ลูกน้องขอเงินจัดงานเลี้ยงปีใหม่จากผู้จัดการ 10,000 บาท เยอะไปมั้ย ปฏิเสธอย่างไรไม่น่าเกลียด

ทำไมเราคิดว่าพวกนั้นแอบหน้าด้านอ่ะ​ มาขอเงินทั้งที่บริษัท​ก็มีงานเลี้ยงอยู่แล้ว​ อยากไปนอกรอบกันเองใครจะไปก็หารกันสิ​ ไม่รู้​สิผู้จัดการ​ก็พนักงานกินเงินเดือนเหมือนกันป่ะ​ ไม่ใช่เจ้าของบริษัท​
แต่คนอื่นพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติไรงี้ต้องเลี้ยงลูกน้อง​ อันนี้เราว่าแล้วแต่น้ำใจมากกว่าไม่ใช่ไปขอเงินกันหน้าด้านๆ​ แล้วตรรกะที่ว่าได้แล้วจะทำงานราบรื่น​ คืองงมาก​ ทำงานก็ได้เงินเดือนกันไม่ใช่หรอ​ ไม่ได้ทำฟรี

เปน ผจก เงินเปนแสนคิดเองไม่เปน ผมว่า ลูกน้องมาถามมากกว่า

ให้ตามสมควรนั่นแหละค่ะ ถ้าคิดว่าเยอะไป3000-5000บาทพอ

ไม่ได้ซื้อใจอะไรหรอก คนส่วนใหญ่ลูกน้องระดับล่างๆ บอกตรงๆ พอสั่งงานเยอะ ส่วนใหญ่ขี้เกียจ ไม่อยากทำอะไรยุ่งยาก
ลับหลังก็อู้ พวกเขาไม่ได้คิดหรอกค่ะว่าคุณเคยเลี้ยงข้าว พอรวมกลุ่มเป็นนินทาเจ้านาย กระตือรือร้นที่จะรีบทำงานที่สั่งซะที่ไหน

ลูกน้องระดับล่างๆ การซื้อใจไม่ใช่เปย์อาหารการกิน แต่คือการที่เราไม่ลำเอียง ให้ความสำคัญทุกคน ให้รางวัล-คำชมเมื่อทำงานดี
ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ ให้ความช่วยเหลือแนะนำเรื่องงาน อาจจะมีของฝากบ้างเล็กน้อย เลี้ยงข้าวหม้อใหญ่ซักวัน พอที่ลูกน้องจะประหยัดมื้อกลางวันไม่ต้องไปหาอะไรกินนอกออฟฟิส แบบนี้ซื้อใจได้ดีกว่าจะมาทุ่มเงินเลี้ยงแบบฟุ่มเฟือย(ปล่อยให้เป็นงบของบริษัทไปดีกว่า)

ไม่จริงค่ะ นิสัยคนไทยชอบกินชอบใช้เราเคยเลี้ยงพนักงานทุกปี กินอาหารแพงๆคิดว่าซื้อใจแต่เปล่าเลย เหมือนสปอยคนเหล่านั้นมากกว่า เค้าขอมากขึ้นและคิดว่าเป็นเรื่องที่สมควรได้ไม่ได้เป็นบุญคุณอะไร ทั้งที่เป็นเงินเราเองแท้ๆ จากนั้นก็ขอมายืมเงิน พอไม่ให้ก็ขู่ลาออก คนเราเมื่อรับอะไรมากๆก็จะไม่เห็นค่าสิ่งนั้น