สมาธิไม่มีในตน ตนไม่มีในสมาธิ

อนัตตา มาจากอนิจจัง มาจากความทุกข์ คนที่บอกว่าตนเป็นอนัตตา ก็มาจากอนิจจัง มาจากความทุกข์ หรือว่าตนคือนิพพาน

นิพพานธาตุ มีลักษณะ ตั้งอยู่ได้ ไม่แปรเลี่ยน อัตตา มีลักษณะที่ไม่เปลี่ยน อนัตตา มีลักษณะที่ ไปบังคับให้อนิจจัง ทุกขัง เปลี่ยนไปเป็น นิจจังสุขัง ไม่ได้

สังขาร อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ละไม่ได้ ทุกข์เป็นอนัตตา เราไปบังคับให้ละ ไม่ได้ สัพเพธรรมา อนัตตา เราไปบังคับไม่ได้ ถ้าเราไปบังคับก็จะกลายเป็น สัพเพธรรมา อัตตา

อันนี้ไม่ได้มีเตจนาปรามาสพระครูบาอาจารย์นะครับแต่สงสัยและอยากถามเปลี่ยนเพื่อได้แนวทางที่ถูกต้องคือสงสัยแนวทางเจริญวิปัสสนาตามหลักสติปัฏฐาน4ตามแนวทางหลวงพ่อฤาษีลิงดำนี่ถูกต้องไหมครับไม่รวมเรื่องเมืองนิ

ฟังมาว่า อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ตถตา ถ้าเห็นสิ่งหนึ่งสิ่งใดอย่างแจ่มแจ้งจริงๆ มันก็จะถึงกันหมด พอไปเห็นอนิจจัง ก็จะเห็นอนัตตาก็จะไปเห็นตถตา ก็จะอิสระจากอุปทานแห่งการยึดแห่งการหลง ขออุปมาเทียบเคียงพอให

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

จิตเป็นสมาธิย่อมรู้เห็นตามเป็นจริง ทำไมยังต้องมีวิปัสสนาอีก วิปัสสนาเพื่อละวิปลาส4(เที่ยง,สุข,ตัวตน,งาม) หรือวิปัสสนาคือรู้ขันธ์5เป็นไตรลักษณ์ตามเป็นจริง(ไม่เที่ยง,เป็นทุกข์,มิใช่ตัวตน) วิปัสสนามีแค่ร