โลก 2 ใบ ที่เราไม่เคยคิดว่าจะเกิดกับตัวเอง แต่วันนี้มันเกิดขึ้นแล้วค่ะ เกิดขึ้น..เพราะตัวเราสร้างมันขึ้นมาเองโดยที่รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ดี เรื่องมันมีอยู่ว่า......
🌏 ตอนนี้เรามีแฟน แฟนที่อายุอ่อนกว่าเรา 10+ ปี เขาก็มีหน้าที่การงานดี ครอบครัวดี แม่ พี่น้อง ญาติเขา เพื่อนเขา ก็รักเราและเข้ากับเราได้ดี มีแพลนจะแต่งงานกันในอีก 1 ปีข้างหน้า ถ้าจะให้บอกว่าความรักของเรากับเขาราบรื่นดีไหม มีความสุขไหม เขาใช่จริงๆสำหรับเราแล้วใช่ไหม???? ....ขอบอกจากใจจริง ที่เรารู้อยู่แก่ใจ และเขาเองก็รับรู้ในเรื่องนี้ว่า ..เขาไม่ใช่สำหรับเราในหลายๆเรื่อง เรามีปัญหากันบ่อย แต่ไม่เคยมีปากเสียงหรือทะเลาะอะไรกันเลย เรามีปัญหากันในมุมต่างคนต่างเงียบ แล้วค่อยกลับมาดีกัน ส่วนที่มาของปัญหา ก็เกิดจากตัวเราเอง เราคาดหวังในความเป็นผู้ใหญ่ของเขา ความกระตือรือร้น ความเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเราเหมือนเราไม่ใช่คนที่อายุมากกว่าเขา ...เราตั้งความคาดหวังเหล่านี้ไว้ และเราก็เริ่มผิดหวังกับสิ่งเหล่านี้มาเรื่อยๆ เราหงุดหงิด เราไม่พอใจ เราเบื่อ แต่...เราก็ไม่เคยบอกเลิกกัน ถ้าถามว่าเคยคิดจะเลิกกับเขา อยากเลิกไหม ตอบ..เคยคิด และอยากเลิก แต่เราทำได้แค่คิดกับตัวเอง และลบความอยากเลิกนี้ไปด้วยตัวเอง เรามองที่ความรักของเขาที่มีให้ต่อเรา เขามีความดีที่มากเกินกว่าจะให้เราทำร้ายเขาได้ ด้วยการขอแยกทาง เพราะเหตุผลอันเห็นแก่ตัวของตัวเราเอง เราเลยเลือกที่จะปรับทุกอย่างจากตัวเราเอง โกรธเองหายเอง ตั้งความหวังเองก็เลิกหวังเอง มองเขาที่การกระทำปัจจุบัน ค่อยๆบอกไปว่าอะไรที่ไม่โอเค เขาก็รับฟังและทำตามความต้องการของเรา ถึงแม้เขาจะทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ดูอึดอัดบ้างกับความต้องการของเรา แต่เขาก็ทำ 🙂 ณ ขณะนี้เราถือว่าเราเป็นผญ.ที่โชคดีคนนึงที่ได้รักกับผู้ชายอ่อนกว่าคนนี้ และมีผู้หญิงหลายๆคนที่คงต้องการผู้ชายแบบนี้อยู่เหมือนกัน 🤔
○○○ แต่!! ในความรักที่ดูเหมือนจะแฮปปี้เอนดิ้งในอีก 1 ปีข้างหน้านี้ มันกลับมีคนในความลับที่ซ่อนอยู่ในใจของเราเอง คนๆนั้นคือ..แฟนเก่า..ตั้งแต่สมัยเรียนปวช.ปี 1 ซึ่งมันผ่านมาแล้ว 20+ ปี 😔 ณ ตอนนั้นที่เราคบกับเขา มันเป็นความรัก ที่ทำให้เรารู้จริงๆว่า..รัก..เป็นยังไง เราตื่นตี 4 ตี 5 เพื่อไปหาเขาที่บ้าน ไปรอเขาตื่น รอเขากินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว และไปรร.