สวัสดีค่ะ
เรากับแฟนคบกันมาได้ระยะหนึ่งแล้วค่ะ เราอายุเท่ากัน คบกันตั้งแต่เรียน เราเรียนจบและทำงานก่อนแฟน (บ้านเราฐานะปานกลางค่ะ เราถูกสอนให้รับผิดชอบตัวเองตั้งแต่เด็ก ทำงานหาเงินส่งให้พ่อแม่ตลอดค่ะ) งานที่เราทำค่อนข้างดีพอสมควร เงินเดือนประมาณหนึ่งค่ะ สามารถเลี้ยงตัวเอง ส่งให้พ่อแม่ไม่ขัดสน และมีเหลือเก็บค่ะ ส่วนแฟนเราบ้านค่อนข้างมีฐานะค่ะ เขาได้เงินใช้จากพ่อแม่เดือนหนึ่ง มากกว่าเราทำงานทั้งเดือนค่ะ (ทุกวันนี้เขาก็ยังรับเงินจากที่บ้านอยู่ค่ะ)
แฟนเรามีนิสัยชอบกินเหล้าค่ะ กินบ่อย กินทุกวัน คือถ้านั่งอยู่บ้านเฉยๆไม่มีอะไรทำก็กินเหล้าค่ะ กินข้าวกัน เขาไม่เคยสั่งน้ำเปล่าหรือเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์เลยค่ะ พูดง่ายๆถ้าวันไหนไม่กินเหล้าจะมีอาการอยากค่ะ แต่ไม่ถึงกับติดนะคะ ไม่ได้ลงแดงอะไร แต่แค่ต้องกินทุกวันค่าะ จนกระทั่งคบกับเรา เราขอให้เขาเบาลง กินเฉพาะเวลาไปสังสรรค์กับเพื่อน หรืออาทิตย์ละ 2-3วันก็พอ ซึ่งระหว่างที่ยังอยู่ด้วยกันแค่สองคนเขาสามารถทำได้นะคะ จุดเปลี่ยนมันคือพอเขาเรียนจบ ต้องกลับไปทำงานกับที่บ้านค่ะ
บ้านแฟนเราอยู่ต่างจังหวัด และเป็นครอบครัวคนต่างจังหวัดที่มีกิจกรรมการดื่มเหล้าหลังเลิกงานทุกวันค่ะ คือเป็นกันทั้งบ้าน ตั้งแต่ปู่มาจนถึงพ่อ พี่ชายแฟน คือต้องกินตลอดค่ะ (แฟนเราคงได้นิสัยมาจากที่บ้าน) หนักเข้า ถ้ามีญาติมาเยอะ หรือรวมญาติ จะมีการพนันมาเสริมทุกรูปแบบค่ะ เรียกได้ว่าลูกเด็กเล็กแดงถ้ารู้ว่าจะไปเยี่ยมคุณปู่คุณตาที อย่างแรกที่จะวิ่งไปเตรียมขึ้นรถคือกระดาน กับกระปุกไฮโลค่ะ แล้วเขาก็จะกินเหล้ากันตั้งแต่หัววันจนเมาคาวงเหล้า ส่วนในสถานการณ์ปกติ ก็จะกินทุกวันก่อนนอนค่ะ ในตอนที่เรารู้ว่าแฟนต้องกลับไปอยู่บ้าน เราก็มีการตกลงกันค่ะ ว่าอย่ากลับไปดื่มหนักแบบนั้นนะ ขอแค่พอดี ตอนจำเป็น แค่ตอนรวมญาติ ตอนคุยงาน เข้าสังคมพอ แต่ดื่มแบบไม่มีเหตุผล ขออย่าดื่มค่ะ แฟนเราก็บอกว่าทำได้นะคะ เพราะเขาก็รู้ว่ามันไม่ดี เขาไม่อยากให้ลูกเราโตขึ้นมาเป็นเหมือนเขาค่ะ
โดยก่อนที่จะกลับไปอยู่บ้าน เขาขอให้เราลาออกจากงานมาข่วยเขาวางแผนสร้างบ้านเพื่ออยู่ด้วยกัน และให้เราไปทำงานกับเขาที่บ้านค่ะ (ซึ่งตอนนั้นเราค่อยข้างคิดหนัก เพราะงานที่ทำอยู่เงินเดือนดี และเราสามารถเลี้ยงพ่อแม่ได้แล้วในตอนนั้น) แต่เจาก็ให้เหตุผลต่างๆจนในที่สุดเราก็ลาออกค่ะ โดยที่คำนวณเงินเก็บแล้วว่ายังพอมีใช้ มีส่งให้พ่อแม่ได้อยู่ค่ะ
