มีเพื่อนๆคนไหนเคยเครียดเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวตัวเองบ้างไหมคะ

เราเป็นลูกคนเล็กของบ้านมีพี่ชาย1คนพี่สาว1คนแต่ครอบครัวเราไม่ได้อยู่ร่วมกันเหมือนที่ครอบครัวอื่นๆเป็นเราอยู่กับพ่อแม่และพี่ชายและแฟนพี่ชายส่วนพี่สาวมีครอบครัวยังไม่ได้แต่งงานเราอายุ19กำลังเริ่มทำงานเพราะอยากมีเงินและช่วยแม่เราขอเข้าเรื่องเลยนะคะซึ่งเรื่องมันก็มีอยู่ว่าแม่เราเดือดร้อนเรื่องเงินมากเพราะรายจ่ายภายในบ้านแม่เราเป็นคนที่ต้องรับภาระทั้งหมดทั้งค่าน้ำค่าไฟเราลืมบอกไปว่าพ่อเราป่วยเป็นอัมพฤกษ์แต่ตอนนี้ก็พอทำงานได้นิดๆหน่อยๆเพราะพ่อเห็นว่าแม่เราหารายได้หาเงินคนเดียวแม่เราขายขนมซึ่งก็มีเราที่เป็นคนช่วยทำแม่เราไม่มีเงินที่จะจ่ายค่าไฟเพราะว่าพี่ชายเรามันไม่ยอมทำมาหากินซึ่งเราไม่ได้สนิทกับพี่ชายทั้งๆที่เป็นพี่น้องแท้ๆที่แม่เราไม่มีเงินก็เพราะว่ามีพี่ชายเราชอบมาหยิบยืมแม่เราด้วยความที่แม่เห็นลูกลำบากมีหรอที่พ่อแม่จะไม่ช่วยลูกพอแม่เราเดือดร้อนแม่เราแค่ยืมพี่สาวเราแค่500แต่พี่สาวเราบ่นทั้งๆที่ชีวิตเขาก็แสนสบายมีเงินเดือนที่ดีงานที่ดีแฟนเป็นเจ้าของโรงงานเราเคยคิดนะว่า500เนี้ยคือเศษเงินสำหรับพี่สาวเราด้วยซ้ำแต่ทำไมทุกครั้งที่แม่เดือดร้อนจะต้องพูดว่าแม่วันนี้เป็นวันสุดท้ายกำหนดจ่ายค่าไฟแม่เราก็บอกพี่สาวว่ายืมเงินหน่อนแต่แม่เราจะคืนให้เพราะแม่เราก็ไม่ได้อยากยืมหรอกถ้าแม่เราไม่ได้เดือดร้อนหมดหนทางจริงๆ(เราจะบอกว่าค่าไฟ2บิล3000บาท)แม่เราขอยืมพี่สาว3000แต่พี่สาวเราบอกไมมีเงินพี่สาวบอกพ่อเราว่าโอนมาให้แค่1500มีแค่นี้แม่เราก็พยายามหายืมป้าที่สนิทแม่เราก็เกรงใจเขาแต่ป้าเขาก็ไม่มีให้พ่อเราเลยต้องไปยืมอาซึ้งเป็นน้องสาวของพ่ออาก็ให้มาจนครบ แต่ที่เราเครียดคือทำไมแม่ถึงต้องมาลงที่เรามาว่าสารพัดทุกสิ่งอย่างแม่คงคิดว่าเราไม่เครียดอะไรกับเขาอยู่แล้วแต่ความจริงแล้วเราเครียดมากที่ครอบครัวเราเป็นแบบนี้เราพยายามหางานทำบอกแม่ตลอดว่าถ้าเราทำงานแม่ก็จะได้สบายขึ้นมาบ้างจนนี้เราโมโหเพราะแม่พูดๆทุกสิ่งอย่างใส่มาให้หัวเราทำให้เราโมโหจนตะโกนทะเลาะกับแม่เรารู้ว่าสิ่งที่เรามันผิดแต่เพื่อนๆพี่ๆเคยแบบนี้ไหมค่ะเหมือนเราจะมารับรู้ทุกอย่างแล้วบางสิ่งบางอย่างที่เขาพูดเขานึกถึงเราบ้างไหม ที่เราตั้งกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะอยากระบายเราพิมพ์ในขณะที่กำลังร้องไห้เพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง ขอบคุณทุกๆคนที่อ่านนะคะแค่นี้ก็โล่งใจมากแล้วค่ะ