พร้อมกัน (เขาเรียนเทคโน เราเรียนพาณิช) เลิกเรียน เราก็ไปหาเขาที่บ้าน และกลับบ้านตัวเองเย็นบ้าง ค่ำบ้างแต่ไม่เคยค้าง เราเคยถูกเขาไล่ ไม่อยากเจอ เคยถูกขอให้ห่างกันสักพัก เราก็ยอม และรอจนเขากลับมาหาเราเอง เป็นอยู่แบบนี้เกือบ 2 ปี อดทนและซื่อสัตย์ต่อเขามาตลอด จนวันหนึ่งเราได้รู้ความจริงว่า..เขามีผญ.คนอื่นอยู่ด้วย และนั่นก็เป็นสาเหตุให้เรา..ตัดขาดจากเขาได้เอง เป็นความเจ็บ ความเสียใจครั้งยิ่งใหญ่ ที่มาพร้อมกับคำว่า "ความรักครั้งแรก" 😥 หลังจากนั้นอีกเกือบ 1 ปี เขาก็กลับมา ..กลับมาพร้อมกับคำขอโทษ ความเสียใจ น้ำตาของลูกผู้ชาย อ้อมกอดเดิมๆที่เราเคยได้รับ พร้อมกับคำว่า "เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม" ...ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ เราให้โอกาสเขามาเสมอ ❤ "พรุ่งนี้ไปจตุจักรกันนะ" ประโยคสุดท้าย ก่อนที่เขาจะเดินหันหลังกลับไป 😊 รีบนอนสิ ฝันดีแล้ว พรุ่งนี้จะได้ตื่นมาพร้อมกับการเริ่มต้นใหม่ กับคนเดิม 🥰🌄 ☎️📞📞📞 ไม่อยู่จ้ะ ไปไหนไม่รู้ ..เสียงของแม่ปลายสาย.. 😥 แล้วเมื่อคืนคืออะไร??? และหลังจากนั้นเราก็ไม่สามารถติดต่อเขาได้อีกเลย และไม่เคย..ที่จะมีสายเรียกเข้าจากเขาติดต่อกลับมา
●●● วันเวลาที่ผ่านไป เรื่อยๆ เรื่อยๆ เราเผชิญกับชีวิตไปตามปกติ ตามโชคชะตา ดีบ้าง ร้ายบ้างปะปนกันไป เคยแต่งงาน มีลูก แต่สุดท้ายชีวิตครอบครัวก็พังเพราะมือที่ 3 อีกตามเคย และไม่ว่าจะผ่านการมีความรักมากี่ครั้ง ก็มักจะมีเรื่องของ ผญ.อื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ..จนเรารู้สึกว่า เรามีอะไรบกพร่อง?? เราเคยถาม แต่ทุกคนก็ยกให้เราเป็นที่ 1 ..มันหมายความว่ายังไง?? เราดีไม่พอเลยขอเพิ่ม หรือเราดีมากเกินไปจนสามารถร้องขออะไรก็ได้??? นี่แหละ เราเจอมาแต่คนแบบนี้
⏰ แต่ตลอดเวลาที่ไม่ว่าเราจะเจอกับเรื่องราวอะไร เราก็จะยังมีคนๆนี้อยู่ในความคิดถึงเสมอ มีความสงสัย มีคำถามที่ค้างคาใจ มีความอยากเจอ อยากคุย อยากรับรู้เรื่องราว เลยเป็นความคิดที่จะตามหาเขามาตลอด พยายามทำทุกวิถีทาง เคยไปในที่เก่าๆ บ้านเก่า ไปแล้ว ไปอีก ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีทางได้เจอแต่ก็ยังจะทำ โซเชียลอะไรมาใหม่ ก็ค้นหาชื่อจริง นามสกุลจริงของเขามาตลอด แต่ก็ไม่เคยเจอ จนเกือบจะหมดความพยายาม ......แต่!!!!🔍 การค้นหาก็ไม่เคยมีที่สุดอยู่ดี จนวันนึงเราหาทางติดต่อเขาจนเจอ (ขอสงวนเรื่องราวการค้นหาตรงนี้ไว้เป็นความลับ) ☎️ คิดว่าเขาจะไม่สะดวกคุย แต่ก็คุยกันได้ และเป็นจุดเริ่มต้นของ....
