สวัสดีค่ะ ขอแทนตัวเองว่า น้ำ นะคะ
ตอนนี้เราอายุ 22ปี เป็นนักศึกษา แล้วก็แม่ค้าค่ะ
ขอย้อนกลับไปตอนเป็นเด็กๆนะคะ คือเราไม่ถูกกับแม่เลย แม่ชอบตี ตีทุกวัน แต่ตั้งแต่จำความได้ ตอนเด็กๆก็ไม่เข้าใจค่ะ ว่าทำไมต้องตี นอกจากตีแม่จะใช้คำด่าที่รุนแรงมากๆ เช่น "จะนั่งแหก.. ี ดูแต่ทีวีอีกนานมั้ย" บลาๆๆ.. อีกมากมาย
ตอนประถมปลาย เราโดนเพื่อนที่เป็นกะเทยแกล้ง เพราะเราไม่สู้คน โดนเอาหมามุ่ยใส่โต๊ะ รูดแขน เอาน้ำสาด ตอนนั้นไม่มีเพื่อนเลยค่ะ หันหน้าเพิ่งใครก็ไม่ได้ แม่ก็ตีทุกวัน ทะเลาะกันทุกวัน
เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจน อายุ 14 ช่วงนั้นเราหันมาเล่นบาส เริ่มมีเพื่อนบ้าง แต่ก็ยังโดนbullyอยู่ กลายเป็นคนขาดความมั่นใจ ไม่พูดกับใคร ไปไหนก็โดนล้อว่า เชื้อโรค การเรียนก็ตก เพราะไม่มีใครอยากคู่รึอยู่กลุ่มด้วย มีงานที่ครูฝากมากับเพื่อนในห้อง ก็ไม่มีใครบอก เพื่อนของเราช่วงนั้นจะเป็น รุ่นพี่รุ่นน้องที่เล่นบาสด้วยกัน ไม่ค่อยมีเพื่อนรุ่นเดียวกันเลย
สืบเนื่องจากการโดนเพื่อนbully คือการตกต่ำำ จากช่วงแรกคือ 3 ปลายๆ เหลือ 2.00 แม่เราวีนแตกมาก โทษว่าเราเล่นแต่บาส อ่านแต่การ์ตูน เอานิยายกับการ์ตูนเราไปเผาทิ้งหมด เราก็เริ่มต่อต้านแม่ค่ะ ช่วงที่หักกับแม่คือ เพราะแม่โทรไปหาครู บอกว่าไม่ใ้เราไปแข่ง ทั้งที่เราซ้อมมาเป็นเทอม จะถึงวันแข่งอยู่แล้ว เราไม่ไหวก็ทะเลาะกับแม่ ไม่เอาแล้วทุกอย่าง ดื้อไปแข่งจนได้รางวัล ชนะเลิศระดับจังหวัดมา เรากลับำปเอาให้แม่ดู แม่เราไม่มองด้วยซ้ำำ ฝังใจมากทำให้ต่อต้านแม่ทุกอย่าง แม่บอกซ้าย เราขวา ไม่ยอมแม่สักอย่าง จนแม่ทิ้งเราให้ย่าเลี้ยง ใช่คะ ย่าที่แม่เราไม่ถูกกันนั่นละ
อายุ15 เรามาอยู่กับย่า ย่าเองก็ก้ไม่ได้รักเราเท่าหลานคนอื่น ไม่ค่อยพูดกับเราเท่าไร จนปู่เสีย เรากลายเป็นหลานเนรคุณเพราะช่วงงานศพปู่ เราแต่งตัวมอซอค่ะ เสื้อผ้าก้ไม่ค่อยได้ซัก ญาติๆฝั่งพ่อเราแนะนำหลานทุกคน ว่านี่หลานชื่อนั่นนี่ แต่เรายืนตรงนั้น เค้ากลับเลือกที่จะข้ามเราไป อาผู้หญิงด่าเราว่าสกปรก เราก็เลยไม่โผล่หน้าไปงานปู่เลย จนวันเผา เราได้ยินญาติๆฝั่งพ่อเราว่าเราต่างๆนาๆ เป็นหลานเนรคุณไม่ยอมมาช่วยงาน ไม่เอาไหน
