ควรจัดการอารมณ์แบบนี้ของตัวเองยังไงดีคะ

เราค่อนข้างเป็นคนที่สนุกสนานตลอดเวลาเวลาที่อยู่กับคนอื่น แต่เวลาอยู่คนเดียวก็จะเอาทุกเรื่องในชีวิตมาคิด ทุกคำพูด แล้วก็ร้องไห้ค่ะ ไม่สามารถระบายให้คนอื่นได้ด้วย ทุกคนรอบตัวเราเลยไม่คิดว่าเราจะคิดอะไรกับคำพูดต่างๆ คำพูดที่บั่นทอนจิตใจเรามากที่สุดของเพื่อนเราก็คือต้องการให้เราหายไป เราไม่กล้าที่จะแสดงอารมณ์ไม่พอใจออกมา เราเลยทำได้แค่หัวเราะ พยายามบอกตัวเองแล้วว่าอย่าไปคิดมาก แต่มันไม่เคยหยุดคิดได้เลยค่ะ แล้วก็อีกอย่างที่เราไม่เข้าใจในตัวเองคือ เราจะร้องไห้ทุกครั้งที่มีคนมาเข้าใจเรามันเหมือนจะทำให้เราดีใจนะคะแต่เรากลับรู้สึกดิ่งลงมากกว่าเดิมอีก อาจจะอ่านดูแล้วงงๆนะคะ แต่เราแค่อยากมาระบายกับใครสักคนที่ไม่รู้จักเราเลยน่าจะดีที่สุด ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