูไปเยอะมาก หนูไม่ได้ดูถูกลูกเขานะคะ เเต่คนเราก่อนจะว่าใครก็ควรสำรวจตัวเองก่อนจริงไหมคะ เเล้วลูกป้าแกก็ไปบอกคนที่โรงเรียนว่าแม่หนูกินเหล้าเมาหัวทิ่ม เป็นเรื่องจริงค่ะ เพราะเป็นวันเกิดลุง เลยกินเหล้ากัน เเต่มันเป็นเรื่องที่ควรไปบอกกันไหมคะ จนตอนนี้หนูยอมรับตามตรงเลยว่าหนูสามารอยู่ได้แบบมีความสุขโครตๆ ถ้าไม่มีป้าแกในชีวิตหนูค่ะ ทุกคนถ้าอยู่ในสถานการณ์แบบหนูจะคิดยังไงคะ หนูควรทำยังไง
ผู้ใหญ่ด่าลูกคนอื่น เเต่ไม่ดูลูกตัวเอง