เราจะรักคนๆนึงได้นานมากแค่ไหน?

  เรื่องที่เราเจอมาก็ ถือว่าหนักพอสมควร แตามองย้อนกลับไปแล้ว เราก็คิดว่าเราทำถูกแล้วแหละที่เป็นคนที่เดินออกมาจากความสัมพันธ์นั้น...เราเคยรักคนๆนึงมากๆ เค้าเคนเป็นทุกๆอย่างสำหรับเรา เป็นโลกทั้งใบ ไม่ว่าจะทุกข์จะสุขหรือเศร้าเราก็จะคิดถึงเค้าเสมอ เรามองเค้าเหมือนที่สุดของชีวิตเราอ่ะ คิดว่ายังไงก็จะหยุดอยู่กับเค้า ใช้ชีวิตร่วมกันสร้างอนาคตด้วยกัน...ใช่ แรกอะไรก็ดีใช่มั้ยล่ะ แต่ก็มีหลายเรื่องที่เราเข้ากันไม่ได้เเละก็ทะเลาะกันบ่อยๆแต่เราก็เป็นคนที่ง้อเค้าทุกครั้ง เหมือนคนที่ไม่ยอมรับความจริง และกลัวการที่จะไม่ีเค้าอยู่ในชีวิต ยอมขอโทษ ยอมปรับเปลี่ยนตัวเองเพื่อเค้ามาโดยตลอด เสียน้ำตามามาก โดยมีความหวังว่ามันต้องดีกว่านี้สิ มันต้องดีกว่านี้ เรารู้มาโดยตลอดว่าเค้ามีคนในใจแฟนคนแรกของเค้า เริ่มแรก เค้าบอกว่าเเฟนคนนี้ของเค้าได้เสียไปเมื่อ2ปีก่อนเราก็ปลอบใจเค้า และทำความเข้าใจเค้าเก็บรูปเธอไว้ตลอด และโพสหา ทั้งๆที่กำลังคบกับเรา เรารูเฝ้สึกแพ้มาก ก็มีน้อยใจแต่ไม่เคยที่จะพูดออกไปกลัวเค้าไม่สบายใจเราพยายามที่จะคิดในแง่ดีว่า มันคือความสุขของเค้า เราให้เค้าได้ แต่มาวันนึง เราได้รู้ความจริง เธอยังมีชีวิตอยู่ แต่เธอได้เริ่มต้นใหม่ไปแล้วมันยิ่งทำให้เราเสียใจมากๆ ว่าเค้าโกหกเรามาตลอดเรา ดูโง่มากเลยใช่มั้ย?แต่เราก้ยังไม่กล้าที่จะถามออกไป เพราะเราไม่อยากที่จะทะเลาะกับเค้า ต่อมาเราจับได้ว่าเค้าซ่อนใครไว้อีกคนโดยที่เราไม่รู้เลย คิดว่าเค้าจะมีแค่เราคนเดียวเค้าแอบติดต่อกันในไลน์ และคบซ้อนกันมาตั้ง7เดือน โดยที่ผ.ญ.คนนั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเค้ามีเราอยู่เราคบมา1ปี ความรู้สึกเราคือพูดไม่ออกเลย ถามเค้าตอนแรกไม่ยอมรับแต่ด้วยหลักฐานจากรูปในเฟสส่วนตัวของฝ่ายหญิงเราได้ทักไปหาความจริงมา ซึ่งทำให้เราและอีกฝ่ายเลิกรากับเค้าไป เราทนไม่ได้จริงๆเป็นเรื่องที่เรารับไม่ได้คือการนอกใจ มันทำให้เราตาสว่างเพราะนึกถึงคำพูดของเค้าที่บอกว่ารักเรา จะสร้างอนาคตร่วมกันเป็นแค่คำโกหก จากคนที่เห็นแก่ตัว และหลังจากที่เลิกกันไปเค้าก็มีคนใหม่ทันที และมีแต่เราที่ยังต้องทนอู่กับความรู้สึกแบบนี้ เรารักเค้าอยู่แต่เราเลือกที่จะเดินออกมา เราไม่อยากกลับไปเสียใจแบบเดิมแต่ที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันก็ไม่ได้ดี แต่มันก็คงไม่แย่ไปกว่าการที่เราต้องไปทนเสียใจกับอะไรเดิมๆ ตอนนี้ได้แต่บอกตัวเองว่าให้เริ่มใหม่และเดินไปข้างหน้าได้แล้ว