คนอย่างเจ้ร้านทองและพิไล สัจธรรมคานอำนาจคนดี

ถ้ามีในสังคมน้อยๆนี่โอเคเลย ....แต่ถ้ามีมากนี่บรรลัยแน่นอน ... คนนึงขี้อิจฉา เห็นคนอื่นดีกว่าไม่ได้ ...บ้าอำนาจ  เห็นแก่ตัว ตลบแตลง //// อีกคนนี่ก็ช่างยุแยง  ไม่สนเหตุผล  อคติ  

เมื่อมีคนดีก็ย่อมมีคนประเภทนี้อยู่   ทางเดียวคือเราต้องปรับตัวอยู่ร่วมกันให้ได้  มันคือกฎสมดุลของธรรมชาติในสังคมที่จะถ่วงน้ำหนักซึ่งกันและกัน  เมื่อมีคนไม่ดีมาก คนดีก็จะคอยคานอำนาจ  เมื่อมีคนดีมาก คนชั่วก็ย่อมคานอำนาจ  คล้ายหยินหยาง มืด-สว่าง  [แต่ส่วนใหญ่คนชั่วมักได้ดี และตายยากมากกว่าคนดี]  คนดีกลับกลายเป็นชั่ว  คนชั่วกลับกลายเป็นคนดี 

ดังนั้น  ดีและชั่วอยู่การกระทำของตน รวมถึง ปัจจัยอะไรหลายๆมีผลต่อการกระทำด้วย  

ผมเคยจำหลวงพ่อแถวบ้านพูดว่า "คนเราจะดีหมดทุกคนก็ไม่ใช่  ทุกคนล้วนมีตำหนิของตัวเอง จงมองหาทางสีขาว แต่อย่าหลงทางสีดำ"  กับ "ทำดีนั้นมันง่าย ผลของมันต้องใช้ระยะเวลานาน  แต่ทำชั่วทำง่ายกว่า  เห็นผลเร็วกว่า  จงเลือกจะอยู่สิ่งไหน"

ปล. ชอบบทละครเรื่องนี้ที่ให้แง่คิดทุกตอนครับ

ละครสะท้อนความเป็นตัวตนของสังคม