เป็นลูกคนเดียว ทำไมชอบโดนแม่เอาไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น

เข้าเรื่องเลยนะคะ ดิฉันไม่รู้ว่าบ้านอื่นจะเป็นเหมือนกันหรือป่าว ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าดิฉันตอนนี้กำลังเรียนอยู่มหาลัย ใกล้จบแล้วค่ะ พ่อแม่แยกทางกัน ส่วนดิฉันมาเรียนต่างจังหวัด แต่จะไปมาหาสู่กับทางคุณแม่มากกว่าคุณพ่อ แต่ก็คุยกับคุณพ่อทุกวัน ด้วยความที่ดิฉันเรียนใกล้จบแม่ก็มักจะคาดหวังกับตัวดิฉันสูงมาก ซึ่งอันนี้ดิฉันเข้าใจอย่างดี เพราะด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวท่านก็หวังพึ่งพาในอนาคตเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แต่ที่ดิฉันรู้สึกแย่มากๆ มีอยู่อย่างเดียวคือแม่ชอบเอาลูกคนอื่น (ซึ่งไม่ใช่ลูกใครที่ไหนไกล ลูกญาติๆพี่ป้าน้าอานี่แหละค่ะ พอดีเป็นคนญาติฝั่งแม่เยอะมาก) เอามาเปรียบเทียบตลอดเลย ยกตัวอย่างเช่น แม่จะชอบบอกว่าพี่คนนั้นเขามีรถเก่งขับกลับบ้านนะ เรียนจบต้องให้ดิฉันซื้อรถอะไรบลาๆ บางทีก็เอาไปเปรียบเทียบเรื่องของเงินเดือนพี่คนนู้นคนนี้ว่าเขาเงินเดือนเยอะ เก็บเงินซื้อบ้าน ซื้อรถได้ อะไรแบบนี้ ซึ่งมีอีกหลายอย่างมาก แต่ด้วยเจตนาของแม่ ดิฉันไม่ทราบเลยว่าแม่พูดเพื่อเปรียบเทียบ หรือพูดขึ้นมาเฉยๆ หรือพูดขึ้นมาเพื่อให้ฉันคิดแล้วผลักดันตัวเองเพื่อไปถึงจุดนั้น อันนี้ดิฉันไม่ทราบ แต่ว่าด้วยความที่เป็นผู้ฟังมันรู้สึกแย่นะคะ เรียนยังไม่จบด้วย แล้วต้องคอยมาฟังเรื่องแบบนี้ตลอด อารมณ์แบบว่าแค่คิดว่าต้องเรียนจบก็เหนื่อยแล้วมันทำให้รู้สึกท้อมากๆเลยค่ะ เข้าใจอย่างดีว่ามันคือชีวิตจริง แต่ว่าบางทีจุดหมายของชีวิต/เป้าหมายในชีวิตของคนเราทุกคนมันก็ต่างกันรึป่าวคะ ดิฉันเลยอยากทราบว่าบ้านอื่นเป็นเหมือนกันไหมคะ ชอบโดนเอาตัวเองไปเปรียบเทียบแบบนี้ แล้วมีวิธีการพูดการจัดการยังไงบ้างคะ แอบขอคำปรึกษานิดนึงค่ะ เพราะบางทีดิฉันก็เครียดมาก เวลาเอาเก็บมาคิด แอบร้องไห้ รู้สึกน้อยใจ 

#และขอฝากถึงผู้ปกครองทุกๆท่านนะคะอย่าเอาคนอื่นมาเปรียบเทียบกับลูกของตัวเองเลย เพราะเด็กที่ได้ฟังมันท้อ และมันเครียดจริงๆค่ะ ทุกๆคนมีเป้าหมายในชีวิตตัวเอง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือทำให้พ่อ แม่สบาย แต่วิธีการของแต่ละคนมันต่างกันจริงๆ ไม่ใช่แค่การมีรถสวยๆขับ หรือมีเงินเดือนเยอะๆ ลองเปิดใจและให้โอกาสเขาสักหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