เราแต่งงานกับสามีมา8ปีมีลูก1คนเราแยกกันอยู่กับสามีเพราะต่างคนต่างไม่เข้าใจกันแต่สามีเราขอลูกไปเลี้ยงเองเพราะเขามีฐานะดีกว่าเขาบอกให้เราไปทำงานถ้าวันหยุดก็มารับลูกไปเที่ยวได้มาหาลูกได้เพราะเป็นแม่เราก็ตัดสินใจให้เขาเลี้ยงลูกเองแต่พอเราเอาลูกไปส่งเราก็คิดถึงลูกเราก็อยากโทรไปหาลูกแต่เขาไม่ค่อยให้คุย เขาบอกว่าเดี๋ยวลูกไขว้เขวกลัวลูกไม่ยอมอยู่กับเขาแต่เราทำใจไม่ได้เพราะคิดถึงลูกเราเลี้ยงลูกมาตั้งแต่เกิด อยู่กับเราทุกวันไม่เคยห่างกันเลยเราเลยคิดมากเขาบอกให้เราห่างๆไปก่อนนานๆค่อยมาหาแต่เรากลัวลูกเราเสียใจว่าทำไมแม่ไม่โทรมาหาเลยแล้วก็ไม่ค่อยไปหาแล้วอีกอย่างเราก็ยังรักสามีเราอยู่แต่ตอนที่อยู่ด้วยกันเราชอบหงุดหงิดใส่เขาเราควรจะทำยังไงดีคะขอคำปรึกษาหน่อยค่ะอยากกลับไปคืนดีสงสารลูกด้วยค่ะกลัวลูกเป็นเด็กมีปัญหา
แยกกันอยู่กับสามีแต่อยากกลับไปคืนดี