เราสามารถสั่งให้ลมพัดโชยมาได้?!

ปกติเวลาเราพูดถึงการปฏิบัติธรรม เรามักจะนึกถึง "ลมหายใจ" ที่จมูก แต่ช่วงหลังมานี้ ผมลองหันมาสังเกต "ความรู้สึก (ผัสสะ) ของลมที่เกิดขึ้นที่กายขณะเคลื่อนไหว" แทนครับ เช่น ตอนขยับแขน

ดึกดื่นคืนนี้ ลมหนาวพัดโชยมา ฉันมองไปที่ขอบฟ้า เนิ่นนาน หน้าต่างห้องนอนเปิดต้อนรับ แสงพระจันทร์ แสงเดือนกำลังประชันแสงดาว

.... o ลมโชยระร่ำพราย........... มนหมายระบัดโหม ลมรื่นระบายโจม................ชะละโลม ระโรยแรง o ลมเพ พัดผายท้าย ......... ระบัดโหม ลมซ่อนซัด ลมโจม .......... รื่นเร้า ลมรื่น แช่มชื่นโลม ...........

-= ไหนว่าหน้าหนาว =- ๏ โชยลมหนาวคราวเหนื่อยพัดเฉื่อยช้า สายลมล้าเหลือกวัดไกวพัดไหว ปล่อยลมร้อนกร่อนแดนเข้าแทนไย ระอุไออบอ้าวรมร้าวราน โปรยปรายฝนหล่นประลงระแก้ม เค็มปะแล่มประหลาดราวราดผ่าน สายฝนฟอกชอ

พอย่างเข้าหน้าหนาวลมหนาวก็โชยพัดมา กำลังสูดอากาศให้ชื่นใจแต่ก็ต้องสำลักกับควันที่โชยมาตามลม เป็นอย่างนี้ทุกๆเย็นเริ่มตั้งแต่ประมาณ 17.00 น. เป็นต้นไปถึง2 ทุ่ม พอตามควันไปก็เจอต้นเหตุ สุมไฟเผาใบไม้นี่เ

๐ ประชาชน เลือกทาง ตามต่างตน ด้วยเหตุผล ยลอย่าง ต่างเงื่อนไข เหมือนเงาเงื่อน เคลื่อนคล้อย คอยเปลี่ยนไป ตามแสงไฟ ที่ส่อง ต้องมุมมอง ๐ เปลวเทียนไหว เพราะลม พรมพัดผ่าน ใช่ต้านทาน ต่อธรรม์ แห่งสรรพ์ผอง น