สวัสดีค่ะ เราอายุ 23 ปี จบแล้ว และควรจะทำงานประจำอย่างที่หลายคนเข้าใจ แต่เราเลือกที่จะทำฟรีแลนซ์นั่งอยู่บ้าน มีคนจ้างบ้าง ได้เงินประมาณเดือนละ 15,000 ต่อเดือน ให้พ่อแม่เดือนละ 10,000 บาททุกเดือน เราเลือกที่จะทำงานตรงนี้เพราะเป็นสิ่งที่เราฝึกเองจากสิ่งที่ชอบ พ่อแม่ไม่เคยสนับสนุนให้เรียนในสิ่งที่ชอบเลย แต่พ่อแม่เราก็มองว่ามันไม่พอ เพราะมีหนี้นอกระบบที่ต้องสะสางอยู่ ก็ไล่ให้ไปหางานประจำ ทุกวัน บางทีก็ถามว่าเมื่อไหร่จะไปทำงาน บางทีก็ด่า ขึ้นกู ทั้งที่พี่เราก็ทำงานประจำมาหลายปี แต่เงินเดือนก็ห่างจากเราไม่เท่าไหร่ กลับมาก็มาบ่นเรื่องที่ทำงานทุกวัน เราไม่อยากเห็นสภาพตัวเองต้องเป็นแบบนั้น ส่วนใหญ่ที่คุยกับเราก็จะมีแต่ไล่ไปหางาน และก็พูดเรื่องเงินทุกวัน หรือไม่ก็มาขอเงินทุกวันเพิ่มเติมจากเงินที่เราให้ไป จนเราเครียด และหดหู่
แต่สิ่งที่เรารู้สึกไม่โอเคมากๆ เลยคือ พ่อแม่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอื่นๆ ของเรานอกจากเรื่องเงิน เช่น เรื่องสดๆ ร้อนๆ ที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เราล้มในห้องน้ำ ปวดข้อมือ ก้น และช่วงสะโพกมาก แต่ไม่มีใครสนใจ นอกจากหมาที่ได้ยินเสียงเราก็วิ่งมาเฝ้าแล้วเดินตาม พอบอกคนอื่นในบ้านก็ทำเป็นเฉยๆ ไม่ฟังที่เราพูดด้วยซ้ำ หรือเพราะมันเป็นเรื่องเล็กน้อย เรารู้สึกเลยว่าเราอ่อนแอมากๆ อารมณ์ของเราช่วงนี้ไม่เหมือนเดิม พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา บางทีเราก็อารมณ์เสียใส่ครอบครัว ทั้งที่เราไม่ได้อยากจะเป็นแบบนั้น เราเกลียดตัวเอง มันมีหลายอารมณ์เต็มไปหมด เราไม่รู้ว่าเราควรจะทำยังไง เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย
รู้สึกไม่ดีกับครอบครัวมากๆ เลยค่ะ ควรทำยังไงดีคะ
แต่สิ่งที่เรารู้สึกไม่โอเคมากๆ เลยคือ พ่อแม่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอื่นๆ ของเรานอกจากเรื่องเงิน เช่น เรื่องสดๆ ร้อนๆ ที่พึ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน เราล้มในห้องน้ำ ปวดข้อมือ ก้น และช่วงสะโพกมาก แต่ไม่มีใครสนใจ นอกจากหมาที่ได้ยินเสียงเราก็วิ่งมาเฝ้าแล้วเดินตาม พอบอกคนอื่นในบ้านก็ทำเป็นเฉยๆ ไม่ฟังที่เราพูดด้วยซ้ำ หรือเพราะมันเป็นเรื่องเล็กน้อย เรารู้สึกเลยว่าเราอ่อนแอมากๆ อารมณ์ของเราช่วงนี้ไม่เหมือนเดิม พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา บางทีเราก็อารมณ์เสียใส่ครอบครัว ทั้งที่เราไม่ได้อยากจะเป็นแบบนั้น เราเกลียดตัวเอง มันมีหลายอารมณ์เต็มไปหมด เราไม่รู้ว่าเราควรจะทำยังไง เราไม่อยากเป็นแบบนี้เลย