ไม่เข้าใจ

เรามีเรื่องอยากระบายคือตอนนี้เรียนอยู่ ม.5 กำลังจะขึ้น ม.6 ที่บ้านเรามีธุรกิจครอบครัวคนส่วนใหญ่ก็อยากให้เราสืบทอดต่อจากพ่อไม่ว่าจะอาๆรึครูที่ปรึกษา พ่อเราเป็นคนดุแต่ก็มักจะตามใจ แม่บ่นหน่อยแต่ก็ยอมทุกอย่าง คนที่บ้านไม่เคยบังคับรึมายุ่งกับการเรียนของเราสักเท่าไรตอนเด็กๆพี่สาวจะสอนการบ้าน เราทำไม่ได้พี่ก็ตี และเราก็เคยสนิทกับพี่ๆมากโดยเฉพาะพี่ชายเรา แต่พอโตก็มักจะห่างๆกันไปแต่พี่เราเริ่มหาเรื่องทะเลาะกับเราบ่อยๆ เราไม่รู้ว่าตอนนั้นเราคิดอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าเคลียดหรือคัน เราเริ่มที่จะดึงผมตอนแรกมันก็คันๆเพลินๆแต่มันๆไม่จบแค่นั้นเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องดึงยิ่งเรามีเรื่องที่ระบายให้ใครรับฟังไม่ได้เราก็เก็บกดเก็บทุกอย่างแม้กระทั้งเรื่องการเรียน คือที้านไม่มีใครเรียนจบสักคนตอนนี้เหลือแค่เราคนเดียวที่จะสามารถเรียนให้จบและเป็นข้าราชการพี่ชายก็มักจะพูดว่ากูเรียนดีกว่าอีกเราฟังเราก็แค้นแต่ทำอะไรไม่ได้จนวันหนึ่งเราทะเลาะกันเรื่องนี้จนทำให้เราตบตีกัน เราทนไม่ไหวเราพยายามอดทนแล้วแต่มันก็ไม่ไหวจริงๆเราทำอเะไรไม่ได้เราเลยเอาเสื้อมันมาแล้วก็ตัดแล้วก้ฉีกเสื้อไม่เป็นเสื้ออีกแล้วมันเป็นแค่เศษผ้าไปเลยเราก็เริ่มดึงดึงๆจนตอนนี้มันล้านไปจะหมดอยู่แล้วเวาไป รร เราก็มัดผมไป เราดึงเวลาเราเล่นมือถือ  เวลานั่งสอบ เวลาอ่านนั่งสือจนอ่านไม่รู้เรื่องทุกคนในบ้านรู้ว่าเราดึงผมและบอกให้เราเลิกสะเราพยายามาหลายครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จเราหยุดตัวเองไม่ได้บางครั้งรู้ตัวอีกทีข้างๆตัวก็มีแต่เส้นผมที่ถูกึงออกมา มีครั้งหนึ่งเราดึงจนหลับไปเลยก็มีดึงผมแบบนี้ถือเป็นโรคทางจิตวิทยาไหมคะ แล้วจะเป็นโรคซึมเศร้าร่วมด้วยไหมคะ คือเมื่อก่อนเรามีอะไรเราก็บอกพ่อแม่นะคะแต่พอโตเราก็ไม่ได้บอกเราเก็บทุกอย่างเรื่องเพื่อนที่ทะเลาะกันเราก็ไม่เอามาบอกที่บ้านเพราะแค่ในบ้านก็ปัญหามากพออยู่แล้วเราเลือกที่จะไม่พูดกับพวกเขา ยิ่งมีโทรศัพท์แล้วละก็เงียบเลยละคะถึงแม้เขาจะตามใจแต่เขาก็ไมเคยบอกรักให้ได้ยินเลยแต่ตอนพ่อเมาพ่อชอบมากอดมันก็รู้สึกดีเหมือนกันนะคะถ้าพ่อไม่เมาเราคงไม่ได้กอดกันเราเองก็ไม่เคยบอกรักท่านเหมือนกันเวลาเราร้องไห้เราก็ไม่อยากให้ใครเห็นว่าเราร้องหรอกชอบมาแอบร้องคนเดียวรู้สึกดีกว่าอย่างเรื่องเรียนเวลามีปัญหากับพี่ชายเราเองเรียนไม่เก่งเท่าไรเกรดแค่ 2.86 เรียน วิทย์ คณิต เราเลือกสายนี้เองไม่มีใครบังคับเวลาพี่เราบอกว่าเราทำไม่ได้เราจุกๆอยากจะร้องไห้สะตอนนั้นเลยแต่เราก็เก็บไว้ข้างในแล้วบอกไปว่าก็รอดูคำเหล่านี้ทำเราร้องไห้ไม่รู้กี่ครั้งเราเบื่อไปหมดบางครั้งนอนๆอยู่พอคิดเรื่องแบบนี้ก็ร้องออกมาสะดื้อๆมันมีอีกเยอะแต่เราขอระบายเท่านี้นะ เด็กคนนี้อยากเป็นในสิ่งที่ครอบครัวไม่อยากให้เป็นโครตขัดกับบ้านอื่นจริงๆ