🌏🌏 ติดต่อกันได้ แลกเปลี่ยนชีวิตความเป็นไปใน 20 ปีที่ผ่านมา จนมีเวลาได้เจอกัน พูดคุยกันต่อหน้าต่อตา ...เขายังคงเหมือนเดิม สายตาของความเอ็นดู และอ้อมกอดจากความดีใจ ...สิ่งที่เราคิด ก็ผิดอีกทั้งหมด เราคิดว่าเขาคงมีคนที่คบอยู่บ้าง และลืมเรื่องของเราไปแล้ว แต่จริงๆคือ ตอนนี้เขาไม่มีใคร เขายังไม่เคยลืมแม้กระทั่งวันเกิดเรา เขาเก็บของที่เราเคยทำไว้ให้เป็นอย่างดี เขาก็ตามหาเรา แค่เขาไม่ได้ใช้วิธีเดียวกันกับเรา .... "เขายังรักเราอยู่เหมือนเดิม".... กับข้าวที่อร่อยที่สุดในชีวิตเขา มีชื่อเราเป็น 1 ในนั้น ผ้าม่านสีแดงที่เราเคยสงสัยว่าทำไมต้องเป็นสีแดง เหตุผลของเขาก็คือ..เราสวยมากสำหรับเขา ที่เห็นเราในห้องที่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ ส่องมาที่ผ้าม่านแล้วเกิดแสงอุ่นๆในห้อง (โคตรจะลึกซึ้งเลย 😅) จนมาถึงคำถามสำคัญ ..หายไปไหนมา.. คำตอบคือ ย้ายบ้าน และแม่ป่วย.. ซึ่งพอมาถึงตรงนี้ เรากลับไม่อยากได้คำอธิบายอะไรแล้ว เรารู้แค่นี้คือพอใจแล้ว หรือจะตอบว่าจำไม่ได้ เราก็ไม่รู้สึกโกรธหรืออยากจะเค้นเอาอะไร เรารู้แค่ว่า..คนที่เราตามหามา 20 ปี ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว และเขาก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว เขามีภาวะความเป็นผู้นำ มีความสุขุม มีการจัดระเบียบชีวิต มีการวางแผนชีวิต มีความรับผิดชอบ มีหน้าที่การงาน มีความอบอุ่น มีคุณสมบัติที่ดีพอสำหรับผู้หญิง 1 คน โดยที่เราไม่ต้องเรียนรู้อะไรกันเลย เราต่างคนต่างจำได้ของกันและกัน เขาดีใจจนเหมือนฝัน เขากอดเราไม่ปล่อยเพราะเขาโหยหามาเป็นเวลาเท่ากัน เขาอยากตื่นมาในทุกๆเช้าเพื่อเจอกับดวงตา 2 ข้างของเรา เขาอยากมีลูกสาวเหมือนที่เราก็อยากมี เขาอยากชดใช้ช่วงเวลาที่ขาดหายไปทั้งหมดให้กับเรา แม่เขาอยากให้เราไปหาบ่อยๆ เพื่อบ้านจะได้ไม่เหงา เขาหมดความหวังที่จะได้เจอเรา..แต่วันนี้เขามีความหวังที่เราจะได้อยู่เคียงข้างกัน
😔 เรากำลังมีความสุข ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งของหัวใจเรากำลังแตกสลาย เรามีคนที่ดี 2 คนในเวลาเดียวกัน เราผูกพันธนาการทั้งหมดนี้ไว้ด้วยตัวของเราเอง เราเกลียดในความเห็นแก่ตัวของตัวเอง เรารู้ว่าเรากำลังทำร้ายคน 2 คนด้วย ❤ ของตัวเราเอง ...เรารู้ว่าถ้าเราตัดคนนึงไป จะมีคนนึงที่เสียใจที่สุด และอีกคนนึงจะยอมรับความเสียใจนี้และอยู่กับมันได้ แต่..เราไม่เข้มแข็งพอที่จะยอมรับกับการสูญเสียใครไป
🌍 โลกใบหนึ่ง คือคนดีที่เขาต้องการเรา
🌍 โลกอีกใบหนึ่ง คือโลกเก่าที่เราต่างเคยต้องการกัน
🌐 โลกของความว่างเปล่า ที่เราอาจไม่เหลือใครเลย
.......ขอโทษ 😔
คนหนึ่งคือคนที่พยายามตามหามา 20 ปี กับอีกคนหนึ่งที่จะแต่งงานในอีก 1 ปีข้างหน้า ...ความเจ็บปวดที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง...
