เพื่อน!

สว้สดีครับผมเป็นเด็กชนบทคนหนึ่งที่เข้ามาเมืองมาเพื่อที่จะมาเรียนซึ่งตอนที่ผมอยู่ที่ชนบทผมถือว่าเป็นเด็กเก่งคนนึ่งเลยมีเพื่อนอ้อมร้อมมีการช่วยเหลือกันในทุกเรื่องช่วยกันเรียนเเต่กลับกันตอนที่ผมเข้ามาเรียนในเมืองตอนม.ต้นก็ไม่เท่าไหร่หรอกครับเเต่ตอนม.ปลายนี่สิกับเผชิญปัญหาการเเก่นเเย่งชิงดีกันกลัวกันจะได้คะเเนนดีกว่ากันผมก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้นถ้าเป็นเเต่ก่อนยังพอเข้าใจว่าเกรดตอนม.ต้นยังใช้ในการต่อม.ปลายจึงยังพอเข้าใจว่าชิงดีชิงเด่นกันเพื่อต่อม.ปลายเเต่พอขึ้ม ม.ปลายมากลับหนักกว่าเดิมเกรดม.ปลายนี่ใช้ในการต่อมหาลัยซึ่งยังไงก็คงจะไม่อยู่มหาลัยเดียวกันอยู่เเล้ว
        เข้าเรื่องเลยนะครับคือผมเป็นคนที่ยังไงใช่คำไม่ถูกใช้คำว่าอิงอาศัยเเล้วกันครับคือผมเรียนโครงการพิเศษซึ่งห้องของผมส่วนใหญ่จะเป็นห้องที่สอบเป็นห้องต้นๆผมก็บอกเเนวข้อสอบเพื่อนที่เคยอยู่กลุ่มเดียวกันตอน ม.ต้น ว่าออกอย่างไงอะไรบ้างเเต่เพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกันตอนม.ปลายกับบอกผมว่าถ้ามันได้คะเเนนมากมากกว่าละผมก็ไม่เข้าใจว่าอะไรจะขนาดนั้นซึ่งบ้างครั้งเพื่อนที่ผมเคยบอกเเนวข้อสอบก็เคยเเนวข้อสอบมันเหมือนกันบ้างทีมันบอกถึงข้อสอบเลยนะครับเเต่บอกถึงทีที่ผมสอบก่อนก็กลับกีดกันเเม้นเเต่เเนวข้อสอบเเล้วยังมีเรื่องทะเลอะกันก็ไม่ถึงเรื่องใหญ่มากหรอกครับเช่นบางครั้งผมกลับบ้านที่ชนบทซึ่งมันก็ไกลจากโรงเรียนพอสมควรเเล้วมันก็ทักเเชทมาบอกผมว่ามาทำงานกลุ่มด้วยนะซึ่งกันหน้าวันจันทร์ถึงศุกร์ก็ไม่บอกพูดเเล้วพอผมกลับบ้านมันก็ให้มาทำงานซึ่งมันก็ไม่มีใครออกมาส่งผมหรอกครับเเล้วมันก็ตัดชื่อผมออกจากกลุ่ใผมก็ไม่ว่าอะไรผมก็ถึงว่าผมไม่ได้ทำจริงเเต่พองานต่อมันก็ให้ผมทำงานไปคนเดียวผมก็ไม่ว่าอะไรซึ่งผมทำงานไปอดหลับอดนอนเเล้วมันบอกว่างานไม่ถ฿กใจคือแบบผมทำเต็มที่เเล้วเเล้วก็เอางานที่ผมตั้งใจทำไปทิ้งผมโคตรเสียใจเลยเเต่ทำไงได้ละครับ เห้อ! เเล้วยังมีเรื่องระหองระเเหงใจอีกมากเลยครับ