หลังงานศพผ่านไป เกือบปี อาผู้หญิงกับอาเขย ก็ย้ายเข้ามาในบ้านย่า เพื่อมาดูแลย่า ตอนนั้นอายุ 16 ค่ะ
อาเขยพยายามเข้าหาเรา เค้าเห็นเรามาตั้งแต่7ขวบนะคะ ในสายตาคนอื่นเค้าดูเป็นคนดีมากค่ะ
อาเขยพยายามเข้าหาเรา ทั้งแอบดูตอนอาบน้ำ ทั้งขึ้นมางัดห้อง เวลาไม่มีใครอยู่ ชอบขึ้นมาลวมลามเรา
ลากเราไปข่มขืนในห้องน้ำ ตอนที่เค้าหลอกให้คนในบ้านออกไปข้างนอก ตอนเช้าถ้าเรารู้ว่าเค้าอยุ่เรา จะไม่ลงไปอาบน้ำ เพราะเวลาเราอาบน้ำเค้าจะ มาเข้าอีกห้องข้างๆ แล้วมาปีนดูเราอาบน้ำมันจะมีช่องที่รอการใส่ฝ้าแต่ไม่ใส่อ่าคะ (ห้องน้ำจะแยกเป็น ห้องอาบน้ำกับห้องส้วม)แต่เค้าจะพา ย่ากับอาผู้หญิงออกไปสวน แล้วสักพักเค้าก็จะกลับเข้ามาในบ้าน เพื่อมาทำเลวๆกับเรา
โดนขู่ว่า "ถ้าบอกคนอื่น คนที่อายคือเรา ไม่ใช่เค้าค่ะ เราพูดอะไรไป คิดว่าคนอื่นจะเชื่อเหรอ" บ้านกลายเป็นนรกค่ะ หวาดระแวงตลอดเวลา พ่อกับเราไปทำงานที่ต่างจังหวัด เราเองก็ไม่ถูกกับแม่
สุดท้ายเรื่องมันก็แดงขึ้นมาค่ะ เพราะเราทนไม่ไหว แต่ที่พีคคือไม่มีใครเชื่อเราค่ะ หาว่าเราเรียกร้องความสนใจ หาว่าเราประจานครอบครัวให้เสื่อมเสีย ทั้งอาคนอื่น ทั้งลุง ป้า ไม่มีใครเชื่อเราค่ะ จนเราเก็บเสื้อผ้าออกมา น้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง11ขวบ อยู่บ้านติดกัน ก็โดนแอบดูตอนอาบน้ำเหมือนกัน น้องก็สารภาพ กับคนอื่นว่าเราไม่ได้โกหก น้องก็โดน แต่ตอนนั้นน้องกลัวมาก เลยไม่ได้พูดออกมา
แต่ว่าพอทุกคนรู้ว่าเราไม่ได้โกหก ทุกคนเลือกที่จะเงียบ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครมาขอโทษเรา รึถามว่าเราเป็นอยู่ยังไง
ตอนนี้อายุ 22 แล้วค่ะ เรื่องพวกนี้ยังกัดกินใจเรา
หากมองย้อนกลับไป เราเคยฆ่าตัวตาย ในทุกครั้งที่มีปัญหา ไม่ว่าจะเป็นตอนเพื่อน bully ทะเลาะกับแม่ รึว่าโดนข่มขืน ตอนนี้คือเราฝันถึงเรื่องพวกนี้บ่อย ทุกครั้งที่เราผิดหวังเรื่องความรัก หรือเรื่องอื่นๆ ความคิดฆ่าตัวตายมักจะแว๊บมาในหัวบ่อยมาก เรารู้ว่าเราควรไปพบจิตแพทย์นานแล้วคะ แต่ยังกังวลกับยา กับอาการข้างเคียงของยา เรากลัวฟีดแบคจากคนรอบตัวเรา ว่าเราไม่ปกติ ตอนนี้พยายามเข้มแข็งจากทุกเรื่องอยู่ค่ะ
ขอบคุณที่อ่านนะคะ
