กลอนสุริยาสาดแสงสว่างฟ้า ส่องศรัทธาสง่างามทั่วศักดิ์ศรี

๏ สุรีย์เริ่มปรากฏ สง่ายศเยี่ยมเวหน อวดฟ้าธราดล ประกาศตนด้วยริ้วทอง ๏ โลดเหินดำเนินหาว ดับเดือนดาวที่เคยผ่อง ด้วยแรงแกร่งคะนอง สาดแสงส่องทั่วโลกา ๏ กึ่งวันกลับผันลง อัสดงก็เยือนหา เพียงครู่พลันลับตา

#ยืนหนึ่ง #กลางแม่น้ำเจ้าพระยา# @...คงยืนหนึ่ง..ไม่สนใจใดทั้งสิ้น เหมือนไม่ยิน..ไม่รู้..ไม่แลเห็น เรือแล่นผ่านน้ำสาดซ่า ซ่านกระเซ็น ยังยืนเด่นเป็นสง่า..ท่ากระยาง@ บุษบา ท่าพระ 21/5/2569

เราเดินผ่านกาลเวลาที่ไหลเชี่ยว แบกความเปลี่ยว ความหวัง ยังไม่หาย โลกไม่ง่าย ไม่โหด จนเกินกาย แต่ก็ไม่ปรานีใคร…ง่ายดายนัก เคยเชื่อฝัน ว่าฟ้าคงเมตตา หากเราค่า ความดี ที่ประจักษ์ แต่เติบโต จึงรู้

“ รอฝนเยือน ” ❄️รอฝน ผิกะโปรยปราย…เช้าสาย สุริยากล้าแผดเผา พสุธาพา…แมกไม้ ลุระรื่นที ❄️ไม้ดอก ผลิริโรยรา…มาลา ระยะสันสีสั้นนิด พิศะนาที…ยากที่ ปิติน้อยเกิน ❄️มอ

โสมเฉิดฉายสาดส่องพราวผ่องฟ้าดวงดารารายล้อมคอยกล่อมขวัญ คืนเดือนแรมแย้มสรวลแสงนวลจันทร์แม้นเพียงเสี้ยวบุหลันปานเปรมปรีดิ์ แม้บางครั้ง หม่นมัว สลัวบ้างเป็นเงาจาง พรางพร่า ใ

ฝนโปรยปรายละอองต้องปลายฟ้า ชะรอยมาพร่ำพรายคล้ายถ้อยฝัน กลิ่นดินหอมลอยล่องกลางจิตพลัน ย้ำคืนวันเหงาเก่ากลับเคล้าคลอ ฟ้าคำรามไกลโพ้นปนเสียงคิด ลมกระซิบเย็นชื้นกลืนใจรอ รอยยิ้มหนึ่งในความหลังยังพะนอ หยด

เกี่ยวเสี้ยวจันทร์ผันสู่เรือล่องนที อาบกวีคืนนี้มีมนตร์ขลัง ดารดาษดาวพรายคลายภวังค์ ถ่ายพลังสังสรรค์ฟ้าคราราตรี อลังการมวลม่านสะเก็ดดาว ระยิบพราวพร่างพิศรัศมี ดั่งฉลุผืนฟ้าดารณี ด้วยวิถีลีลาจักรวาล