สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรกผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคะ
ขอเกริ่นไว้ก่อนนะคะว่าเราอยู่กับย่ากับน้องสาว พ่อกับแม่เลิกกันแล้วแต่ยังติดต่อกันตลอด ย่าเป็นคนส่งเรียนทั้งคู่ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาตัวเรามีปัญหาชีวิตที่ตอนนี้ยังแก้ไม่จบ เริ่มจากการที่เรียนไม่จบ ลงเรียนซัมเมอร์ไปแล้วก็ยังไม่ผ่าน ซึ่งต้องลงรอบ2 ในระหว่างที่เรียนเก็บอยู่ก็อยากหางานทำลดภาระทางบ้านไปด้วย แต่ก็ยังไม่ได้หา จนใกล้จะปิดเทอมก็ยังไม่มีท่าทีว่างานจะเสร็จ รู้สึกเครียด(ส่วนตัวเป็นคนเงียบๆมีปัญหาอะไรเลือกที่จะเก็บไว้คนเดียวอยู่แล้ว) และมีปัญหาทะเลาะกับทางบ้าน ทำให้รู้สึกแย่มากกว่าเดิม ทุกคนเริ่มกดดันเรื่องเรียน ถูกโดนเปรียบเทียบกับคนรุ่นเดียวกัน จากที่เครียดกลายเป็นความรู้สึกไร้ค่า ระหว่างนั้นความรักเริ่มมีปัญหา มีความคิดที่ทำร้ายตัวเอง แต่จริงๆแล้วไม่ใช่แค่ความคิดแต่เริ่มทำร้ายตัวเองทั้งต่อยกำแพง ทั้งกรีดข้อมือ และเริ่มคิดถึงวิธีการฆ่าตัวตาย
จนถึงวันนัดสอบ ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่เข้าสอบ สอบไปยังไงก็ไม่ผ่านโดยมีแผนว่าจะกินยาฆ่าตัวตาย มียาพาราเม็ด 6 เม็ด แก้เมารถ 6 เม็ด คลายกล้ามเนื้อ 2 ตัว อย่างละ 2 เม็ด ชม.แรกไม่มีอาการอะไร หลังจากนั้นเริ่มมีอาการเวียนหัว อยากอ้วกแต่อ้วกไม่ได้ กลืนน้ำลายลำบาก หายใจไม่ทั่วท้อง หลังจากนั้นประมาณ 2 ชม.อาการเริ่มกลับมาเป็นปกติแต่ไม่ได้มีการล้างท้องแต่อย่างใดเพราะไม่ได้บอกใคร วันนึงเราตัดสินใจโทรไปสายด่วนสุขภาพจิต เค้าวิเคราะห์อาการว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงซึ่งเราไม่ได้มีความคิดแบบนั้นเรารู้สึกว่าเราเครียดมากเกินไปมากกว่า หลังจากนั้นได้ปรึกษากับพ่อโดยที่เค้าก็รู้สึกว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนกัน(แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องทำร้ายตัวเองกับกินยาฆ่าตัวตาย) พ่อเริ่มหาวิธีการรักษาแต่ก็ยังไม่ได้เริ่มรักษาหรืออะไร ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกดีมากกว่าเดิมเลย คำว่าสู้ๆที่หลายคน บอกมากลับทำให้เรารู้สึกท้อแท้กว่าเดิม ความรู้สึกที่ต้องสู้อยู่คนเดียว เหนื่อยคนเดียว ยังคิดที่จะอยากตายอยู่เรื่อยๆ
วันนึงแม่นัดกับอาจารย์ให้เราเข้าไปคุยงานที่ค้างโดยให้แฟนเราขับรถไปส่งเพราะกลัวเราไม่ไป แต่เราตื่นสาย ทำให้เค้าโมโหคำด่าที่เค้าด่าออกมาทำให้รู้สึกว่าเราไม่ควรจะอยู่ต่อไปจริงๆ เราร้องไห้ตั้งแต่ออกจากบ้าน จนเกือบถึง รร. ระหว่างทางก็คิดหาวิธีตายมาตลอดและมีแผนที่จะโดดน้ำฆ่าตัวตาย เลยบอกให้แฟนพาไปทะเลก่อน (รร.อยู่ใกล้ทะเล)มันเป็นอีกครั้งนึงที่ตั้งใจจะตายจริงๆ แต่แฟนเป็นคนที่ดึงเราไว้ จนถึงตอนนี้เรามีงานทำ เลือกที่จะพักเรื่องเรียนไว้ก่อน
ปัญหาตอนนี้คือ อยู่ๆก็มีความคิดที่พร้อมตายได้ทุกเมื่อ เช่นบางครั้งอยู่บนตึกสูงๆ ก็มีความคิดว่าถ้าเกิดมีปัญหาอะไรขึ้นอีกก็พร้อมที่จะโดดลงไปทันที ทั้งๆที่เราเป็นคนนึงกลัวความตายมาก จนมารู้สึกแบบนี้ทำให้กลัวใจตัวเองเลย
อยู่ๆก็มีความคิดที่จะพร้อมตายได้ทุกเมื่อ ควรจัดการกับความคิดนี้ยังไงดีคะ?
