สวัสดีค่ะ เราเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องการเจอรักดีๆเหมือนคนอื่นๆทั่วไป อยากจะแชร์ประสบการณ์จริงของตัวเองค่ะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนนะคะว่า เราอายุ 30 แล้ว เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนอยู่แล้วคบกันมาก้อ4-5 ปี แล้วก้อได้หมั้นกันและคิดว่า ปีหน้าก้อจะแต่งงาน แต่เราไม่ได้รักกันกับแฟนที่คบอยู่เลย ความสัมพันธ์เริ่มต้นมาจากความเป็นเพื่อนตั้งแต่สมัย ม.ปลาย จนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย เราก้อยังเป็นเพื่อนกัน ตอนนั้นเราก้อมีแฟนนะ หลังจากเราเลิกกับแฟนคนแรก เราก้อคบกับคนอื่นอีก จนกระทั่งเราเลิกกับแฟนคนที่ 2 เราถึงได้มาคบกับคนนี้... ก้ออย่างที่บอกค่ะว่าเราคบกันมาเกือบ 4-5 ปี และเริ่มมีปัญหากันมาเรื่อยๆเรื่องที่มีมือที่ 3 เข้ามา แฟนเก่าของแฟนที่คบอยู่ เริ่มเข้ามาในความสัมพันธ์ ทำให้เรามีปัญหากัน จนเราตัดสินใจลาออกจากงานเพื่อที่จะกลับไปอยู่บ้าน ตอนที่เราไปอยู่บ้านก้อยังคงคุยโทรศัพท์กันทุกวัน (ทะเลาะ) หนักขึ้นเรื่อยๆเราจึงพูดบอกเลิกไป (แต่ยังไม่เคลียร์เรื่องหมั้น)
...ทำให้เราห่างกันแบบไม่คุยกันเลยเป็นเดือน ระหว่างที่เรามีปัญหากับแฟนคนนี้ จะบอกว่ามีคนมาชอบเราถึง 3 คน เป็นเด็กแถวบ้าน มาสารภาพรัก แต่เราก้อรู้สึกเฉยๆ แต่มีคนหนึ่งที่เราคุยด้วยแล้วมีความสุขมากๆๆ ทำให้เราคุยกันทุกวัน จนสนิทกัน(เขาไม่รู้ว่าเรามีคู่หมั้น) ออกไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำให้ผู้ใหญ่ไม่พอใจ (ลืมบอกไปผู้ชายที่เราคุยด้วยอายุ 23 ปี) เราออกไปด้วยกันบ่อยจนกระทั่งเรามีอะไรกัน ทำให้ครอบครัวเรากับเขาต้องเคลียร์กัน กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต เคลียร์กันไม่ลงตัว ทางฝ่ายชายก้อพร้อมที่จะรับผิดชอบ แต่ทางครอบครัวเรา เขาไม่ต้องการที่จะให้รับ แค่บอกว่าให้เราจบกัน เลิกกัน....😢😢
......ทางครอบครัวฝ่ายชายเห็นว่าเราอายุห่างกันมาก ก้อไม่อยากให้เราคบกัน พยายามทำให้เรา 2 คนตัดใจกัน ...ครอบครัวเราจึงส่งเราไปอยู่ที่อื่น บ้านญาติอีกอำเภอนึง เพื่อแยกกัน แต่ผู้ชายคนนี้ก้อยังโทรหาเราตลอด มาหาแต่ไม่ได้เจอกันเพราะไม่รู้ว่าเราอยู่ตรงไหน(หมายถึงไม่รู้ว่าบ้านอยู่ตรงไหน)
....เมื่อคู่หมั้นเรารู้ข่าวเขาไม่พอใจ โกรธเรามาก ทั้งๆที่เราไม่ได้คุยกันสักพักแล้ว เขาก้อคุยคนอื่นก้อคือแฟนเก่าเขา เรื่องนี้มีอะไรมากมายซับซ้อนมากกว่านี้ค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงดี เลยได้แต่ยอมรับชะตากรรม
