ก่อนที่จะอ่าน กระทู้นี้มีตัวอักษรเกือบ4000ตัว และเรื่องราวที่ดรามาเป็นเรื่องจริงทั้งหมด และต้องใช้ใจเข้าใจถึงตัวของผู้ตั้งกระทู้ด้วย อาจจะใช้เวลาในการอ่านประมาณ5นาทีครับ ขอบคุณที่เข้าใจนะครับ
อยากแต่งตัวเก่งๆครับ ผมแต่งตัวไม่ค่อยจะเป็นเลยครับ หรือว่ามันอยู่ที่ไม่มีเสื้อผ้าเลย มีแค่ชุดธรรมดา อยากแต่งตัวแบบให้เข้าแฟชั่น แต่ก็ไม่กล้าเปลี่ยนเสื้อ ไม่กล้าลองดู ขนาดทรงผมยังไม่รู้จะตัดอะไรดี ไม่รู้จะไว้ทรงไรดี ด้วยความที่เปลี่ยนแปลงตัวเองมาเยอะพอสมควร
ช่วงเวลาของผม
1.เกิด-ป.3 ผมผอมครับ
2.ป.4-ม.1 อ้วนมาก ดำด้วยครับ จำได้ว่าเคยแตะที่85 และบุคคลิคภายนอกก็ไม่ค่อยดีครับ ไหล่ตก
3.ม.2-ม.3 อ้วนอยู่แต่ไม่มาก เกินมาตรฐานไปหน่อยครับ นน.75 เริ่มขาวขึ้นมา(เกินนิดเดียวจริงดิ)
4.ปวช.1 อวบๆ นน.74 สีผิวก็โอเคแล้ว ทั่วๆไป ตอนเข้าเรียนแรกๆ ผมทำตัวเป็นเอ๋อๆ(แต่บุคคลิกคือไหล่ตกไม่รู้ตัวเอง) เพราะว่าด้วยความที่ไม่รู้จักสถานที่เลย จนเพื่อนที่ตอนนี้เขาบอกว่าตอนเห็นครั้งแรกนึกว่า ออจิสติก ผมไม่มีเสื้อที่เป็นแบบไว้เที่ยวเลยครับ มีแค่เสื้อธรรมดาดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แบบที่พอใส่เที่ยวได้กับใส่ในบ้านได้เท่านั้น เงินก็ไม่มีจะใช้ครับ ไม่รู้จะทำไงเลย เคยไปทำงานพาร์ทไทม์ร้านอาหารอยู่ครับ ได้เดือนละ 6000กว่า ทำได้เกือบ3เดือน ก็ออกครับ เหตุผลมีหลายอย่างครับ แบ่งเงิน10/10ส่วนครับ เงิน2ส่วนที่ได้มาเอาไปห่อเป็นอั่งเปาให้น้องหมดเลยครับ 3ส่วนไว้สังสรรค์ กับเพื่อน 1ส่วนซื้อของใช้ 4ส่วนที่เหลือเอาไว้ใช้จนถึงเปิดเทอมครับ ระหว่างนี้ประมาณ5เดือนกว่าๆ ไม่ขอเงินใครเลยครับ ตอนแรกคือจะเอาเงินไปซื้อคอม แต่ก็ไม่ทันเสีย ค่าใช้จ่ายตัวเองยังเยอะ เงินก็ไม่เข้า เลยไม่ค่อยได้ซื้อเสื้อสวยๆเท่ๆเลย
ปวช.1เทอม2-ปวช.2เทอม1ปีนี้ ผมก็เลยหักโหมตัวเองสุดๆเลยครับ วิ่งทุกวันเหนื่อยไม่ไหวก็ทนวิ่ง วิ่งได้เดือนกว่าๆ กระแสพี่ตูนก็มา ผมทำทุกอย่าง อดข้าวบ้าง กินผักแต่บ้าง กินแต่ผลไม้บ้าง บางทีวิ่งเสร็จก็กินของหนักๆบ้าง วิ่งวันละ2ชั่วโมง ทำแบบนี้ได้4เดือนก็ผอมขึ้นมาเลยทันที นน.ลงที่68 ระยะทางที่วิ่งไปก็ประมาณ 140กว่ากิโล เอาจริงๆผมวิ่งไม่ถึง2เดือนเลย ผมพยายามหาอย่างอื่นที่เสียเหงื่อทำไปด้วย เช่นเดินเขาตอนปิดเทอมวันละ10กิโล โดด อบร้อนที่ห้อง เยอะแยะมากมาย มีครั้งหนึ่งเพื่อนปวช.ถาม ทำไมไว้ทรงแบบนี้ ทำไมไม่ตัดทรงนี้ทรงนั้น ด้วยความที่อยู่กับทรงแบบนี้มานานไม่เคยได้เปลี่ยนเป็นอย่างอื่น ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองเข้ารูปแบบไหน เพราะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ่อยเกินไป