เคยโดนbully ในสมัยเด็ก และโดนข่มขืนตอนอายุ16 ตอนนี้เหมือนจะเป็นโรคซึมเศร้า
ตอนนี้เราอายุ 22ปี เป็นนักศึกษา แล้วก็แม่ค้าค่ะ
ขอย้อนกลับไปตอนเป็นเด็กๆนะคะ คือเราไม่ถูกกับแม่เลย แม่ชอบตี ตีทุกวัน แต่ตั้งแต่จำความได้ ตอนเด็กๆก็ไม่เข้าใจค่ะ ว่าทำไมต้องตี นอกจากตีแม่จะใช้คำด่าที่รุนแรงมากๆ เช่น "จะนั่งแหก.. ี ดูแต่ทีวีอีกนานมั้ย" บลาๆๆ.. อีกมากมาย
ตอนประถมปลาย เราโดนเพื่อนที่เป็นกะเทยแกล้ง เพราะเราไม่สู้คน โดนเอาหมามุ่ยใส่โต๊ะ รูดแขน เอาน้ำสาด ตอนนั้นไม่มีเพื่อนเลยค่ะ หันหน้าเพิ่งใครก็ไม่ได้ แม่ก็ตีทุกวัน ทะเลาะกันทุกวัน
เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆจน อายุ 14 ช่วงนั้นเราหันมาเล่นบาส เริ่มมีเพื่อนบ้าง แต่ก็ยังโดนbullyอยู่ กลายเป็นคนขาดความมั่นใจ ไม่พูดกับใคร ไปไหนก็โดนล้อว่า เชื้อโรค การเรียนก็ตก เพราะไม่มีใครอยากคู่รึอยู่กลุ่มด้วย มีงานที่ครูฝากมากับเพื่อนในห้อง ก็ไม่มีใครบอก เพื่อนของเราช่วงนั้นจะเป็น รุ่นพี่รุ่นน้องที่เล่นบาสด้วยกัน ไม่ค่อยมีเพื่อนรุ่นเดียวกันเลย
สืบเนื่องจากการโดนเพื่อนbully คือการตกต่ำำ จากช่วงแรกคือ 3 ปลายๆ เหลือ 2.00 แม่เราวีนแตกมาก โทษว่าเราเล่นแต่บาส อ่านแต่การ์ตูน เอานิยายกับการ์ตูนเราไปเผาทิ้งหมด เราก็เริ่มต่อต้านแม่ค่ะ ช่วงที่หักกับแม่คือ เพราะแม่โทรไปหาครู บอกว่าไม่ใ้เราไปแข่ง ทั้งที่เราซ้อมมาเป็นเทอม จะถึงวันแข่งอยู่แล้ว เราไม่ไหวก็ทะเลาะกับแม่ ไม่เอาแล้วทุกอย่าง ดื้อไปแข่งจนได้รางวัล ชนะเลิศระดับจังหวัดมา เรากลับำปเอาให้แม่ดู แม่เราไม่มองด้วยซ้ำำ ฝังใจมากทำให้ต่อต้านแม่ทุกอย่าง แม่บอกซ้าย เราขวา ไม่ยอมแม่สักอย่าง จนแม่ทิ้งเราให้ย่าเลี้ยง ใช่คะ ย่าที่แม่เราไม่ถูกกันนั่นละ
อายุ15 เรามาอยู่กับย่า ย่าเองก็ก้ไม่ได้รักเราเท่าหลานคนอื่น ไม่ค่อยพูดกับเราเท่าไร จนปู่เสีย เรากลายเป็นหลานเนรคุณเพราะช่วงงานศพปู่ เราแต่งตัวมอซอค่ะ เสื้อผ้าก้ไม่ค่อยได้ซัก ญาติๆฝั่งพ่อเราแนะนำหลานทุกคน ว่านี่หลานชื่อนั่นนี่ แต่เรายืนตรงนั้น เค้ากลับเลือกที่จะข้ามเราไป อาผู้หญิงด่าเราว่าสกปรก เราก็เลยไม่โผล่หน้าไปงานปู่เลย จนวันเผา เราได้ยินญาติๆฝั่งพ่อเราว่าเราต่างๆนาๆ เป็นหลานเนรคุณไม่ยอมมาช่วยงาน ไม่เอาไหน
