คืนเหงา ..................................................................... โดย หล่อเหงา

ในยามค่ำคืนเดือนมืดที่ไร้แสง สัมผัสเสียงหมู่แมลงแข่งขับเสียง ลมโบกใบไม้ไหวเรียงเรียง แว่วสำเนียงแห่งราตรีที่ยาวไกล คืนนี้ฟ้าช่างมืดหม่นเกินกว่ามืด จิบสุรารสจืดชืดกว่าทนไหว ลำเลียบรสแสนเหงาในดวงใจ หริ

เดือนครึ่งดวง ห้วงหาว มิพราวผ่องดาราทอง ปรุงแต่ง แสงอะคร้าวมวลเมฆา ลอยเลื่อน เคลื่อนคล้อยยาวหรีดหริ่งกราว ระงม ห่มราตรี"สายลมลิ่ว พลิ้วแผ่ว แว่วเสียงขลุ่ยพุ่มหมามุ้ย ไหวเบียด ใบเสียดสีฉมพยอม หอมก

.... " ไม่มัวมน " .... แว่วหวิวหวีด หรีดหริ่ง เรไรร้อง เสนาะพร้อง ซร้องทำนอง พร้องเสียงขาน เสียงกบเขียด อึ่งอ่าง ก้องกังวาล ราตรีกาล สานเสียงใส ไม่มัวมน http://www.youtube.com/watch?v=e

หรีดหริ่งเรไรขับขาน วารวันผันผ่านไปอีกหน ทิวากลับกลายเป็นราตรี ที่แสนจะมืดมน ไม่อาจยลแม้แสงงาม ของจันทรา อีกค่ำคืนที่ต้องบังคับข่มตา ว่าหลับเถิดหนา... อย่ามัวเสียเวลาคิดถึงคนหลายใจ... ขอบิ๊วอารมณ์ก่อ

โบราณว่า "แสงแรก" จำแนกสูรย์รูปฐากูรเลือนลางมิพร่างฟ้าอึมครึมดำครืนครั่นตะวันลาห้วงเวหาเมฆคั่นหันพลิกแพลง "ครั้นอัสดงเรไรหริ่งหรีดร้องท่วงทำนองชมเดือนดาวสกาวแสงปรากฏการณ์พราวเพริศเ