ครั้งหนึ่งตอนปิดเทอม เพื่อนเก่าที่เรียนด้วยถาม ทำไมผอมลงมาเยอะขนาดนี้ ไปทำไรมา บางคนก็บอกว่าจำไม่ได้ แค่ไม่ได้เจอกันแค่ปีเดียวเนี่ยนะ บางคนก็แซวว่าใครวะ เหมือนเคยเห็น
ผมก็แบบ บอกไปว่าลดความอ้วนมา (ไม่รู้อะ ผมโดนเพื่อนทิ้งเพราะบอกว่าชอบ ตอนนี้ก็ยังชอบนะเรียนห้องเดียวกันถึงแม้ไม่ได้คุยกัน)
5.ปวช.2 ผมไม่ก็เริ่มคิดว่า ถ้าแต่งตัวไม่เก่งก็ไปไหนมาไหนยาก มีแต่คนมอง ทำไมเราเป็นแบบนี้ ทั้งๆที่บางทีก็ไม่ได้แย่อะไร ใส่เสื้อเดิมๆมานานมากแล้ว3ปี เสื้อก็เกือบ โอเวอร์ไซด์หมด มีก็ไม่ถึง10ตัว วนไปวนมาจนเบื่อ ไม่กกล้าซื้อเพิ่มเพราะพี่ให้เงินมาแค่จ่ายค่าหอ ไว้กินแต่ละเดือน ขนาดของใช้ยังต้องพิจารณา อีกอย่างเลี้ยงแมวด้วย เพื่อนเลี้ยงไม่เป็นเลนแย่งมาเลี้ยง 55 ตายซิคุณเงินก็ไม่มี แมวก็ใช้เดือนละ300 400
เห็นคนอื่นๆแต่งตัวไปเที่ยวเก่งก็อยากมีบ้าง ที่ไม่กล้าเที่ยวก็เพราะไม่มีชุด แต่งตัวก็ไม่เก่งนี่แหละ
ปีนี้ปวช.2 เลิกวิ่งได้สักพักแล้ว นน.ก็ขึ้นๆลงๆที่66 67 ปีนี้ผมอายุ16 น้อยสุดในห้องละ งานก็ไม่มีโดนเขาหลอก ผมอยากอยู่ในโมเมนท์แบบ คนหล่อ แต่งตัวดูดี มีคนชอบเยอะคนรู้จักเยอะ เที่ยวก็ดูดีบ้างครับ
ตุลาปิดเทอมแล้ว ผมอยากกลับไปแล้วแบบแต่งตัวหล่อๆทรงเท่ๆไปโชว์เพื่อนๆอะครับ แต่ให้เข้ากับหน้าตานะครับ ต้องแต่งเหมือนกับแบบนายแบบอะนะ
(บ้านผมไกลนะ ผมอยู่บนดอย มาเรียนในตัวเมืองก็ไกลมากพอสมควร แถมไม่มีใครมาเรียนแถวนี้ด้วย55)
(การใช้ชีวิตก็ปกติ ทั่วไปของเด็กหอ อยู่แต่ในห้อง เดินเล่น เที่ยวเล่น ขับรถเที่ยว)
(ปกติผมก็ไม่ได้แย่อะไรนะ ด้วยความที่เป็นไบโพล่ารายวันเดี๋ยวก็บ้า เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย เดี๋ยวก็ด่าคนนี้ ทำดีกับคนนี้ อารมณ์แปรปรวน 55 และเป็นโรคอะไรไม่รู้ ชอบคิดไปเอง คิดว่าเราไม่ดีพอ เราไม่เหมือนคนอื่น ชอบเอาส่วนด้อยของตัวเองไปเปรียบเทียบคนอื่น ดูความสามารถตัวเองเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งๆที่ความสามารถก็มีหลายอย่าง แต่ก็ดูเหมือนยังไม่พอ เฮ้อ ขก.บ่น ขจ.คิด)
(หน้าตาก็พอใช้ได้นะครับ)
ที่ผมอยากทราบแน่ๆคือ การแต่งตัวทำไงดี ไว้ทรงอะไรดี
ไม่อยากคิดมากทำไงดี เปลี่ยนนิสัยคิดมากไม่ได้
http://teeneethailand2.com/1437 อันนี้ด้วยแก้ไม่ได้
ช่วยหาแนวทางแต่งตัวให้ดูดีขึ้น เหมาะสมกับตัวเราหน่อย
