คือว่า แม่เราเสียไปเมื่อ 2 ปีที่แล้ว เรามีครอบครัวฝั่งแม่ ที่ตอนนั้นไม่โอเคเท่าไหร่ จึงออกมาอยู่ช้างนอกคนเดียว เราเริ่มด้วยที่พ่อกับแม่เพื่อนเก่าเรา รับเราไปทำงานด้วย เขาดีกับเรามากค่ะ ทั้งค่ามัดจำห้องเช่าเอย เข้าไปอยู่แต่แรกไปแต่ตัวค่ะ เขาก็พาไปซื้อของใช้เข้าห้องโดยออกให้ก่อน ให้เงินไว้จำนวนหนึ่ง เอาไว้ให้ใช้ระหว่างนี้ (วันแม่เสีย เงินจากงานศพแม่ยกให้ยายทั้งหมด เราไม่ได้รับไว้สักบาทค่ะ ตอนนั้นเราอายุเข้า 21) พวกท่านฝากเราเข้าทำงานตำแหน่งบัญชี ตำแหน่งที่เราไม่เคยคิดว่าจะทำได้ (นิสัยเรา ชอบอยู่กับเอกสาร ไม่ชอบตัวเลขเยอะ เราไม่ได้จบด้านนี้ เราไม่เข้าใจอะไรเลย) เพื่อนร่วมงานเราดีค่ะ แต่เราไม่ดี ด้วยบริษัทที่ได้รับฝากเข้าไปเป็นบริษัทที่เล็ก (ตอน 18-20 เราทำงานที่บริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง ซึ่งการทำงานคือส่วนงานของใครของมันไม่ก้าวก่ายกัน) เราเลยไม่เข้าใจว่า เราทำบัญชี ทำไมเราต้องไปรับลูกค้าเอย คุยกับลูกค้า จำรายละเอียดอะไหล่ทั้งหมด (เรารู้ว่ารู้เยอะก็ดีกับตัวเรา แต่ตอนนั้นคืองานเอกสารต่อวันเยอะ และเราทำพ่วงทั้งธุรการ-บัญชี) เราทำออกมาได้ไม่ดีค่ะ เรายอมรับ และโดนไล่ออก ช่วงที่ออกไปอยู่คนเดียวนั้น อาการโรคซึมเศร้ากำเริบ (เราเป็นมาก่อนหน้านั้น คือครอบครัวเราค่อนข้างมีปัญหาค่ะ) เราร้องไห้ทุกคืน เราเศร้า เราเครียด เราไม่อยากไปทำงาน เราคิดอะไรไม่ออก ไม่มีจุดหมายอะไร ตายได้ก็ดี ไม่อยากรับรู้อะไรเลย(ตอนนี้อาการนี่กลับมาอีกแล้วในปัจจุบัน) จนกระทั่ง เราได้มาคบกับเพื่อนเราคนหนึ่ง เราก็เลยย้ายจากที่นู่นมาอยู่แถวๆบ้านเขา คือตอนแรกเรากับแม่เขาไม่ชอบกันเท่าไหร่ แต่เขาก็พูดจนแม่ยอมรับ จนวันหนึ่ง เขาไปเป็นทหาร และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องพังๆในทุกวันนี้
แฟนเรานิสัยดีค่ะ ไม่เจ้าชู้ ไม่ติดเพื่อน ไม่เล่นยา และไม่เที่ยว คบกันแรก ๆ ก็โอเคอ่ะเนอะ เขายังไม่ค่อยบงการเราเท่าไหร่ เราก็ยอมไง เพราะตอนนั้นโฟกัสแค่งาน กับอนาคตของเขากับเรา แทบตัดเพื่อนออกไปหมด จนเราได้ออกรถกับเขาคันหนึ่ง ซึ่ง คันนี้เราให้เขาผ่อน เพราะเราอยากให้เขามีเป็นชองตัวเอง แล้วจู่ๆ เขาก็ไปสมัครทหาร จริงๆเขาเคยเกริ่นค่ะ แต่เราเคยบอกเขาว่า ผ่อนผันอีกปีได้มั้ย ทำงานเก็บเงินระหว่างเธอไม่อยู่หน่อย เราต้องรับผิดชอบไม่ใช่แค่ค่ารถเธอนะ ค่าใช้จ่ายของเธอเราก็ต้องหา เงินเดือนทหารจะไม่พออีก ค่ะ เขาไม่ฟัง เขาคิดแค่ไปเป็นๆให้มันจบ เขาไม่คิดถึงผลที่ตามมา ที่จะเกิดกับเรา
