ไม่ผูกพันธ์กับแม่

สวัสดีคะ​ เราอยากทราบคะว่าเราปกติหรือเปล่า​ เข้าเรื่องเลยนะคะ
เราโตมากับตายายคะ​ ซึ่งเรามีแม่นะคะแต่แม่ไม่ได้อยู่กับเราคะ​ (ขอไม่บอกนะคะว่าแม่ไปไหน)​ เราอยู่กับตายายมาตลอดคะ​ จนถึงแม่เรากลับมาตอนนั้นเราอนุบาลคะ​ เราแฮปปี้มาก​ มีแม่มารับมาส่ง​ มารับเกรด​ ได้กอดได้หอมแก้ม​ จนกระทั่งแม่ทิ้วเราไปอีกคะ​ จนปัจจุบันแม่ก็อยู่นะคะแต่แม่ไปเช่าบ้านอยู่​ โดยที่ให้เราอยู่บ้านแม่ที่เคยอยู่ด้วยกัน​ แต่อยู่กับญาติๆนะคะแค่คนละหลัง​ แม่จะเอาเงินมาให้ทุกวันคะแต่เราก็อยู่คนเดียวนะคะ​ ตื่นก็ไปช่วยยายทำขนม​ จนเรารู้สึกว่า  เราเฉยๆกับแม่มากคะ​ เราเอาแต่เก็บตัวอยู่แต่ในห้องหลังๆนะคะ​ ไม่ค่อยจะพูดคุยกับใครหรือไปนั่งกับญาติๆเหมือนเมื่อก่อน​ เราเอาแต่อยู่คนเดียว​ เราบอกตัวเองว่าเราเบื่อ​ เราเบื่อมันวุ่นวาย​ พอเจอแม่เราก็หงุดหงิดตลอดคะ​ เรามีความรุ้สึกว่าแม่ก็แค่คนๆนึงไม่ได้พิเศษหรือสำคัญกับเราขนาดนั้น​ จนอยู่ๆมันก็คิดคะว่าเราปกติไหม​ อยู่ๆไม่รู้สึกรักแม่หรือผูกพันธ์กับแม่เลยอาจเป็นเพราะว่าเราไม่ค่อยได้อยู่กับแม่หรือเปล่า​ เราไม่ค่อยได้รับความรักจากแม่ไหม​จนบางครั้งเราคิดว่าเราเป็นลูกอกตัญญูมีเงินเท่าไรบางครั้งไม่เคยให้แม่คะ​ เก็บหมด​ อ่อเราลืมบอกเราอายุ18นะคะยังเรียนอยู่​ บางครั้งเราคิดว่าเราควรพูดกับแม่ไหมให้กลับมาอยู่บ้านมาสร้างความสัมพันธ์กันใหม่​ แต่ใจลึกๆเราอยากอยู่คนเดียวมากกว่าคะ​ มันแล้วอารมณ์ของเรา​ ที่เราเป็นปกติไหมคะ​ ถ้าไม่ปกติมรวิธีแก้อย่างไร​ ขอบคุณล่วงหน้าคะ