ช่วยแนะนำสถานที่ๆแต่งตัวได้หลายๆแบบ และฟรี 555
ขอบคุณที่ปวดหัวกับการอ่าน และเสียเวลาในการพิมพ์คอมเมนท์ครับ
อยากแต่งตัวเก่งๆครับทำไงดี
อยากแต่งตัวเก่งๆครับ ผมแต่งตัวไม่ค่อยจะเป็นเลยครับ หรือว่ามันอยู่ที่ไม่มีเสื้อผ้าเลย มีแค่ชุดธรรมดา อยากแต่งตัวแบบให้เข้าแฟชั่น แต่ก็ไม่กล้าเปลี่ยนเสื้อ ไม่กล้าลองดู ขนาดทรงผมยังไม่รู้จะตัดอะไรดี ไม่รู้จะไว้ทรงไรดี ด้วยความที่เปลี่ยนแปลงตัวเองมาเยอะพอสมควร
ช่วงเวลาของผม
1.เกิด-ป.3 ผมผอมครับ
2.ป.4-ม.1 อ้วนมาก ดำด้วยครับ จำได้ว่าเคยแตะที่85 และบุคคลิคภายนอกก็ไม่ค่อยดีครับ ไหล่ตก
3.ม.2-ม.3 อ้วนอยู่แต่ไม่มาก เกินมาตรฐานไปหน่อยครับ นน.75 เริ่มขาวขึ้นมา(เกินนิดเดียวจริงดิ)
4.ปวช.1 อวบๆ นน.74 สีผิวก็โอเคแล้ว ทั่วๆไป ตอนเข้าเรียนแรกๆ ผมทำตัวเป็นเอ๋อๆ(แต่บุคคลิกคือไหล่ตกไม่รู้ตัวเอง) เพราะว่าด้วยความที่ไม่รู้จักสถานที่เลย จนเพื่อนที่ตอนนี้เขาบอกว่าตอนเห็นครั้งแรกนึกว่า ออจิสติก ผมไม่มีเสื้อที่เป็นแบบไว้เที่ยวเลยครับ มีแค่เสื้อธรรมดาดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แบบที่พอใส่เที่ยวได้กับใส่ในบ้านได้เท่านั้น เงินก็ไม่มีจะใช้ครับ ไม่รู้จะทำไงเลย เคยไปทำงานพาร์ทไทม์ร้านอาหารอยู่ครับ ได้เดือนละ 6000กว่า ทำได้เกือบ3เดือน ก็ออกครับ เหตุผลมีหลายอย่างครับ แบ่งเงิน10/10ส่วนครับ เงิน2ส่วนที่ได้มาเอาไปห่อเป็นอั่งเปาให้น้องหมดเลยครับ 3ส่วนไว้สังสรรค์ กับเพื่อน 1ส่วนซื้อของใช้ 4ส่วนที่เหลือเอาไว้ใช้จนถึงเปิดเทอมครับ ระหว่างนี้ประมาณ5เดือนกว่าๆ ไม่ขอเงินใครเลยครับ ตอนแรกคือจะเอาเงินไปซื้อคอม แต่ก็ไม่ทันเสีย ค่าใช้จ่ายตัวเองยังเยอะ เงินก็ไม่เข้า เลยไม่ค่อยได้ซื้อเสื้อสวยๆเท่ๆเลย
ปวช.1เทอม2-ปวช.2เทอม1ปีนี้ ผมก็เลยหักโหมตัวเองสุดๆเลยครับ วิ่งทุกวันเหนื่อยไม่ไหวก็ทนวิ่ง วิ่งได้เดือนกว่าๆ กระแสพี่ตูนก็มา ผมทำทุกอย่าง อดข้าวบ้าง กินผักแต่บ้าง กินแต่ผลไม้บ้าง บางทีวิ่งเสร็จก็กินของหนักๆบ้าง วิ่งวันละ2ชั่วโมง ทำแบบนี้ได้4เดือนก็ผอมขึ้นมาเลยทันที นน.ลงที่68 ระยะทางที่วิ่งไปก็ประมาณ 140กว่ากิโล เอาจริงๆผมวิ่งไม่ถึง2เดือนเลย ผมพยายามหาอย่างอื่นที่เสียเหงื่อทำไปด้วย เช่นเดินเขาตอนปิดเทอมวันละ10กิโล โดด อบร้อนที่ห้อง เยอะแยะมากมาย มีครั้งหนึ่งเพื่อนปวช.ถาม ทำไมไว้ทรงแบบนี้ ทำไมไม่ตัดทรงนี้ทรงนั้น ด้วยความที่อยู่กับทรงแบบนี้มานานไม่เคยได้เปลี่ยนเป็นอย่างอื่น ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองเข้ารูปแบบไหน เพราะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ่อยเกินไป
