แชร์ประสบการณ์การเป็นกรรมการเลือกตั้งครั้งแรกกับการโดนว่าจากความผิดที่ไม่ได้เริ่มจากตัวเอง

ถึงหัวข้อจะเขียนเป็นการแชร์ประสบการณ์เรียกว่าเป็นการระบายน่าจะดีกว่า
อย่างที่ทราบกันวันที่11วันนี้ที่เขียนอยู่เป็นวันเลือกตั้งนายกกับสมาชิกอบต. ผมได้รับเชิญชวนให้ไปเป็นกรรมการ ผมที่ตอนนี้ว่างจากพึ่งปลดทหารมาบวกกับช่วงนี้ยายป่วยต้องดูแลทำให้ต้องอยู่บ้านไปไหนไม่ได้ ผมเลยคิดว่าการกรรมการเป็นโอกาสดีที่จะไปอยู่ข้างนอกบ้างสักวัน คนที่เคยดูแลคนป่วยมาน่าจะรู้ดีว่า มันเหนื่อย มันลำบากอย่างไง(ตอนนี้ยายอาการดีขึ้นมากแล้วบวกมีตาเฝ้าด้วยเลยคิดว่าไม่เป็นไร) ดังนั้นจึงรับคำชวนไปแถมได้เงินด้วย วันอบรมปกติ วันรับหีบปกติ มามีปัญหาวันเลือกตั้ง ตั้งแต่เช้าถึงปิดหีบปกติดีมามีปัญหาตอนนับคะแนนนี่ละ ผมได้เป็นคนขีดคะแนนสมาชิก อบต. (โดนยัดเยียดมากกว่า คนที่เคยทำมาไปจองตำแหน่งสบายหมดละ ตอนนั้นเหลือแค่ตำแหน่งขานชื่อบัตรเลือกตั้งกับขีดคะแนนบนกระดาษที่ติดบอร์ดผมที่เป็นครั้งแรกเลยขอตำแหน่งไปเพราะคิดว่าน่าจะง่ายกว่าขานเรียกที่ตต้องใช้เสียงคำพูดดีๆขานบัตรดี บัตรเสีย ให้คนเคยทำขานดีกว่า ไปๆมาๆกลับมาคิดผมว่าตำแหน่างสบายกว่าเยอะ หลังจากโดนความผิดมีเริ่มมาจากคนขานก่อน) นับคะแนนช่วงแรกเป็นไปด้วยดีมาเริ่มตอน คนขานขานบัตรผิด ขานบัตรที่ไม่ได้กาอะไรเป็นไม่ประสงค์ลงคะแนน แต่ตามจริงมันบัตรเสียเพราะไม่ได้กาอะไร ถ้าจะเป็นไม่ประสาค์ลงคะแนนมันจะมีช่องให้กาแยก และเมื่อคนขานนั้นขานว่าเป็นบัตรไม่ประสงค์ลงคะแนน เราก็ขีดช่องไม่ประสงค์ลงคะแนนไป พอผู้ใหญ่บ้านเห็น(ตอนนี้เขาลงเป็น รปก. ที่เลือกตั้ง) บอกบัตรนั้นเป็นบัตรเสียเพราะไม่ได้กาอะไร ผมที่เห็นพวกเขาบอกพูดแก้กันแล้วก็ขีดช่องบัตรเสียไปส่วนที่ขีดไปอันแรกผมก็ทดไว้ก่อนถ้ามีบัตรไม่ประสงค์ลงคะแนนมาจะได้ไม่ต้องขีดเพิ่ม ผมก็บอกกรรมการนะ กรรมการแถวนั้นก็รู้นะ แต่มีค้านมาว่าผมขีดผิด ผมก็อธิบายไปแต่ไม่ฟังอะไรเลย(คนโวยวายก็เป็นคนลงสมาชิก อบต.นั่นละ)