🌏 ตอนนี้เรามีแฟน แฟนที่อายุอ่อนกว่าเรา 10+ ปี เขาก็มีหน้าที่การงานดี ครอบครัวดี แม่ พี่น้อง ญาติเขา เพื่อนเขา ก็รักเราและเข้ากับเราได้ดี มีแพลนจะแต่งงานกันในอีก 1 ปีข้างหน้า ถ้าจะให้บอกว่าความรักของเรากับเขาราบรื่นดีไหม มีความสุขไหม เขาใช่จริงๆสำหรับเราแล้วใช่ไหม???? ....ขอบอกจากใจจริง ที่เรารู้อยู่แก่ใจ และเขาเองก็รับรู้ในเรื่องนี้ว่า ..เขาไม่ใช่สำหรับเราในหลายๆเรื่อง เรามีปัญหากันบ่อย แต่ไม่เคยมีปากเสียงหรือทะเลาะอะไรกันเลย เรามีปัญหากันในมุมต่างคนต่างเงียบ แล้วค่อยกลับมาดีกัน ส่วนที่มาของปัญหา ก็เกิดจากตัวเราเอง เราคาดหวังในความเป็นผู้ใหญ่ของเขา ความกระตือรือร้น ความเป็นผู้ชายที่อ่อนโยน อบอุ่น และดูแลเราเหมือนเราไม่ใช่คนที่อายุมากกว่าเขา ...เราตั้งความคาดหวังเหล่านี้ไว้ และเราก็เริ่มผิดหวังกับสิ่งเหล่านี้มาเรื่อยๆ เราหงุดหงิด เราไม่พอใจ เราเบื่อ แต่...เราก็ไม่เคยบอกเลิกกัน ถ้าถามว่าเคยคิดจะเลิกกับเขา อยากเลิกไหม ตอบ..เคยคิด และอยากเลิก แต่เราทำได้แค่คิดกับตัวเอง และลบความอยากเลิกนี้ไปด้วยตัวเอง เรามองที่ความรักของเขาที่มีให้ต่อเรา เขามีความดีที่มากเกินกว่าจะให้เราทำร้ายเขาได้ ด้วยการขอแยกทาง เพราะเหตุผลอันเห็นแก่ตัวของตัวเราเอง เราเลยเลือกที่จะปรับทุกอย่างจากตัวเราเอง โกรธเองหายเอง ตั้งความหวังเองก็เลิกหวังเอง มองเขาที่การกระทำปัจจุบัน ค่อยๆบอกไปว่าอะไรที่ไม่โอเค เขาก็รับฟังและทำตามความต้องการของเรา ถึงแม้เขาจะทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ดูอึดอัดบ้างกับความต้องการของเรา แต่เขาก็ทำ 🙂 ณ ขณะนี้เราถือว่าเราเป็นผญ.ที่โชคดีคนนึงที่ได้รักกับผู้ชายอ่อนกว่าคนนี้ และมีผู้หญิงหลายๆคนที่คงต้องการผู้ชายแบบนี้อยู่เหมือนกัน 🤔
○○○ แต่!! ในความรักที่ดูเหมือนจะแฮปปี้เอนดิ้งในอีก 1 ปีข้างหน้านี้ มันกลับมีคนในความลับที่ซ่อนอยู่ในใจของเราเอง คนๆนั้นคือ..แฟนเก่า..ตั้งแต่สมัยเรียนปวช.ปี 1 ซึ่งมันผ่านมาแล้ว 20+ ปี 😔 ณ ตอนนั้นที่เราคบกับเขา มันเป็นความรัก ที่ทำให้เรารู้จริงๆว่า..รัก..เป็นยังไง เราตื่นตี 4 ตี 5 เพื่อไปหาเขาที่บ้าน ไปรอเขาตื่น รอเขากินข้าว อาบน้ำ แต่งตัว และไปรร.พร้อมกัน (เขาเรียนเทคโน เราเรียนพาณิช) เลิกเรียน เราก็ไปหาเขาที่บ้าน และกลับบ้านตัวเองเย็นบ้าง ค่ำบ้างแต่ไม่เคยค้าง เราเคยถูกเขาไล่ ไม่อยากเจอ เคยถูกขอให้ห่างกันสักพัก เราก็ยอม และรอจนเขากลับมาหาเราเอง เป็นอยู่แบบนี้เกือบ 2 ปี อดทนและซื่อสัตย์ต่อเขามาตลอด จนวันหนึ่งเราได้รู้ความจริงว่า..