....จนกระทั่งครอบครัวเราส่งเรามาที่ กรุงเทพฯ เพื่อที่จะไม่ให้เราติดต่อกับแฟนรุ่นน้องอีก ให้เรามาอยู่กับคู่หมั้น (คือตอนนั้นเราเหมือนคนไร้สติ เหม่อลอย เหมือนร่างไร้วิญญาน )ครอบครัวเราจัดการทุกอย่าง ให้เราทำตามทุกอย่าง อย่างที่เขาต้องการ ตอนนั้นท้อแท้มาก ร้องไห้ทุกวัน.ไม่อยากคุยกับใครเลย อยากอยู่คนเดียว เรารู้ว่าเราทำผิดที่เรายังไม่เลิกกับคู่หมั้นก่อนที่จะไปคบคนอื่น แต่ความรักมันห้ามไม่ได้นี่ ...อายุไม่ใช่ตัวแปรที่จะมากำหนดว่าห้ามรัก ทุกวันนี้เราอยู่แบบไม่มีความสุขเลย (ต้องบอกก่อนนะคะว่า ตั้งแต่ถูกส่งมาอยู่กับคู่หมั้น เราไม่เคยมีอะไรกันเลย) ตอนนี้เหมือนเรายังออกไปจากชีวิตใครไม่ได้เลย แฟนรุ่นน้องก้อโทรหาเราตลอดบอกให้เลิกกับคู่หมั้นให้เรียบร้อย แล้วมาเริ่มต้นชีวิตใหม่...เราอยากย้ายออกมาก แต่จะบอกก่อนว่า ตอนที่ครอบครัวเราส่งมา เสื้อผ้าเราเอามาไม่กี่ตัวเอง เงินติดตัวแค่ 2 พันที่เขาให้มา ทุกอย่างคือเขายึดไว้หมด.....เราบอกคู่หมั้นเราว่า เราจะย้ายออกนะ เหมือนเขาก้อไม่อยากให้เราไป เขาบอกอย่าไปเลยนะ เป็นห่วง😦😦
....เราไม่รู้จะตัดสินใจยังไงดี...
1.ถ้าเรากลับไปหาคู่หมั้น เรารู้สึกละอายใจมากที่ทำผิดต่อเขา เราคิดว่าเขาไม่ต้องมารับผิดชอบชีวิตเราขนาดนั้น เพราะเราทำผิดต่อเขามากๆๆ เราอยากให้เรื่องหมั้นจบลง แต่ครอบครัวเรารักคู่หมั้นเรามาก บางครั้งเราคิดว่า ครอบครัวเราเหมือนกับว่าบีบให้เขาต้องมารับผิดชอบเราตอนที่เกิดเรื่องขึ้น (เรารู้สึกสงสารเขามาก) ถามว่าเรารักเขาไหมตอนนี้ ตอบได้เลยว่าเราเฉยๆ
2.ถ้าเราเลือกคบกับรุ่นน้อง เราก้อจะไม่มีวันสมหวัง เพราะครอบครัวเราไม่ชอบ คอยกีดกันตลอดเวลา แล้วยังเคยพูดกับเราว่าจะคบใครคนใหม่ก้อแล้วแต่แต่ต้องไม่ใช่คนนี้ กับคนนี้อยากบอกว่าเรารู้จักกันตั้งแต่เด็ก ผู้ชายคนนี้อายุห่างกับเรามากก้อจริง แต่เขาแอบรักเราตั้งแต่เขาจำความได้ (อาจจะฟังดูเหลือเชื่อแต่มันคือเรื่องจริง)บางคนอาจจะคิดว่าไม่มีอยู่จริงหรอก แต่เราว่ามีอยู่จริง เราได้กลับมาคุยกันไม่กี่เดือนเอง แต่เราสองคนรู้สึกผูกพันกับมากมาย เหมือนกับว่าเราเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน คนนี้เขารักเรามาก เราบอกเลิกไปหลายครั้ง เขาก้อยังรักคอยง้อตลอด ครอบครัวเขาก้อรู้ว่าลูกเขารักเรามาก เขาบอกเราว่า เขาอยู่ไม่ได้ถ้าขาดเราไป ขอให้เราเป็นรักครั้งสุดท้ายได้ไหม เขาจะดูแลอย่างดี ถ้าไม่สมหวังเขาจะไปบวชตลอดชีวิต เราไม่ขอให้เชื่อนะคะ...แต่เขาพยายามทำให้เห็นว่าเขารักเรามาก เขาจะพาเราไปจดทะเบียนสมรสด้วย เขาไม่อยากให้เราเลิกกับเขา(ลืมบอกไปว่าทางบ้านผู้ชายคนนี้ก้อมีฐานะพอสมควร) เราไม่รู้จะทำยังไงดีกับความรักครั้งนี้...