กรรมการที่รู้อยู่ก็ไม่พูดอะไรเลย จนประธานที่เลือกตั้งมาดู กรรมการคนอื่นที่มาดูด้วยกลับโยนความผิดมาให้ผมซะนั้น เราก็งงดิไม่ได้เป็นคนผิดแต่แรก มันผิดตั้งแต่คนขานก่อนแล้ว ผมแค่ขีดตามคนขานพูด เราก็อธิบายไปแต่กรรมการกับคนโวยไม่ฟัง คนโวยก็โทษว่าผม กรรมการคนอื่นก็มาโทษว่าผมและอ้างกับคนโวยว่า คนขีดมันทำคะแนนครั้งแรกซึ่งก็ถูกแต่เราไม่ได้เป็นคนผิดแต่แรกไง เราก็พยายามเถียงไปแต่พวกกรรมการไม่ฟัง คนโวยก็ไม่ฟัง ประธานก็ไม่ฟังอีก ผมเลยหยุดพูดไปแต่ตอนนั้นหน้าบูดละแต่ในใจตอนนั้นให้อดทนไว้ตอนนั้นคนค่อนข้างเยอะเดี้ยวมันเป็นเรื่องใหญ่โตเลยเลิกเถียงไป กรรมการคนอื่นก็เริ่มแก้คะแนนกันเองละ เมื่อแก้เสร็จประธานก็เซ็นกำกับ ใจตอนนั้นอยากให้คนอื่นทำแทนละแต่ไม่มีใครมาเปลี่ยนสักคน แล้วมาให้ขีดต่ออีกเลยจำใจทำต่อไปคนขานคงไม่ไม่ดูบัตรผิดอีก สักพักคนขานก็ขานผิดอีกแล้วก็เป็นเหมือนรอบที่แล้วเลย กรรมการฝั่งขานคะแนนนายกเสร็จก่อนเขาเลยมาเปลี่ยนกันไป อ้าวทีนี้เปลื่ยนได้ คนขานผิดก็ออกไปยืนดูสบายใจไม่มีคนโวย คนนั้นที่เคยโวยผมกลับไม่ไปโวยคนขานผิดทั้งที่คนขานนั่นละเป็นคนขานผิดจนทำให้ไปขีดช่องผิด ไปยืนดูข้างๆไม่โดนว่าอะไร ไอ้เราก็คิดว่าเปลี่ยนคนขานต้องดีขึ้นแน่ ไอสัสขานบัตรผิดอีก ผมก็โดนโวยอีกคนเดิมเหมือนเดิมกับสองรอบเป๊ะ ตอนนี้หน้าบูดมาก โกรธ แต่นั้นคิดยับยั้งไว้ได้ แต่ตอนนั้นหน้าก็บูดอยู่ แต่ก็ทนจนนับคะแนนจบได้ ตอนนั้นสมองเหมือนไปยับยั้งความโกรธไว้เลยเริ่มไม่ค่อยจดจ่องานตรงหน้า ลืมขีดคะแนนตามคนขานอีก1คะแนน แล้วก็โดนโวยแต่ครั้งนี้ยอมรับมาผิดเองเลยไม่ได้เถียงอะไร จนนับคะแนนเสร็จ ก็เริ่มเก็บของกันจนเสร็จตอนนั้นคิดแค่อยากดูว่าคนขานที่ขานผิดตั้งแต่จะสำนึกบ้าง แต่กลายเป็นว่าหนีกลับบ้านไปแล้ว ส่วนเรื่องเงินเขาให้ก่อนวันเลือกตั้งแล้ว แต่เท่าที่ผมอบรมต้องได้ใบอะไรสักอย่างก่อนตอนไปคืนอุปกรณ์ถึงจะเสร็จสิ้นภารกิจ ไอ้เราก็ทนจนเสร็จเรียบร้อย แล้วกลับมาเขียนระบายลงพันทิปนี่ละ
ถ้าใครอ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบพระคุณอย่างยิ่งที่รับฟังการระบายของผม ขอบคุณมากจริงๆครับ ตรงไหนพิมพ์แล้วอ่านยากและมีคำหยาบตรงไหนขออภัยด้วยนะครับ ขอบคุณอีกครั้งสำหรับคนที่รับฟังการระบายของผมครั้งนี้ครับ