เขามีผญ.คนอื่นอยู่ด้วย และนั่นก็เป็นสาเหตุให้เรา..ตัดขาดจากเขาได้เอง เป็นความเจ็บ ความเสียใจครั้งยิ่งใหญ่ ที่มาพร้อมกับคำว่า "ความรักครั้งแรก" 😥 หลังจากนั้นอีกเกือบ 1 ปี เขาก็กลับมา ..กลับมาพร้อมกับคำขอโทษ ความเสียใจ น้ำตาของลูกผู้ชาย อ้อมกอดเดิมๆที่เราเคยได้รับ พร้อมกับคำว่า "เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม" ...ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ เราให้โอกาสเขามาเสมอ ❤ "พรุ่งนี้ไปจตุจักรกันนะ" ประโยคสุดท้าย ก่อนที่เขาจะเดินหันหลังกลับไป 😊 รีบนอนสิ ฝันดีแล้ว พรุ่งนี้จะได้ตื่นมาพร้อมกับการเริ่มต้นใหม่ กับคนเดิม 🥰🌄 ☎️📞📞📞 ไม่อยู่จ้ะ ไปไหนไม่รู้ ..เสียงของแม่ปลายสาย.. 😥 แล้วเมื่อคืนคืออะไร??? และหลังจากนั้นเราก็ไม่สามารถติดต่อเขาได้อีกเลย และไม่เคย..ที่จะมีสายเรียกเข้าจากเขาติดต่อกลับมา
●●● วันเวลาที่ผ่านไป เรื่อยๆ เรื่อยๆ เราเผชิญกับชีวิตไปตามปกติ ตามโชคชะตา ดีบ้าง ร้ายบ้างปะปนกันไป เคยแต่งงาน มีลูก แต่สุดท้ายชีวิตครอบครัวก็พังเพราะมือที่ 3 อีกตามเคย และไม่ว่าจะผ่านการมีความรักมากี่ครั้ง ก็มักจะมีเรื่องของ ผญ.อื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ ..จนเรารู้สึกว่า เรามีอะไรบกพร่อง?? เราเคยถาม แต่ทุกคนก็ยกให้เราเป็นที่ 1 ..มันหมายความว่ายังไง?? เราดีไม่พอเลยขอเพิ่ม หรือเราดีมากเกินไปจนสามารถร้องขออะไรก็ได้??? นี่แหละ เราเจอมาแต่คนแบบนี้
⏰ แต่ตลอดเวลาที่ไม่ว่าเราจะเจอกับเรื่องราวอะไร เราก็จะยังมีคนๆนี้อยู่ในความคิดถึงเสมอ มีความสงสัย มีคำถามที่ค้างคาใจ มีความอยากเจอ อยากคุย อยากรับรู้เรื่องราว เลยเป็นความคิดที่จะตามหาเขามาตลอด พยายามทำทุกวิถีทาง เคยไปในที่เก่าๆ บ้านเก่า ไปแล้ว ไปอีก ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีทางได้เจอแต่ก็ยังจะทำ โซเชียลอะไรมาใหม่ ก็ค้นหาชื่อจริง นามสกุลจริงของเขามาตลอด แต่ก็ไม่เคยเจอ จนเกือบจะหมดความพยายาม ......แต่!!!!🔍 การค้นหาก็ไม่เคยมีที่สุดอยู่ดี จนวันนึงเราหาทางติดต่อเขาจนเจอ (ขอสงวนเรื่องราวการค้นหาตรงนี้ไว้เป็นความลับ) ☎️ คิดว่าเขาจะไม่สะดวกคุย แต่ก็คุยกันได้ และเป็นจุดเริ่มต้นของ....
