แม่ไม่เข้าใจ ญาติไม่เข้าใจฉัน

คือเราเป็นเยาวชนวัยรุ่น แต่มีแฟน ซึ่งพากันอยูาในขอบเขตตลอด คบกันได้2ปีกว่า พ่อแม่รู้ แม่เลยบอกว่าถ้าอยากเจอกันไม่ต้องไปเที่ยวข้างนอก ให้มานั่งเล่นบ้าน (ในบ้านมีผู้ใหญ่ มีหลานของเรา สนิทกับแฟนเราด้วย มีความสุขดี) คือทุกอย่างแฮปปี้ แต่ว่า ในระแวงบ้านเรา มีญาติ คือย่ากับลุงแท้ๆ เรากลัวท่านว่าให้ ก็พยายามเหมือนเพื่อนกัน ไม่ทำตัวในทางที่ไม่เหมาะสม แต่มีป้าข้างบ้าน ก็คือป้าจริงๆนี่แหละ แต่ปากไม่ค่อยดี ชอบนินทาชาวบ้าน จู่ๆมองฉันในเชิงเหยียด ฉันก็ไม่ได้สนอะไร ยกมือไหว้ เขาเริ่มไม่รับไหว้ เราควรทำยังไงดีคะ? มีวันนึง แฟนเราหิวข้าว เรามีรถคันเดียว แล้วคือแฟนจะออกไปข้างนอกด้วย เราไม่กล้าซ้อนรถออกสื่อ ออกหน้าออกตา แต่วันนั้นจำเป็นจริงๆ เลยตัดสินใจซ้อนรถแฟนไปทางหลังบ้าน มันเป็นป่า ไม่ค่อยมีคาผ่าน ทีนี้ลุงมาเห็น แล้วไปฟ้องแม่เรา แม่เราก็มาบ่น ไม่เคยฟังเหตุผลเราเลย เราควรทำยังไงดี เราอธิบายแล้ว แม่บอกว่าเราร้ายลึก นิสัยไม่ดี ความผิดเรามันร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ อยากให้คนอื่นเข้าใจทำไงดีคะ? เข้าใจแบบเปิดใจหน่อย เรามีแฟน พากันเรียน ไม่ต้องการออกสื่อใดไม่ ไม่มีเจตนาใดๆ ขอแค่จุดเริ่มต้นจากครอบครัวเรา ยอมรับเรา แม่เรารับรู้ มีแต่ญาติทีมองเหยียด เราควรทำยังไง ปล.เราเป็นเด็กค่อนข้างเรียนเก่ง เหมือนทุกคนฝากความหวังไว้ที่เราหมดเลย เรารู้ว่าทุกคนหวังดี แต่บางทีปล่อยเราบ้างได้มั้ย ทุกคนตีกรอบให้เราตลอดเลย