ขอเกริ่นไว้ก่อนนะคะว่าเราอยู่กับย่ากับน้องสาว พ่อกับแม่เลิกกันแล้วแต่ยังติดต่อกันตลอด ย่าเป็นคนส่งเรียนทั้งคู่ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาตัวเรามีปัญหาชีวิตที่ตอนนี้ยังแก้ไม่จบ เริ่มจากการที่เรียนไม่จบ ลงเรียนซัมเมอร์ไปแล้วก็ยังไม่ผ่าน ซึ่งต้องลงรอบ2 ในระหว่างที่เรียนเก็บอยู่ก็อยากหางานทำลดภาระทางบ้านไปด้วย แต่ก็ยังไม่ได้หา จนใกล้จะปิดเทอมก็ยังไม่มีท่าทีว่างานจะเสร็จ รู้สึกเครียด(ส่วนตัวเป็นคนเงียบๆมีปัญหาอะไรเลือกที่จะเก็บไว้คนเดียวอยู่แล้ว) และมีปัญหาทะเลาะกับทางบ้าน ทำให้รู้สึกแย่มากกว่าเดิม ทุกคนเริ่มกดดันเรื่องเรียน ถูกโดนเปรียบเทียบกับคนรุ่นเดียวกัน จากที่เครียดกลายเป็นความรู้สึกไร้ค่า ระหว่างนั้นความรักเริ่มมีปัญหา มีความคิดที่ทำร้ายตัวเอง แต่จริงๆแล้วไม่ใช่แค่ความคิดแต่เริ่มทำร้ายตัวเองทั้งต่อยกำแพง ทั้งกรีดข้อมือ และเริ่มคิดถึงวิธีการฆ่าตัวตาย
จนถึงวันนัดสอบ ตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่เข้าสอบ สอบไปยังไงก็ไม่ผ่านโดยมีแผนว่าจะกินยาฆ่าตัวตาย มียาพาราเม็ด 6 เม็ด แก้เมารถ 6 เม็ด คลายกล้ามเนื้อ 2 ตัว อย่างละ 2 เม็ด ชม.แรกไม่มีอาการอะไร หลังจากนั้นเริ่มมีอาการเวียนหัว อยากอ้วกแต่อ้วกไม่ได้ กลืนน้ำลายลำบาก หายใจไม่ทั่วท้อง หลังจากนั้นประมาณ 2 ชม.อาการเริ่มกลับมาเป็นปกติแต่ไม่ได้มีการล้างท้องแต่อย่างใดเพราะไม่ได้บอกใคร วันนึงเราตัดสินใจโทรไปสายด่วนสุขภาพจิต เค้าวิเคราะห์อาการว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรงซึ่งเราไม่ได้มีความคิดแบบนั้นเรารู้สึกว่าเราเครียดมากเกินไปมากกว่า หลังจากนั้นได้ปรึกษากับพ่อโดยที่เค้าก็รู้สึกว่าเราเป็นโรคซึมเศร้าเหมือนกัน(แต่ไม่ได้พูดถึงเรื่องทำร้ายตัวเองกับกินยาฆ่าตัวตาย) พ่อเริ่มหาวิธีการรักษาแต่ก็ยังไม่ได้เริ่มรักษาหรืออะไร ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกดีมากกว่าเดิมเลย คำว่าสู้ๆที่หลายคน บอกมากลับทำให้เรารู้สึกท้อแท้กว่าเดิม ความรู้สึกที่ต้องสู้อยู่คนเดียว เหนื่อยคนเดียว ยังคิดที่จะอยากตายอยู่เรื่อยๆ
วันนึงแม่นัดกับอาจารย์ให้เราเข้าไปคุยงานที่ค้างโดยให้แฟนเราขับรถไปส่งเพราะกลัวเราไม่ไป แต่เราตื่นสาย ทำให้เค้าโมโหคำด่าที่เค้าด่าออกมาทำให้รู้สึกว่าเราไม่ควรจะอยู่ต่อไปจริงๆ เราร้องไห้ตั้งแต่ออกจากบ้าน จนเกือบถึง รร. ระหว่างทางก็คิดหาวิธีตายมาตลอดและมีแผนที่จะโดดน้ำฆ่าตัวตาย เลยบอกให้แฟนพาไปทะเลก่อน (รร.อยู่ใกล้ทะเล)มันเป็นอีกครั้งนึงที่ตั้งใจจะตายจริงๆ แต่แฟนเป็นคนที่ดึงเราไว้ จนถึงตอนนี้เรามีงานทำ เลือกที่จะพักเรื่องเรียนไว้ก่อน
ปัญหาตอนนี้คือ อยู่ๆก็มีความคิดที่พร้อมตายได้ทุกเมื่อ เช่นบางครั้งอยู่บนตึกสูงๆ ก็มีความคิดว่าถ้าเกิดมีปัญหาอะไรขึ้นอีกก็พร้อมที่จะโดดลงไปทันที ทั้งๆที่เราเป็นคนนึงกลัวความตายมาก จนมารู้สึกแบบนี้ทำให้กลัวใจตัวเองเลย