🌏🌏 ติดต่อกันได้ แลกเปลี่ยนชีวิตความเป็นไปใน 20 ปีที่ผ่านมา จนมีเวลาได้เจอกัน พูดคุยกันต่อหน้าต่อตา ...เขายังคงเหมือนเดิม สายตาของความเอ็นดู และอ้อมกอดจากความดีใจ ...สิ่งที่เราคิด ก็ผิดอีกทั้งหมด เราคิดว่าเขาคงมีคนที่คบอยู่บ้าง และลืมเรื่องของเราไปแล้ว แต่จริงๆคือ ตอนนี้เขาไม่มีใคร เขายังไม่เคยลืมแม้กระทั่งวันเกิดเรา เขาเก็บของที่เราเคยทำไว้ให้เป็นอย่างดี เขาก็ตามหาเรา แค่เขาไม่ได้ใช้วิธีเดียวกันกับเรา .... "เขายังรักเราอยู่เหมือนเดิม".... กับข้าวที่อร่อยที่สุดในชีวิตเขา มีชื่อเราเป็น 1 ในนั้น ผ้าม่านสีแดงที่เราเคยสงสัยว่าทำไมต้องเป็นสีแดง เหตุผลของเขาก็คือ..เราสวยมากสำหรับเขา ที่เห็นเราในห้องที่มีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์ ส่องมาที่ผ้าม่านแล้วเกิดแสงอุ่นๆในห้อง (โคตรจะลึกซึ้งเลย 😅) จนมาถึงคำถามสำคัญ ..หายไปไหนมา.. คำตอบคือ ย้ายบ้าน และแม่ป่วย.. ซึ่งพอมาถึงตรงนี้ เรากลับไม่อยากได้คำอธิบายอะไรแล้ว เรารู้แค่นี้คือพอใจแล้ว หรือจะตอบว่าจำไม่ได้ เราก็ไม่รู้สึกโกรธหรืออยากจะเค้นเอาอะไร เรารู้แค่ว่า..คนที่เราตามหามา 20 ปี ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าเราแล้ว และเขาก็ไม่ใช่คนเดิมแล้ว เขามีภาวะความเป็นผู้นำ มีความสุขุม มีการจัดระเบียบชีวิต มีการวางแผนชีวิต มีความรับผิดชอบ มีหน้าที่การงาน มีความอบอุ่น มีคุณสมบัติที่ดีพอสำหรับผู้หญิง 1 คน โดยที่เราไม่ต้องเรียนรู้อะไรกันเลย เราต่างคนต่างจำได้ของกันและกัน เขาดีใจจนเหมือนฝัน เขากอดเราไม่ปล่อยเพราะเขาโหยหามาเป็นเวลาเท่ากัน เขาอยากตื่นมาในทุกๆเช้าเพื่อเจอกับดวงตา 2 ข้างของเรา เขาอยากมีลูกสาวเหมือนที่เราก็อยากมี เขาอยากชดใช้ช่วงเวลาที่ขาดหายไปทั้งหมดให้กับเรา แม่เขาอยากให้เราไปหาบ่อยๆ เพื่อบ้านจะได้ไม่เหงา เขาหมดความหวังที่จะได้เจอเรา..แต่วันนี้เขามีความหวังที่เราจะได้อยู่เคียงข้างกัน
😔 เรากำลังมีความสุข ในขณะที่อีกส่วนหนึ่งของหัวใจเรากำลังแตกสลาย เรามีคนที่ดี 2 คนในเวลาเดียวกัน เราผูกพันธนาการทั้งหมดนี้ไว้ด้วยตัวของเราเอง เราเกลียดในความเห็นแก่ตัวของตัวเอง เรารู้ว่าเรากำลังทำร้ายคน 2 คนด้วย ❤ ของตัวเราเอง ...เรารู้ว่าถ้าเราตัดคนนึงไป จะมีคนนึงที่เสียใจที่สุด และอีกคนนึงจะยอมรับความเสียใจนี้และอยู่กับมันได้ แต่..เราไม่เข้มแข็งพอที่จะยอมรับกับการสูญเสียใครไป
🌍 โลกใบหนึ่ง คือคนดีที่เขาต้องการเรา
🌍 โลกอีกใบหนึ่ง คือโลกเก่าที่เราต่างเคยต้องการกัน
🌐 โลกของความว่างเปล่า ที่เราอาจไม่เหลือใครเลย
.......ขอโทษ 😔