....เพื่อนๆคนไหนคิดอย่างไร มีวิธีแนะนำได้บ้างคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ...
.
.
.ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ 2/10/2561
ความรักที่ไม่ลงตัว(เรื่องจริง)
...ทำให้เราห่างกันแบบไม่คุยกันเลยเป็นเดือน ระหว่างที่เรามีปัญหากับแฟนคนนี้ จะบอกว่ามีคนมาชอบเราถึง 3 คน เป็นเด็กแถวบ้าน มาสารภาพรัก แต่เราก้อรู้สึกเฉยๆ แต่มีคนหนึ่งที่เราคุยด้วยแล้วมีความสุขมากๆๆ ทำให้เราคุยกันทุกวัน จนสนิทกัน(เขาไม่รู้ว่าเรามีคู่หมั้น) ออกไปไหนมาไหนด้วยกัน ทำให้ผู้ใหญ่ไม่พอใจ (ลืมบอกไปผู้ชายที่เราคุยด้วยอายุ 23 ปี) เราออกไปด้วยกันบ่อยจนกระทั่งเรามีอะไรกัน ทำให้ครอบครัวเรากับเขาต้องเคลียร์กัน กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โต เคลียร์กันไม่ลงตัว ทางฝ่ายชายก้อพร้อมที่จะรับผิดชอบ แต่ทางครอบครัวเรา เขาไม่ต้องการที่จะให้รับ แค่บอกว่าให้เราจบกัน เลิกกัน....😢😢
......ทางครอบครัวฝ่ายชายเห็นว่าเราอายุห่างกันมาก ก้อไม่อยากให้เราคบกัน พยายามทำให้เรา 2 คนตัดใจกัน ...ครอบครัวเราจึงส่งเราไปอยู่ที่อื่น บ้านญาติอีกอำเภอนึง เพื่อแยกกัน แต่ผู้ชายคนนี้ก้อยังโทรหาเราตลอด มาหาแต่ไม่ได้เจอกันเพราะไม่รู้ว่าเราอยู่ตรงไหน(หมายถึงไม่รู้ว่าบ้านอยู่ตรงไหน)
....เมื่อคู่หมั้นเรารู้ข่าวเขาไม่พอใจ โกรธเรามาก ทั้งๆที่เราไม่ได้คุยกันสักพักแล้ว เขาก้อคุยคนอื่นก้อคือแฟนเก่าเขา เรื่องนี้มีอะไรมากมายซับซ้อนมากกว่านี้ค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงดี เลยได้แต่ยอมรับชะตากรรม
....จนกระทั่งครอบครัวเราส่งเรามาที่ กรุงเทพฯ เพื่อที่จะไม่ให้เราติดต่อกับแฟนรุ่นน้องอีก ให้เรามาอยู่กับคู่หมั้น (คือตอนนั้นเราเหมือนคนไร้สติ เหม่อลอย เหมือนร่างไร้วิญญาน )ครอบครัวเราจัดการทุกอย่าง ให้เราทำตามทุกอย่าง อย่างที่เขาต้องการ ตอนนั้นท้อแท้มาก ร้องไห้ทุกวัน.ไม่อยากคุยกับใครเลย อยากอยู่คนเดียว เรารู้ว่าเราทำผิดที่เรายังไม่เลิกกับคู่หมั้นก่อนที่จะไปคบคนอื่น แต่ความรักมันห้ามไม่ได้นี่ ...อายุไม่ใช่ตัวแปรที่จะมากำหนดว่าห้ามรัก ทุกวันนี้เราอยู่แบบไม่มีความสุขเลย (ต้องบอกก่อนนะคะว่า ตั้งแต่ถูกส่งมาอยู่กับคู่หมั้น เราไม่เคยมีอะไรกันเลย) ตอนนี้เหมือนเรายังออกไปจากชีวิตใครไม่ได้เลย แฟนรุ่นน้องก้อโทรหาเราตลอดบอกให้เลิกกับคู่หมั้นให้เรียบร้อย แล้วมาเริ่มต้นชีวิตใหม่...เราอยากย้ายออกมาก แต่จะบอกก่อนว่า ตอนที่ครอบครัวเราส่งมา เสื้อผ้าเราเอามาไม่กี่ตัวเอง เงินติดตัวแค่ 2 พันที่เขาให้มา ทุกอย่างคือเขายึดไว้หมด.....เราบอกคู่หมั้นเราว่า เราจะย้ายออกนะ เหมือนเขาก้อไม่อยากให้เราไป เขาบอกอย่าไปเลยนะ เป็นห่วง😦😦
....เราไม่รู้จะตัดสินใจยังไงดี...
