เป็นคนชอบคิดมาก ใครมีวิธีทำให้ไม่ต้องคิดมากได้ไหมคะ

หนูเป็นคนที่ชอบคิดมากคะ และคอยคิดอยู่ตลอดเวลาว่าแฟนไม่ค่อยสนใจ วันนึงหนูเคยพูดกับเค้าถึงความในใจ ว่าทำไมเวลามีปัญหากันถึงปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยไม่อธิบายอะไรให้เราเข้าใจ หรือเวลาที่เรางอล ก็ไม่ค่อยสนใจ เราคิดมากแล้วเราก็เลยบอกเค้า บอกหลายรอบมาก จนบางครั้งมันทำให้เราดูเป็นคนที่น่าเบื่อและกลายเป็นคนพูดมาก พูดไร้สาระในสายตาเค้า เราทำงานได้แล้ว เราเลยรู้สึกว่าเราเราอยากโฟกัสอย่างอื่นมากกว่าเรื่องแฟน เรื่องผู้ชาย ที่เค้าไม่สนใจเรา จะต้องคิดยังไงให้สมองและหัวใจมันไปทางเดียวกัน 
เมื่อวานทะเลาะกับแฟนเรื่องที่เค้าเล่นเกมส์แล้วเราโทรไปเค้าตัดสายเราทิ้ง แล้วเราก็เลยมีปัญหากัน แล้วเรื่องต่างๆนาๆก็พูดความในใจออกมาอีกส่วนนึงซึ่งเราพูดกับเค้าว่า เวลามีปัญหากันเราสองคนไม่ค่อยได้เคลียร์กันเลยนะ เทอปล่อยให้เราร้องไห้ และหายเองตลอด ทำไมมีอะไร เจออะไรในชีวิตประจำวัน ไม่บอกกล่าวเล่าให้ฟังกันบ้าง เราเป็นแฟนนะ ทำไมทำเหมือนเราเป็นคนนอกเลย ทั้งๆที่เราคอยเล่าเรื่องของเราทุกวันให้ฟัง จนเรารู้สึกว่าเทอไม่ได้ต้องการเราจริงๆ แล้วเค้าก็บอกเรามาว่า""""" จะให้เล่าทุกสิ่งมันไม่ได้หรอก ก็ไม่มีเรื่องจะให้เล่าอ่ะ ไม่ใช่คนที่จะต้องมานั่งสาทยายให้ใครฟังตลอดเวลา ไม่รู้หรอกว่าจะต้องเล่าเรื่องอะไรบ้างมันไม่ใช่นิสัยกุ ที่เค้าพุดนะขนาดกับพ่อแม่กุยังไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย มันเป็นปัญหาเรื่อรังเปล่าๆ มันน่ารำคาญรู้ไหมถ้ามีปัญหาแบบนี้ อย่าฝืนเลย เราควรห่างกันดีกว่านะ สรุปเราควรห่างกัน""""""""" และพออีกวันนึงเค้าก็เปลี่ยนสีแชทในเฟสบุค เปลี่ยนชื่อในแชท เปลี่ยนอิโมจิหมดเลย แล้วก็ไม่ทักมาคุยอีก. ----- ส่วนตัวหนูก็คิดเสมอนะว่าถ้าเค้ารักเราและอยากคุยกับเราจริงๆเค้าคงไม่เป็นแบบนี้ หรือว่าเค้าแค่เหนื่อย อยากทบทวนเรื่องลาฃอย่าง แล้วเค้าก็ทำงานจนไม่ค่อยมีเวลาให้เราด้วยนะ เวลาชวนไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยไป ชวนไปเที่ยวก็ไม่ค่อยอยากออกไปไหน จนบางทีเราเหนื่อยเราเลื่อเราอยากเที่ยว ก็ไม่พาไปนอกจากไปหาข้าวกิน !!!! 
ในใจเราคิดเสมอนะว่าเค้าคงไม่ได้รักเรา เท่ากับที่เรารักเค้า และความรักของเรามันคงไม่มีเสน่ห์ให้น่าหลงไหลอะไรอีก.  เราคบกันมาจะ4ปีนะ ถือว่านานพอสมควร และพ่อแม่ก็รู้หมดแล้ว เราเสียดายเวลาอะ และที่สำคัญคือเรายังรักเค้าอยู่ ***นี่คือความรู้สึกของหัวใจ คือเราคิดว่าเรารัก เราขาดเค้าไม่ได้ **** 

