ปกติเวลาเราพูดถึงการปฏิบัติธรรม เรามักจะนึกถึง "ลมหายใจ" ที่จมูก แต่ช่วงหลังมานี้ ผมลองหันมาสังเกต "ความรู้สึก (ผัสสะ) ของลมที่เกิดขึ้นที่กายขณะเคลื่อนไหว" แทนครับ
เช่น ตอนขยับแขน ตอนบิดตัว หรือตอนก้าวเดิน มันจะมี "ความเคลื่อนไหว" บางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ซึ่งผมรู้สึกว่ามันมีลักษณะเป็น "ลม" เหมือนกันเลย
จุดที่ผมสงสัยคือ:
1. ลมหายใจเข้า-ออกที่เราดูกันอยู่ทุกวัน กับ "ลมที่ขับเคลื่อนร่างกาย" ให้ขยับไปมาในขณะต่างๆ สองอย่างนี้ในทางธรรมถือเป็นสิ่งเดียวกันไหมครับ?
2. ผมลองสังเกตดู ลมที่เกิดจากผัสสะตอนกายเคลื่อนไหว มันมีอาการพัดไปพัดมาและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาคล้ายลมหายใจมาก จนผมเริ่มแยกไม่ออกว่าตรงไหนคือลมหายใจ ตรงไหนคือลมที่เกิดจากการขยับกาย
การไปโฟกัสที่ "ลมจากผัสสะทางกาย" แบบนี้ ถือว่าเป็นการปฏิบัติที่ถูกทางไหมครับ? หรือว่ามันคนละเรื่องกับอานาปนสติ? แล้วมีท่านใดเคยสังเกตเห็น "ความเกี่ยวข้องกัน" ของลมสองประเภทนี้บ้างไหมครับ?
. ลมที่เกิดจากผัสสะตอนร่างกายเคลื่อนไหว กับ "ลมหายใจ" จริงๆ แล้วมันคือเรื่องเดียวกันไหม
เช่น ตอนขยับแขน ตอนบิดตัว หรือตอนก้าวเดิน มันจะมี "ความเคลื่อนไหว" บางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ภายใน ซึ่งผมรู้สึกว่ามันมีลักษณะเป็น "ลม" เหมือนกันเลย
จุดที่ผมสงสัยคือ:
1. ลมหายใจเข้า-ออกที่เราดูกันอยู่ทุกวัน กับ "ลมที่ขับเคลื่อนร่างกาย" ให้ขยับไปมาในขณะต่างๆ สองอย่างนี้ในทางธรรมถือเป็นสิ่งเดียวกันไหมครับ?
2. ผมลองสังเกตดู ลมที่เกิดจากผัสสะตอนกายเคลื่อนไหว มันมีอาการพัดไปพัดมาและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาคล้ายลมหายใจมาก จนผมเริ่มแยกไม่ออกว่าตรงไหนคือลมหายใจ ตรงไหนคือลมที่เกิดจากการขยับกาย
การไปโฟกัสที่ "ลมจากผัสสะทางกาย" แบบนี้ ถือว่าเป็นการปฏิบัติที่ถูกทางไหมครับ? หรือว่ามันคนละเรื่องกับอานาปนสติ? แล้วมีท่านใดเคยสังเกตเห็น "ความเกี่ยวข้องกัน" ของลมสองประเภทนี้บ้างไหมครับ?