ตั้งแต่จำความได้ เราเป็นครอบครัวใหญ่ มีพี่น้องหลายคน แล้วสมัยก่อน ญาติๆชอบมาบ้านเรา เพราะบ้านเราอยู่ชานเมือง มีพื้นที่กว้าง อากาศดี ญาติๆ ชอบมาสุมหัว ทำอะไรกินกันที่บ้าน ..ด้วยบ้านเราเป็นครอบครัวใหญ่ เมื่อมีแขกมา โต๊ะ กินข้าวก็ไม่พอนั่ง พวกเราเด็กๆ ก็จะตักกับข้าวออกมากกินกันข้างนอก (คือไม่นั่งโต๊ะ) ให้ญาติผู้ใหญ่ นั่งกินรวมกันที่โต๊ะใหญ่ พวกเราเด็กๆ ก็กระเด็นอออกมาข้างนอก เราทำแบบนี้ทุกครั้ง เหมือนมันต้องรู้ว่า เราเด็กนะ ต้องให้ผู้ใหญ่เขานั่งโต๊ะ พอกินเสร็จเราเด็กๆ พี่ๆน้องๆ ก็จะล้างจาน ปล่อยให้ผู้ใหญ่นั่งคุยกัน
แต่ปัจจุบันยุคสมัยมันเปลี่ยนไปหรืออย่างไร ทุกวันนี้เวลารวมญาติ (แทบทุกวันเสาร์) จะไปกินข้าวบ้านแม่สามี บ้านเขาก็จะมีพี่น้องๆ แต่ละคนมีลูกอยู่ช่วงวัยรุ่น มหาวิทยาลัย ปี 1 ปี 2 เวลากินข้าวที่โต๊ะ เมื่อเก้าอี้ก็ไม่พอนั่ง (เหมือนตอนเราเด็ก) แต่เด็กมสัยนี้ ไม่มีจิตสำนึกเลย หล่อนจะนั่งเก้าอี้ร่วมโต๊ะ ปล่อยให้ ผู้ใหญ่อย่างเราๆ ตักกับข้าว นั่งกระเด็นออกมาข้างนอก พอกินเสร็จก็ไม่มีจิตสำนึกที่จะล้างจาน ปล่อยให้เราล้างตลอด ไม่เคยเอ่ยปากจะล้าง
ทำไมเด็กสมัยนี้เป็นแบบนี้ หรือยุคสมัยมันเปลี่ยนไป จิตสำนึกก็ปลี่ยนไปด้วย
สงสัยค่ะ ชาวพันทิพย์มีความเห็นอย่างไรค่ะ หรือเราหัวโบราณมากเกินไป
เด็กวัยรุ่นสมัยนี้ เป็นแบบนี้ทุกคนไหม
แต่ปัจจุบันยุคสมัยมันเปลี่ยนไปหรืออย่างไร ทุกวันนี้เวลารวมญาติ (แทบทุกวันเสาร์) จะไปกินข้าวบ้านแม่สามี บ้านเขาก็จะมีพี่น้องๆ แต่ละคนมีลูกอยู่ช่วงวัยรุ่น มหาวิทยาลัย ปี 1 ปี 2 เวลากินข้าวที่โต๊ะ เมื่อเก้าอี้ก็ไม่พอนั่ง (เหมือนตอนเราเด็ก) แต่เด็กมสัยนี้ ไม่มีจิตสำนึกเลย หล่อนจะนั่งเก้าอี้ร่วมโต๊ะ ปล่อยให้ ผู้ใหญ่อย่างเราๆ ตักกับข้าว นั่งกระเด็นออกมาข้างนอก พอกินเสร็จก็ไม่มีจิตสำนึกที่จะล้างจาน ปล่อยให้เราล้างตลอด ไม่เคยเอ่ยปากจะล้าง
ทำไมเด็กสมัยนี้เป็นแบบนี้ หรือยุคสมัยมันเปลี่ยนไป จิตสำนึกก็ปลี่ยนไปด้วย
สงสัยค่ะ ชาวพันทิพย์มีความเห็นอย่างไรค่ะ หรือเราหัวโบราณมากเกินไป