เดือนแรกๆ ติดต่อกันไม่ได้เนอะ เงินเดือนเราออก จ่ายค่ารถ จ่ายค่าโทรศัพท์ แม่แฟนโทรศัพท์พัง ขอบัตรเราไปรูดแล้วจะผ่อนให้ ค่ะ ไม่ได้ผ่อน ยอดรวมดอกบัตรอิออนก็คิดเอาค่ะ รูดไป 5900 ได้มั้ง ตอนนั้น เรารับจบผ่อนเองหมด ต้องกดบัตรมา เอาไปจ่ายค่ารถเขา ค่าโทรศัพท์รายเดือน ค่าบัตรแม่เขา ค่าแชร์ที่เขาเล่น ค่าห้องเรา ค่าบัตรต่างๆเรา ค่าโทรศัพท์เรา บลาๆ ค่านู่นค่านี่ บางทีแม่เขาก็ขอ (ตอนอยู่บ้านแม่เขาดูแลเราดีค่ะ แค่ขี้บ่นไปหน่อย) เราหาเงินตัวเป็นเกลียว เหมือนจะดีว่าแฟนไม่อยู่จะได้เที่ยว เปล่าเลย เหนื่อย เลิกงานกลับบ้านนอน คิดสะระตะวนเวียนว่าจะหาเงินยังไง หมุนไม่ทัน ก็โทรไปยืมเพื่อน เงินออกเอาไปใช้วนไป
เราอดทนมากเลย ตั้งแต่พฤษภาปีที่แล้ว จนวันนี้ที่เราบอกเลิกเขา ทุกคนเข้าใจใช่มั้ย ว่าโรคซึมเศร้า อารมณ์มันสวิงมาก เราไม่อยากคุยกับเขาเลย เราอยากอยู่คนดียว แต่เขาขี้หึง เขาอยากให้รายงานทุกอย่างให้ฟัง ส่วนเรา ไม่อยากคุย (เมื่อตอนเขาใช้โทรศัพท์ได้ใหม่ๆ ทะเลาะทุกวัน เราเวลาทะเลาะกับเขา เขาจะไม่หยุดพูด เราก็จะเหมือนคนสติหลุดไปเลย พูดวนๆซ้ำๆ ปล่อยเราไปเถอะๆๆๆๆๆๆ ขอร้องๆๆ อย่ามาคุยได้มั้ยๆ เงียบเถอะ อย่าพูดนะ เงียบ ขอร้อง เราวนแต่คำนี้แล้วน้ำตาก็ไหลๆๆๆ เราเหมือนคนบ้า เป็นอย่างนี้แทบทุกวันตั้งแต่ไปทหาร เราเครียดเรื่องหาเงิน เราต้องมาเครียดเรืองเขาหาเรื่องทะเลาะอีก แล้วเงินเดือนทหารออก 4000-6000 ไม่เคยเกิน เราพูดตรงๆเลย น้อยมาก คือเงินเขาออกนี่ เอาไปโปะหนี้เก่าหมดค่ะ แล้วเราเรียนจะจบปวส ด้วย ปีนี้เราควรเรียนป.ตรี แต่เปล่าค่ะ เงินไม่มี เพราะเอาไว้จ่ายต่างๆหมด แม้แต่ปวส เงินอีกแค่ 3000 เราจะจ่าย เรายังไม่มีปัญญาเลย เจ้าหนี้รถเอย อะไรเอยก็ทวงใหญ่ รถเขาบางเดือนหมุนไม่ทันค้างไว้ กะว่าขอเคลียร์เรื่องเรียน ก็บอกแล้วว่าตอนนี้ยังไม่มี ก็เข้าบ้านไปคุยกับแม่แฟน แม่แฟนก็มาร้อง มาถาม เอาเงินแฟนไปทำไรหมด โอ้โห ขี้เกียจคุยไปเลยค่ะ ไม่ตอบไม่อะไรทั้งนั้น ระหว่างเขาไม่อยู่ เราเล่นแชร์กับรุ่นน้อง โดนโกงไป 20000 ซึมเลยค่ะ ลำบากเหลือเกิน แฟนเราก็งี่เง่า เราเหนื่อย เราไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากคุยกับเขา เขาต้องมารองรับอารมณ์แย่ ๆ ของเรา (เงินทหารแฟนเราให้เราหมด เขาเป็นคนซื่อๆ แบบสั่งให้ทำก็ทำค่ะ เขาก็ดี แต่เรื่องเครียดที่เราสะสมมา มันไม่ดีกับเขาเลย) วันนี้ เราทะเลาะกันเรื่อง เราโทรหาแฟนเก่า (เราโทรไปยืมเงิน คือภาระเราไม่ได้มีแค่แฟนหรอก น้องชายเราตกงาน รถเป็นชื่อเรา เรามีกันแค่สองคน เราอยากจะไม่ช่วย