ครั้งหนึ่งตอนปิดเทอม เพื่อนเก่าที่เรียนด้วยถาม ทำไมผอมลงมาเยอะขนาดนี้ ไปทำไรมา บางคนก็บอกว่าจำไม่ได้ แค่ไม่ได้เจอกันแค่ปีเดียวเนี่ยนะ บางคนก็แซวว่าใครวะ เหมือนเคยเห็น
ผมก็แบบ บอกไปว่าลดความอ้วนมา (ไม่รู้อะ ผมโดนเพื่อนทิ้งเพราะบอกว่าชอบ ตอนนี้ก็ยังชอบนะเรียนห้องเดียวกันถึงแม้ไม่ได้คุยกัน)
5.ปวช.2 ผมไม่ก็เริ่มคิดว่า ถ้าแต่งตัวไม่เก่งก็ไปไหนมาไหนยาก มีแต่คนมอง ทำไมเราเป็นแบบนี้ ทั้งๆที่บางทีก็ไม่ได้แย่อะไร ใส่เสื้อเดิมๆมานานมากแล้ว3ปี เสื้อก็เกือบ โอเวอร์ไซด์หมด มีก็ไม่ถึง10ตัว วนไปวนมาจนเบื่อ ไม่กกล้าซื้อเพิ่มเพราะพี่ให้เงินมาแค่จ่ายค่าหอ ไว้กินแต่ละเดือน ขนาดของใช้ยังต้องพิจารณา อีกอย่างเลี้ยงแมวด้วย เพื่อนเลี้ยงไม่เป็นเลนแย่งมาเลี้ยง 55 ตายซิคุณเงินก็ไม่มี แมวก็ใช้เดือนละ300 400
เห็นคนอื่นๆแต่งตัวไปเที่ยวเก่งก็อยากมีบ้าง ที่ไม่กล้าเที่ยวก็เพราะไม่มีชุด แต่งตัวก็ไม่เก่งนี่แหละ
ปีนี้ปวช.2 เลิกวิ่งได้สักพักแล้ว นน.ก็ขึ้นๆลงๆที่66 67 ปีนี้ผมอายุ16 น้อยสุดในห้องละ งานก็ไม่มีโดนเขาหลอก ผมอยากอยู่ในโมเมนท์แบบ คนหล่อ แต่งตัวดูดี มีคนชอบเยอะคนรู้จักเยอะ เที่ยวก็ดูดีบ้างครับ
ตุลาปิดเทอมแล้ว ผมอยากกลับไปแล้วแบบแต่งตัวหล่อๆทรงเท่ๆไปโชว์เพื่อนๆอะครับ แต่ให้เข้ากับหน้าตานะครับ ต้องแต่งเหมือนกับแบบนายแบบอะนะ
(บ้านผมไกลนะ ผมอยู่บนดอย มาเรียนในตัวเมืองก็ไกลมากพอสมควร แถมไม่มีใครมาเรียนแถวนี้ด้วย55)
(การใช้ชีวิตก็ปกติ ทั่วไปของเด็กหอ อยู่แต่ในห้อง เดินเล่น เที่ยวเล่น ขับรถเที่ยว)
(ปกติผมก็ไม่ได้แย่อะไรนะ ด้วยความที่เป็นไบโพล่ารายวันเดี๋ยวก็บ้า เดี๋ยวก็ดี เดี๋ยวก็ร้าย เดี๋ยวก็ด่าคนนี้ ทำดีกับคนนี้ อารมณ์แปรปรวน 55 และเป็นโรคอะไรไม่รู้ ชอบคิดไปเอง คิดว่าเราไม่ดีพอ เราไม่เหมือนคนอื่น ชอบเอาส่วนด้อยของตัวเองไปเปรียบเทียบคนอื่น ดูความสามารถตัวเองเป็นเรื่องธรรมดา ทั้งๆที่ความสามารถก็มีหลายอย่าง แต่ก็ดูเหมือนยังไม่พอ เฮ้อ ขก.บ่น ขจ.คิด)
(หน้าตาก็พอใช้ได้นะครับ)
ที่ผมอยากทราบแน่ๆคือ การแต่งตัวทำไงดี ไว้ทรงอะไรดี
ไม่อยากคิดมากทำไงดี เปลี่ยนนิสัยคิดมากไม่ได้
http://teeneethailand2.com/1437 อันนี้ด้วยแก้ไม่ได้
ช่วยหาแนวทางแต่งตัวให้ดูดีขึ้น เหมาะสมกับตัวเราหน่อย
ช่วยแนะนำสถานที่ๆแต่งตัวได้หลายๆแบบ และฟรี 555
ขอบคุณที่ปวดหัวกับการอ่าน และเสียเวลาในการพิมพ์คอมเมนท์ครับ