เรื่องแฟน

สวัสดีค่ะดิฉันคบกับแฟนมาตอนนี้ก็ 3ปี 7เดือนเเล้ว เราคบกันมาตั้งเเต่ม.5ค่ะ จนตอนนี้อยุ่มหาลัยปี2เเล้วค่ะ ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะมาก เเต่ก่อนตอนที่เรายังอยุ่มัธยมกันเราต่างคนต่างเจอเพื่อนค่ะ เเต่ว่าดิฉันจะไม่ค่อยติดเพื่อนส่วนมากจะติดเเฟนค่ะ หวงเขามาก ห่วงทุกอย่าง เเต่เเฟนฉันเเต่ก่อนมัธยมติดเพื่อนมากค่ะไม่ค่อยสนใจความรู้สึกฉันเลย เวลาเขาไปบ้านเพื่อนเขาไม่รับโทรศัพท์ฉันเลยไม่ตอบไลน์ไม่ติดต่อฉันเลยเเล้วก็ไปบ่อยมากค่ะปล่อยละเลยความรู้สึกของดิฉันเเละเพื่อนที่เขาไปบ้านไม่ได้มีเเค่เพื่อนผช.นะค่ะมีผญ.ด้วยในเวลานั้นดิฉันทนมาตลอดค่ะ ทนจนจบม.6 เราสองคนก็ต่างเเยกย้ายจากเพื่อนๆ และจนปัจจุบันนี้ผ่านมา2ปีดิฉันไม่ให้เเฟนไปเจอเพื่อนเลยค่ะ เพราะว่าถึงเเม้เขาบอกว่าไปถึงเเล้วจะบอกจะกลับตรงเวลาที่กำหนดให้ เเต่ไม่หรอกค่ะ เขาพูดให้ฉันสบายใจไปงั้นสุดท้ายเขาก็หายไปจากฉันปล่อยให้ความรู้สึกของฉันมันย่ำเเย่ลงไป นอนรอก็เเล้ว บางวันก็ไม่กลับบ้านก็มีค่ะ คือบางทีก็ไม่เข้าใจว่าถ้าเขาจะติดเพื่อนมากขนาดนี้ไม่ต้องมีดิฉันก็ได้ เเต่ดิฉันก็ได้เเต่คิดค่ะเพราะฉันรักเขาไปหมดเเล้วทั้งใจทั้งความรู้สึกรักไปหมดเเล้วทิ้งเขาไม่ได้เพราะในมุมที่อ่อนเเอคนที่เห็นมากที่สุดคือดิฉันเพื่อนเขาไม่เคยมาเห็นเขาในมุมที่อ่อนเเอ
อยุ่มาวันนึงดิฉันไปเปิดไลน์ของเขาดูเพื่อนเขาทักเขามาบอกว่าปีใหม่นี้ไปไหนกันนดี ดิฉันก็รู้สึกเริ่มนอยๆเเต่เเฟนดิฉันก็ยังไม่ได้ตอบเเชทเพื่อน เพราะก่อนหน้านั้นเราสองคนสัญญากันว่าไม่ว่าจะเทศกาลไหนๆเราสองคนจะอยุ่ด้วยกัน
ปล.ดิฉันไม่ได้ใจร้ายไปใช่ไหมค่ะ ?
เเล้วอีกอย่างเเฟนของดิฉันไม่ดูดบุหรี่ไม่ยุ่งกับสารเสพติดอะไรเลย เเต่กินเบียร์กินเหล้าค่ะ
เเต่เพื่อนเขาคือดูดบุหรี่ ยุ่งกับสารเสพติดอะค่ะ
ปล.ความหวังดีของดิฉันคือไม่อยากให้เเฟนตัวเองเสียคนอะค่ะ