ธรรมะบางอย่าง อาจทำให้การดำเนินชีวิตผิดพลาด

ตัวตนเกิดจากความเห็นผิดของจิต (ทิฐิ) เมื่อตัวตนดับไป หายไป ความเป็นจิตแท้จริงก็ยังคงอยู่ แต่นักตำราเถรวาทจะเข้าใจผิดมหันต์ ที่บอกว่าการพิจารณาจิตมันไม่ถูกต้อง เพราะจิตมันดับไป มันไม่เที่ยง นั่นเป็น

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านว่าตามคำสอนในพระไตรปิฎกที่ว่าสติปัฏฐาน4ทำให้โพชฌงค์7สมบูรณ์โพชฌงค์7ทำให้วิชชาสมบูรณ์แปลว่าเจริญสติปัฏฐานมรรคจะครบใช่ไหมครับ

อยากถามผู้รู้ทุกๆท่านเท่าที่อ่านในพระไตรปิฎกมาทำไมสมาธิที่เป็นฌาน4ในสมาธิสูตรถึงเกิดจากการกำหนดรู้รูปนามขันธ์5ทำไมถึงเกิดจากการมีสติสัมปชัญญะหรือในสติปัฏฐานแทนการเพ่งอารมณ์อันเดียวในอารัมณูปนิชฌาน

อยากถามผู้รู้ที่เป็นนักปฏิบัติทุกๆท่านว่าที่ครูบาอาจารย์สายปฏิบัติท่านมักจะสอนว่าตอนจะเป็นพระอรหันต์ถึงจะปล่อยวางวิญญาณขันธ์ได้คืออะไรครับหมายถึงจิตผู้รู้หรือเปล่าครับครับ

ไม่ได้ทะลึ่งนะครับ แต่ที่ถามก็เพื่อเป็นความรู้ เพราะเป็นธรรมดาของมนุษย์ที่จะต้องมีอารมณ์ทางเพศ แต่ถ้ามันเกิดขึ้นระหว่างที่นั่งสมาธิวิปัสสนากรรมฐาน เช่นสมมุติว่าเวลาปวดขา ก็กำหนดจิต ปวดหนอ ปวดหนอ แต่ถ้

เพื่อความหมดสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ว่าเป็นอย่าวไร ?

อยากถามนักปฏิบัติภาวนาโดยเฉพาะทางด้านวิปัสสนาว่าอาการวิปัสสนูปกิเลสเป็นแบบไหนอย่างไรบ้างครับใช่อาการของคนที่หลงว่าตัวเองบรรลุธรรมแล้วเที่ยวไปอวดไปเบ่งว่าตัวเองบรรลุธรรมอยากไปสอนไปยัดเยียดแนวทางตัวเองพ

อยากถามผู้รู้ที่เคยศึกษาการนั่งสมาธิปฏิบัติซาเซ็นของนิกายเซนว่าการทำซาเซ็นเป็นสมถะหรือวิปัสสนาหรือทั้ง2ครับสอดคล้องกับสติปัฏฐาน4ไหมครับแล้วมีการกำหนดรู้ดูจิตไหมครับรู้ทันจิตน่ะครับ