บ้านใครมีหนักกว่านี้หรือประมาณเราบ้างคะ ?

สวัสดีค่ะ เราอายุ 12 อยู่ ม.1 คือฐานะบ้านเราก็พออยุ่พอกินเวลาเราอยากได้อะไรพ่อกับแม่ก็หาให้เราก้พอจะมีจิตรสำนึกอยู่มากบางครั้งนี้พ่อกับแม่มาทำงานที่สุโขทัยค่ะเราไม่เคยห่างพ่อกับแม่ไกลเลยแต่ต้องมาห่างกระทันหันทำให้เราอายุ 12 รู้สึกใจหายค่ะแล้วช่วงนั้นภายในเดือนนั้นนอนไม่หลับเลยค่ะทำให้รบกวนสมองเป็นอย่างมากบางคืนร้องไห้ออกมาด้วยความคิดถึงเป็นอย่างงี้พักใหญ่ๆ เลยแหละค่ะทรมานมาก แล้วหลังๆ รร. เริ่มมีวันหยุดเรื่อยๆ ทำให้บางวันหยุดยาว เราก้จะไปช่วยงานแม่ที่สุโขทัยค่ะ วันนี้คือวันที่หนักที่สุดเลยแหละ วันนี้ก็ช่วยงานแม่ปกติ คำถามแรกคือ เวลาแม่เราหาว่าเราไม่ทำนู้นทำนี้แล้วเวลาเรา อธิบายให้ฟังว่าทำแล้วก่อนหน้าานี้เราเป็นคนเถียงแม่มากกกกก แต่พอโตมาเรื่อยๆ ก้เริ่มเย็นลงๆ ทำให้สงบได้ด้วยตัวเองไม่บ้าคลั้งเหมือนแต่ก่อน พอเราพยายามจะอธิบายให้แม่ฟังแม่ก็จะบอกว่าเรา เถียงๆ สำหรับตัวเราแล้ว คำว่า "เถียง" คืออะไรหรอคะ สำหรับเราเถียงสำหรับเราก้คือ การพูดสวนโดยไม่สุภาพ ประมาณนี้ ซึ่งเราไม่เคยทำกับแม่เลยพูดสุภาพตลอดไม่มีคำหยาบถึงแม่เราจะหยาบยังไงเราก็ไม่เคยหยาบกับแม่เลยค่ะบางครั้งเราอยากจะบอกกับใครซักคนเบื่อระบายแต่ก็ไม่มีค่ะ เลยอยากที่จะถามในกระทู้ Pantip นี่แหละค่ะ บางครั้งเด็กอย่างเราก็มีขีดจำกัดนะค้ะ สำหรับพ่อแม่ท่านใดที่ยังไม่ทราบ เด็กบางคนหรืออาจจะทุกคนเลยค มีขีดจำกัดกันทุกคนบางคนต้องการพ่อแม่ที่ใช้เหตุผลหรือความดูแลเอาใจใส่มากกว่านี้ค่ะ ขีดจำกัดหมายความว่าความอดทนน่ะค่ะ บางครั้งเราเก็บอารมณ์อยู่คนเดียวทำให้เก็บกดและคิดอยู่คนเดียวอาจจะเป็นโรคซึมเศร้าได้มั้ยคะ ขอบคุณคำตอบทุกคนนะคะ 💓 เนื้อเรื่องออาจจะ งงหน่อยนะคะ ถามเข้ามาได้เลยค่ะ