กว่าจะรู้ตัวอีกที ผมก็เป็นโรคซึมเศร้าไปแล้ว (เวลาและจิตแพทย์จะช่วยผมเอง)

สวัสดีครับ ...............
กระทู้นี้ผมไม่ได้ต้องการอะไร ผมแค่อยากให้พวกคุณช่วยอยู่เป็นเพื่อนผม ผมแค่อยากระบายในยามที่ผมไม่รู้จะพูดกับใคร
ก่อนอื่นผมขอเล่าประวัตืคร่าว ๆ ในชีวิตจนวินาทีนี้ที่ผม "เป็นโรคซึมเศร้า"

ตอนที่ 1 ชีวิตที่ไม่เคยล้มเหลว
ผมเติบโตในครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ น้อยครั้งที่จะเห็นพ่อแม่ทะเลาะกัน ครอบครัวเราเป็นครอบครัวระดับกลาง พอมีพอกิน พอมีหน้ามีตาในสังคม
ชีวิตการเป็นอยู่แทบไม่เคยลำบากเลย อยากได้อะไรก็ขอที่บ้านบ้าง เก็บเงินซื้อเองบ้าง ประกอบผมเป็นคนชอบเรียนรู้ ชอบคิดชอบทำ เรียนหนังสืออยู่ในเกณฑ์ที่เรียกว่าดี ป.ตรีผมจบวิศวะ เกรียตนิยมอันดับ2 มหาลัยชั้นนำแห่งหนึ่งด้านวิศวกรรมของประเทศ หลังเรียนจบผมทำงานได้สักระยะผมก็ขอที่บ้านไปเรียนต่อต่างประเทศ มีทักษะด้านภาษา การใช้ชีวิต การเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้น เหมือนว่าทุกอย่างในชีวิตจะดีไปเสียหมด พอกลับมาที่ไทยผมก็ทำงานทั้งคนไทยทั้งคนต่างชาติ เติบโตในสายงานที่เรียกว่าก้าวกระโด่ด เนื่องจากมีคนคอยช่วยเหลือ มีผู้ใหญ่หลายๆท่านเอ็นดู รักใคร่ เวลาว่าง ๆ ก็ไปต่างประเทศปีนึงผมเคยไปเที่ยวมากสุด7 ครั้ง 7 ประเทศไม่ซ้ำกัน เรียกได้ว่าช่วง 3-4 ปีที่ผ่านมาชีวิตผมโครตจะดี

จนกระทั่ง ............