หลังงานศพผ่านไป เกือบปี อาผู้หญิงกับอาเขย ก็ย้ายเข้ามาในบ้านย่า เพื่อมาดูแลย่า ตอนนั้นอายุ 16 ค่ะ
อาเขยพยายามเข้าหาเรา เค้าเห็นเรามาตั้งแต่7ขวบนะคะ ในสายตาคนอื่นเค้าดูเป็นคนดีมากค่ะ
อาเขยพยายามเข้าหาเรา ทั้งแอบดูตอนอาบน้ำ ทั้งขึ้นมางัดห้อง เวลาไม่มีใครอยู่ ชอบขึ้นมาลวมลามเรา
ลากเราไปข่มขืนในห้องน้ำ ตอนที่เค้าหลอกให้คนในบ้านออกไปข้างนอก ตอนเช้าถ้าเรารู้ว่าเค้าอยุ่เรา จะไม่ลงไปอาบน้ำ เพราะเวลาเราอาบน้ำเค้าจะ มาเข้าอีกห้องข้างๆ แล้วมาปีนดูเราอาบน้ำมันจะมีช่องที่รอการใส่ฝ้าแต่ไม่ใส่อ่าคะ (ห้องน้ำจะแยกเป็น ห้องอาบน้ำกับห้องส้วม)แต่เค้าจะพา ย่ากับอาผู้หญิงออกไปสวน แล้วสักพักเค้าก็จะกลับเข้ามาในบ้าน เพื่อมาทำเลวๆกับเรา
โดนขู่ว่า "ถ้าบอกคนอื่น คนที่อายคือเรา ไม่ใช่เค้าค่ะ เราพูดอะไรไป คิดว่าคนอื่นจะเชื่อเหรอ" บ้านกลายเป็นนรกค่ะ หวาดระแวงตลอดเวลา พ่อกับเราไปทำงานที่ต่างจังหวัด เราเองก็ไม่ถูกกับแม่
สุดท้ายเรื่องมันก็แดงขึ้นมาค่ะ เพราะเราทนไม่ไหว แต่ที่พีคคือไม่มีใครเชื่อเราค่ะ หาว่าเราเรียกร้องความสนใจ หาว่าเราประจานครอบครัวให้เสื่อมเสีย ทั้งอาคนอื่น ทั้งลุง ป้า ไม่มีใครเชื่อเราค่ะ จนเราเก็บเสื้อผ้าออกมา น้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง11ขวบ อยู่บ้านติดกัน ก็โดนแอบดูตอนอาบน้ำเหมือนกัน น้องก็สารภาพ กับคนอื่นว่าเราไม่ได้โกหก น้องก็โดน แต่ตอนนั้นน้องกลัวมาก เลยไม่ได้พูดออกมา
แต่ว่าพอทุกคนรู้ว่าเราไม่ได้โกหก ทุกคนเลือกที่จะเงียบ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีใครมาขอโทษเรา รึถามว่าเราเป็นอยู่ยังไง
ตอนนี้อายุ 22 แล้วค่ะ เรื่องพวกนี้ยังกัดกินใจเรา
หากมองย้อนกลับไป เราเคยฆ่าตัวตาย ในทุกครั้งที่มีปัญหา ไม่ว่าจะเป็นตอนเพื่อน bully ทะเลาะกับแม่ รึว่าโดนข่มขืน ตอนนี้คือเราฝันถึงเรื่องพวกนี้บ่อย ทุกครั้งที่เราผิดหวังเรื่องความรัก หรือเรื่องอื่นๆ ความคิดฆ่าตัวตายมักจะแว๊บมาในหัวบ่อยมาก เรารู้ว่าเราควรไปพบจิตแพทย์นานแล้วคะ แต่ยังกังวลกับยา กับอาการข้างเคียงของยา เรากลัวฟีดแบคจากคนรอบตัวเรา ว่าเราไม่ปกติ ตอนนี้พยายามเข้มแข็งจากทุกเรื่องอยู่ค่ะ
ขอบคุณที่อ่านนะคะ