เป็นพวกคุณทำใจทิ้งน้องได้มั้ย) ใช่ค่ะ เดือนนี้ โดนค่ารถน้องชายไปแทบหมดตัว และเราทะเลาะกับแฟนเรื่องเดิม เรื่องเราไม่บอกเขาว่าอยู่ไหนทำอะไร เราโทรหาแฟนเก่า(หาว่าจะกลับไปคบกัน เรากับแฟนเก่าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันค่ะ มีอะไรถ้าช่วยได้เขาก็ช่วย เขารู้ภาระเราดี) เราไม่รับสาย เราไม่อ่านแชท เราไม่โทรหา คือมันงี่เง่าน่ะ เราทั้งคู่ แต่ใจเราบอกตรงๆไม่คิดถึงเขาเลย ถามว่ารักมั้ยก็รัก บางทีมานั่งคิด ถ้าเราเลิกกันแต่แรก ชีวิตคงไม่เป็นงี้ คงเรียนจบ คงได้เรียนต่อไปแล้ว คงไม่เป็นหนี้ คงไม่เครียด เห้อ เหนื่อย วันนี้เพื่งหาเงินจ่ายค่ารถน้องไปงวดหนึ่ง พอโอนเสร็จน้ำตาก็ร่วงกราวเลย เหนื่อย เจ็บ อยากจะท้อ อยากจะทิ้ง อยากจะตายเสียเหลือเกิน 5555555555
มาระบายแค่นี้แหละ จริงๆมีเรื่องเยอะมาก ใครใจดีหลังไมค์มาขอเบอร์มาฟังเรานะบายได้นะ 55555555
ระบาย ไม่รู้จะคุยกับใคร
แฟนเรานิสัยดีค่ะ ไม่เจ้าชู้ ไม่ติดเพื่อน ไม่เล่นยา และไม่เที่ยว คบกันแรก ๆ ก็โอเคอ่ะเนอะ เขายังไม่ค่อยบงการเราเท่าไหร่ เราก็ยอมไง เพราะตอนนั้นโฟกัสแค่งาน กับอนาคตของเขากับเรา แทบตัดเพื่อนออกไปหมด จนเราได้ออกรถกับเขาคันหนึ่ง ซึ่ง คันนี้เราให้เขาผ่อน เพราะเราอยากให้เขามีเป็นชองตัวเอง แล้วจู่ๆ เขาก็ไปสมัครทหาร จริงๆเขาเคยเกริ่นค่ะ แต่เราเคยบอกเขาว่า ผ่อนผันอีกปีได้มั้ย ทำงานเก็บเงินระหว่างเธอไม่อยู่หน่อย เราต้องรับผิดชอบไม่ใช่แค่ค่ารถเธอนะ ค่าใช้จ่ายของเธอเราก็ต้องหา เงินเดือนทหารจะไม่พออีก ค่ะ เขาไม่ฟัง เขาคิดแค่ไปเป็นๆให้มันจบ เขาไม่คิดถึงผลที่ตามมา ที่จะเกิดกับเรา
เดือนแรกๆ ติดต่อกันไม่ได้เนอะ เงินเดือนเราออก จ่ายค่ารถ จ่ายค่าโทรศัพท์ แม่แฟนโทรศัพท์พัง ขอบัตรเราไปรูดแล้วจะผ่อนให้ ค่ะ ไม่ได้ผ่อน ยอดรวมดอกบัตรอิออนก็คิดเอาค่ะ รูดไป 5900 ได้มั้ง ตอนนั้น เรารับจบผ่อนเองหมด ต้องกดบัตรมา เอาไปจ่ายค่ารถเขา ค่าโทรศัพท์รายเดือน ค่าบัตรแม่เขา ค่าแชร์ที่เขาเล่น ค่าห้องเรา ค่าบัตรต่างๆเรา ค่าโทรศัพท์เรา บลาๆ ค่านู่นค่านี่ บางทีแม่เขาก็ขอ (ตอนอยู่บ้านแม่เขาดูแลเราดีค่ะ แค่ขี้บ่นไปหน่อย) เราหาเงินตัวเป็นเกลียว เหมือนจะดีว่าแฟนไม่อยู่จะได้เที่ยว เปล่าเลย เหนื่อย เลิกงานกลับบ้านนอน คิดสะระตะวนเวียนว่าจะหาเงินยังไง หมุนไม่ทัน ก็โทรไปยืมเพื่อน เงินออกเอาไปใช้วนไป