แต่พอเราใช้สมองมาคิดทบทวนหลายๆสิ่ง เราว่าเรากำลังมองสิ่งผิด เรากำลังรักคนที่เค้าดูเหมือนจะรักเรา แต่บาฃครั้ฃก็ทำเหมือนไม่ได้รัก เหมือนแค่หน้าที่ที่ต้องรัก เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย ถ้าให้สมองเลือก คงคิดว่าอยากมีคนฝหม่ แต่ถ้าให้หัวใจเลือกคงเลือกคนนี้ คิดจะใช้ชีวิตกับคนคนนี้ 
ปล. 1เค้าไม่เคยมีเรื่องเจ้าชู้ หรือเรื่องผู้หญิงนะ 

เราแค่อยากให้เค้าใช้คำพูดดีๆกับเรา ถนุถนอมเราอ่อนโยนกับเราเหมือนที่แฟนคนอื่นๆเค้าทำกัน เรามองแล้วเราก็รู้สึกว่าทำไมคู่ของเราไม่เป็นแบบนี้บ้าง  มีหลายคนคอยตามจีบเรา แต่เราก็ไม่เคยอยากนอกใจ หรืออยากคุยกับใครเลย สักคนนึงอ่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร 

เราเหนื่อยอ่ะที่ต้องมาจมปลักกับรักแบบนี้ เราแค่อยากจูนความเข้าใจ และปรับความเข้าใจกัน แต่แฟนเป็นคนดื้อไม่ยอมปรับอะไรเรย และชอบประชดไปอีก ทำให้เหตุการณ์มันดูแย่ลง และเราก็น้อยใจจนหายด้วยตัวเอง และก็เกบมาคิดมากตลอดว่าเค้าไม่ได้รักเราจริงๆ 

ตลอดเวลาที่เรามีความรู้สึกไม่ดี เราคิดเสมอว่าเราคฃต้องการมากไป เราก็อยากไม่อยากคิดมากไม่อยาเป็นคนขี้น้อยใจ 
และอยากเป็นคนใจกว้าง ให้มากๆ เคยคิดถึงขั้นจะไปอ่านศาสนา และมาฝึกฝนตัวเองให้เป็นคนใจเย็น โฟกัส พ่อแม่ โฟกัสงาน ให้มากกว่าโฟกัสเรื่องแบบนี้ 

เค้าบอกว่า เปลี่ยนอะไรเปลี่ยนได้ แต่เราจะไปเปลี่ยนนิสัยคนอื่นให้ได้ดั่งใจเรานั้นไม่ได้ 
เราต้องเริ่มที่ตัวเราก่อน ว่าเราเข้มแข็งมากแค่ไหนใช่ไหม อดทนแค่ไม่นานเราก็น่าจะทำใจได้ 

เราคิดเสมอว่าเราต้องรักตัวเองให้มากๆและรักพ่อแม่ให้มากๆ เราคิดได้แบบนี้ทุกอย่าง แต่เรื่องแฟนเราก็คิดนะว่าถ้าเค้าแคร์เราหน่อย และลดอีโก้ ลดความหยิ่งลงหน่อยคงจะดีกว่านี้  เราคิดมากจนความคิดเข้ามาทำลายตัวเราทุกๆวัน เราอยากเลิกคิดเรื่องนี้ เรื่องผู้ชายสักที ใครมีหนังสือดีๆ แนะนำหน่อยคะ วิธีโฟกัสเรื่องอื่น และทำใจกับความรักที่ไม่ค่อยลงตัว 

ต้องฝึกการยุคนเดียวไว้แล้ว ไม่รู้วันไหนจะโดนทิ้ง 😭😭😭😭😭เอะหรือนี่เราจะโโฯทิ้งแล้ววเนี่ยยยยย อดทนนะ ทำงานและเก็บประสบการณ์ไปก่อนแล้วจะกลับไปยุบ้านแล้วดูแลพ่อกับแม่เอง ไม่มีใครรักก็ยังมีพ่อแม่ ไม่ต้องกลัวว่าจะหายไปไห