'ผมคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งมาได้จะเดือนแล้ว' ผมชอบเขา เขาน่ารักแหละ เป็นกันเอง 'เราคุยกันมาได้เรื้อยๆ พอถึงวันที่เขา มาทำธุระ ที่ กทม.3-4วัน ผมก็ได้ถือโอกาสชวนเขาไปเที่ยวไปกินข้าวไปนู้นนี่นั้นด้วยกันในเวลา 3 นี่ผมโครตมีความสุขเลย ผมอยากหยุดเวลามันเอาไว้ตรงนี้ผมอยากอยู่กับคนนี้ผมไม่อยากไห้เขาไปใหนเลย.ตัวผมเองเป็นคนที่เวลาชอบใครหรือรักใคร ผมไม่เผื่อใจเลย .แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันนะครับตัวผมเอง อยากเป็นแฟนกับเขามากแต่อีกฝ่ายเหมือนเขาไม่ชัดเจน.พอถึงวันนี้เขากลับบ้าน' ผมไปส่งเขาที่สนามบิน .เราก็เดินคุยกันเล่นๆ'รอเวลา. พอถึงเวลาขึ้นเครือง ใน ใจผมเป็นหวั่นๆบอกไม่ถูก ผมก็กอดเขาและส่งเขาขึ้นเครือง.กอดเสร็จผมกลั้นน้ำตาไม่ไหวจริงๆผมรีบวิ่งออกมาขึ้นแท็กซี่นั่งร้องให้ในรถแท็กซี่ 'ผมไม่อยากให้เขากลับเลย ในความคิดผมกลัวที่เราจะไม่ได้เจอกันอีก และมันก็เป็นอย่างที่ในความคิดผมจริงๆผมเกลียดความรู้สึกนี่ ที่เวลาคิดแบ้วมันเกิดขึ้นจริง. เขาบอกเขากลับไปคุยกับคนเก่า.ขอโทษนะ
พอผมได้อ่านคำนี้ มันทำไห้ผมรู้สึกไร้ค่ามาก นี้หรือคือการตอบแทน.ผมหวังดีใส่ใจทุกอย่างแต่สิ่งที่ได้มามีแต่ความน้อยใจ. วันนั้นผมก็ออกไปดื่มไปเทียวในบาร์แห่งหนึ่ง.เผื่อมันตะทำไห้ดีขึ้น พอนักร้อง ร้องเพลงที่ชื่อ ว่านอกจากชื่อฉัน. อยู่ดีๆน้ำตามันก็ไหล ไหลแบบไม่อายใครทั้งนั้น มันรู้สึกอึดอัดในใจ พอผ่านคืนนั้นไปในวันทำงานผมเองก็ทำอะไรช้าๆไปหมดสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว ผมคิดถึงแต่เรื่องเขา.ผมคิดถึงเขาและตั่งคำถามในใจว่าผมไม่ดีพอเหรอสิ่งดีๆที่ให้เธอไปมันคงน้อย แต่มันทั้งหมดของหัวใจ' มันเป็นความรุ้สึกที่ทั้งยินดีและเสียใจในเวลาเดียวกัน .เขาชัดเจนที่จะกลับไปคุยกับคนเก่า ส่วนตัวผมเองควรทำยังไงดีครับ.ผมก็หวังเล็กๆในใจเสมอว่าเขาจะกลับมาคุยกับผม.ผมต้องข่มตานอนทุกคืนไม่มีวันใหนเลยที่ผมไม่คิดถึง มันลืมไม่ได้จริงๆความรู้สึกนี้มันช่างทรมาน.
เขาบอก'เขากลับไปคุยกับแฟนเก่าผมควรต้องทำไงดีครับ?
พอผมได้อ่านคำนี้ มันทำไห้ผมรู้สึกไร้ค่ามาก นี้หรือคือการตอบแทน.ผมหวังดีใส่ใจทุกอย่างแต่สิ่งที่ได้มามีแต่ความน้อยใจ. วันนั้นผมก็ออกไปดื่มไปเทียวในบาร์แห่งหนึ่ง.เผื่อมันตะทำไห้ดีขึ้น พอนักร้อง ร้องเพลงที่ชื่อ ว่านอกจากชื่อฉัน. อยู่ดีๆน้ำตามันก็ไหล ไหลแบบไม่อายใครทั้งนั้น มันรู้สึกอึดอัดในใจ พอผ่านคืนนั้นไปในวันทำงานผมเองก็ทำอะไรช้าๆไปหมดสติไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว ผมคิดถึงแต่เรื่องเขา.ผมคิดถึงเขาและตั่งคำถามในใจว่าผมไม่ดีพอเหรอสิ่งดีๆที่ให้เธอไปมันคงน้อย แต่มันทั้งหมดของหัวใจ' มันเป็นความรุ้สึกที่ทั้งยินดีและเสียใจในเวลาเดียวกัน .เขาชัดเจนที่จะกลับไปคุยกับคนเก่า ส่วนตัวผมเองควรทำยังไงดีครับ.ผมก็หวังเล็กๆในใจเสมอว่าเขาจะกลับมาคุยกับผม.ผมต้องข่มตานอนทุกคืนไม่มีวันใหนเลยที่ผมไม่คิดถึง มันลืมไม่ได้จริงๆความรู้สึกนี้มันช่างทรมาน.