เราอดทนมากเลย ตั้งแต่พฤษภาปีที่แล้ว จนวันนี้ที่เราบอกเลิกเขา ทุกคนเข้าใจใช่มั้ย ว่าโรคซึมเศร้า อารมณ์มันสวิงมาก เราไม่อยากคุยกับเขาเลย เราอยากอยู่คนดียว แต่เขาขี้หึง เขาอยากให้รายงานทุกอย่างให้ฟัง ส่วนเรา ไม่อยากคุย (เมื่อตอนเขาใช้โทรศัพท์ได้ใหม่ๆ ทะเลาะทุกวัน เราเวลาทะเลาะกับเขา เขาจะไม่หยุดพูด เราก็จะเหมือนคนสติหลุดไปเลย พูดวนๆซ้ำๆ ปล่อยเราไปเถอะๆๆๆๆๆๆ ขอร้องๆๆ อย่ามาคุยได้มั้ยๆ เงียบเถอะ อย่าพูดนะ เงียบ ขอร้อง เราวนแต่คำนี้แล้วน้ำตาก็ไหลๆๆๆ เราเหมือนคนบ้า เป็นอย่างนี้แทบทุกวันตั้งแต่ไปทหาร เราเครียดเรื่องหาเงิน เราต้องมาเครียดเรืองเขาหาเรื่องทะเลาะอีก แล้วเงินเดือนทหารออก 4000-6000 ไม่เคยเกิน เราพูดตรงๆเลย น้อยมาก คือเงินเขาออกนี่ เอาไปโปะหนี้เก่าหมดค่ะ แล้วเราเรียนจะจบปวส ด้วย ปีนี้เราควรเรียนป.ตรี แต่เปล่าค่ะ เงินไม่มี เพราะเอาไว้จ่ายต่างๆหมด แม้แต่ปวส เงินอีกแค่ 3000 เราจะจ่าย เรายังไม่มีปัญญาเลย เจ้าหนี้รถเอย อะไรเอยก็ทวงใหญ่ รถเขาบางเดือนหมุนไม่ทันค้างไว้ กะว่าขอเคลียร์เรื่องเรียน ก็บอกแล้วว่าตอนนี้ยังไม่มี ก็เข้าบ้านไปคุยกับแม่แฟน แม่แฟนก็มาร้อง มาถาม เอาเงินแฟนไปทำไรหมด โอ้โห ขี้เกียจคุยไปเลยค่ะ ไม่ตอบไม่อะไรทั้งนั้น ระหว่างเขาไม่อยู่ เราเล่นแชร์กับรุ่นน้อง โดนโกงไป 20000 ซึมเลยค่ะ ลำบากเหลือเกิน แฟนเราก็งี่เง่า เราเหนื่อย เราไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากคุยกับเขา เขาต้องมารองรับอารมณ์แย่ ๆ ของเรา (เงินทหารแฟนเราให้เราหมด เขาเป็นคนซื่อๆ แบบสั่งให้ทำก็ทำค่ะ เขาก็ดี แต่เรื่องเครียดที่เราสะสมมา มันไม่ดีกับเขาเลย) วันนี้ เราทะเลาะกันเรื่อง เราโทรหาแฟนเก่า (เราโทรไปยืมเงิน คือภาระเราไม่ได้มีแค่แฟนหรอก น้องชายเราตกงาน รถเป็นชื่อเรา เรามีกันแค่สองคน เราอยากจะไม่ช่วย เป็นพวกคุณทำใจทิ้งน้องได้มั้ย) ใช่ค่ะ เดือนนี้ โดนค่ารถน้องชายไปแทบหมดตัว และเราทะเลาะกับแฟนเรื่องเดิม เรื่องเราไม่บอกเขาว่าอยู่ไหนทำอะไร เราโทรหาแฟนเก่า(หาว่าจะกลับไปคบกัน เรากับแฟนเก่าเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันค่ะ มีอะไรถ้าช่วยได้เขาก็ช่วย เขารู้ภาระเราดี) เราไม่รับสาย เราไม่อ่านแชท เราไม่โทรหา คือมันงี่เง่าน่ะ เราทั้งคู่ แต่ใจเราบอกตรงๆไม่คิดถึงเขาเลย ถามว่ารักมั้ยก็รัก บางทีมานั่งคิด ถ้าเราเลิกกันแต่แรก ชีวิตคงไม่เป็นงี้ คงเรียนจบ คงได้เรียนต่อไปแล้ว คงไม่เป็นหนี้ คงไม่เครียด เห้อ เหนื่อย วันนี้เพื่งหาเงินจ่ายค่ารถน้องไปงวดหนึ่ง พอโอนเสร็จน้ำตาก็ร่วงกราวเลย เหนื่อย เจ็บ อยากจะท้อ อยากจะทิ้ง อยากจะตายเสียเหลือเกิน 5555555555
มาระบายแค่นี้แหละ จริงๆมีเรื่องเยอะมาก ใครใจดีหลังไมค์มาขอเบอร์มาฟังเรานะบายได้นะ 55555555