ข้าแผ่นดิน

สบายใจทะลึ่งเถียงหม่อมหลวง
กล่าวจาบจ้วงถึงใจให้สำนึก
เรื่องของชาติอุกอาจทำยักยึก
ไม่รู้สึกรู้สาค่าแผ่นดิน

เหลือแต่เพียงทหารมันยังเกรง
จะข่มเหงยังยากอย่างขีดหิน
ทหารกล้ายังรักปักผืนดิน
ถึงชีพสิ้นยังรักไม่ให้ใคร

สถาบันทั้งสามมันทิ่มแทง
มันยุแยงก่อกวนไม่สงสัย
เชื้อสายเจ้ากอบกู้สู้สร้างไว้
หลานจรรไรหักหน้ากล้าทรยศ

แล้วไงกูกิงติงเจ็บจุบจิบ
เย็บยุบยิบทั้งตัวมั่วไปหมด
สะลึมสะลือเหลือสติเสี้ยวโสฬส
เขี้ยวหักหดเกียบเฉาเมาติงไต