1.ถ้าเรากลับไปหาคู่หมั้น เรารู้สึกละอายใจมากที่ทำผิดต่อเขา เราคิดว่าเขาไม่ต้องมารับผิดชอบชีวิตเราขนาดนั้น เพราะเราทำผิดต่อเขามากๆๆ เราอยากให้เรื่องหมั้นจบลง แต่ครอบครัวเรารักคู่หมั้นเรามาก บางครั้งเราคิดว่า ครอบครัวเราเหมือนกับว่าบีบให้เขาต้องมารับผิดชอบเราตอนที่เกิดเรื่องขึ้น (เรารู้สึกสงสารเขามาก) ถามว่าเรารักเขาไหมตอนนี้ ตอบได้เลยว่าเราเฉยๆ
2.ถ้าเราเลือกคบกับรุ่นน้อง เราก้อจะไม่มีวันสมหวัง เพราะครอบครัวเราไม่ชอบ คอยกีดกันตลอดเวลา แล้วยังเคยพูดกับเราว่าจะคบใครคนใหม่ก้อแล้วแต่แต่ต้องไม่ใช่คนนี้ กับคนนี้อยากบอกว่าเรารู้จักกันตั้งแต่เด็ก ผู้ชายคนนี้อายุห่างกับเรามากก้อจริง แต่เขาแอบรักเราตั้งแต่เขาจำความได้ (อาจจะฟังดูเหลือเชื่อแต่มันคือเรื่องจริง)บางคนอาจจะคิดว่าไม่มีอยู่จริงหรอก แต่เราว่ามีอยู่จริง เราได้กลับมาคุยกันไม่กี่เดือนเอง แต่เราสองคนรู้สึกผูกพันกับมากมาย เหมือนกับว่าเราเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน คนนี้เขารักเรามาก เราบอกเลิกไปหลายครั้ง เขาก้อยังรักคอยง้อตลอด ครอบครัวเขาก้อรู้ว่าลูกเขารักเรามาก เขาบอกเราว่า เขาอยู่ไม่ได้ถ้าขาดเราไป ขอให้เราเป็นรักครั้งสุดท้ายได้ไหม เขาจะดูแลอย่างดี ถ้าไม่สมหวังเขาจะไปบวชตลอดชีวิต เราไม่ขอให้เชื่อนะคะ...แต่เขาพยายามทำให้เห็นว่าเขารักเรามาก เขาจะพาเราไปจดทะเบียนสมรสด้วย เขาไม่อยากให้เราเลิกกับเขา(ลืมบอกไปว่าทางบ้านผู้ชายคนนี้ก้อมีฐานะพอสมควร) เราไม่รู้จะทำยังไงดีกับความรักครั้งนี้...
....เพื่อนๆคนไหนคิดอย่างไร มีวิธีแนะนำได้บ้างคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ...
.
.
.ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านนะคะ 2/10/2561