เราข่วยแฟนวางแผนสร้างบ้านอยู่นานจนอะไรๆลงตัวค่ะ แต่ปัญหาคือนานวันเข้าพอแฟนย้ายไปอยู่กับที่บ้าน แฟนเริ่มกินเหล้าบ่อย กินทุกวัน เมาและไม่มีสติ อาละวาด หรือถ้านั่งอยู่บ้านว่างๆคนเดียวกับเรา เขาก็จะกินเหล้าตอนดูทีวี แล้วก็เล่นไพ่ในโทรศัพท์ค่ะ (ไพ่ที่เล่น ก็เป็นแบบเล่นจริงเสียเงินจริงค่ะ เราไม่ค่อยแน่ใจว่าคืออะไร แต่เวลาเราถามว่าเล่นอีกแล้วหรอ เขาก็จะบอกว่า จะเป็นอะไร เล่นแค่วันละหลักร้อยหลักพันขำๆ คือเขาถูกเลี้ยงมาให้ได้เงินง่ายๆ เลยไม่คิดอะไรเวลาเล่นแล้วเสียค่ะ) เขาเคยเล่นจนชนะได้แพคเกตทัวร์ พาเราไปเที่ยวต่างประเทศมาแล้ว แต่ตอนเสียก็มีบ่อยค่ะ ซึ่งเราก็ทะเลาะกันอยู่หลายรอบ ปรับๆไปปรับมา จนสุดท้าย เขาบอกกับเราว่า เค้าเลิกกินเหล้าทุกวันไม่ได้ เวลาอยู่กับที่บ้านก็ต้องทำตัวแบบนี้ ถ้าพ่อเขาพี่เขาชวนกิน(ซึ่งก็คือเกือบทุกวัน) เขาปฏิเสธยังไง คนอื่นเขาก็กินกันหมด ถ้าเขาไม่กินก็แปลกแยกสิ ถ้าคนอื่นเขาตั้งวงไพ่กันเล่นไฮโลกันในบ้าน แล้วจะให้เขาทำอะไร นั่งแยกออกมาก็น่าเกลียดสิ ถ้าเราไม่พอใจก็เลิกไป ทนไม่ได้รับไม่ได้ก็เลิก นี่คือเขาพยายามที่สุดของเขาแล้ว ยังไงก็ได้แค่นี้
ความรู้สึกเราเหมือนถูกตัดหางปล่อยวัดค่ะ ตัดทุกอย่าง เหมือนโดนหลอกให้ออกจากงาน โดนขายฝันว่าทิ้งนั่นทิ้งนี่มาแล้วมันจะดีแบบนี้ๆ เสียโอกาสในการดูแลพ่อแม่ เลี้ยงตัวเอง หรืออีกในหนึ่งคือเราเยอะกับเขาเกินไป (เรามาจากครอบครัวที่ไม่เล่นการพนัน ไม่ดื่มเหล้า แต่ไม่antiนะคะ เข้าใจได้เรื่องการเข้าสังคม แต่สำหรับบ้านแฟนเรา เขากินเหล้าเล่นการพนันจนเหมือนเป็นวัฒนธรรมครอบครัว) เรากังวลเกินหรือเปล่า ที่กลัวลูกโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนี้แล้วไม่ดี หรือเรื่องที่เค้าทำเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่คะ มันโอเคมั้ยที่จะมีพ่อของลูก มีลุง มีปู่ มีทวดของลูกที่เป็นแบบนี้
ถ้าเราเลิกกับเขาตอนนี้ เหมือนเราต้องเริ่มต้นหางาน หาเงินใหม่ ตอนแรกพ่อกับแม่ก็เตือนตลอดว่าเรื่องแบบที่บ้านเขาเป็นมันแก้ยากนะลูก เราก็การันตีกับพ่อแม่ให้เขาตลอดว่าเขาปรับตัวเองได้ เขาบอกกับเราเองว่าเขาได้ คนรอบตัวพ่อกับแม่ก็ถามว่าลูกลาออกจากงานทำไม เงินดีงานดี พ่อแม่จะตอบแทนให้เราตลอดค่ะว่าลูกสาวลาออกไปทำงานบ้านแฟน จะแต่งงานสร้างบ้าสร้างช่องกันแล้ว ถ้าพ่อแม่รู้ว่าเป็นแบบนี้คงทั้งเสียใจและเสียหน้าค่ะ
ปล. เรื่องอื่นแฟนเราดีทุกอย่างนะคะ เสียแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว
ที่บ้านแฟนติดเหล้า และการพนันมาก (กินทุกวัน) กลัวส่งผลต่อลูก เราคิดมากไปหรือเปล่าคะ
เรากับแฟนคบกันมาได้ระยะหนึ่งแล้วค่ะ เราอายุเท่ากัน คบกันตั้งแต่เรียน เราเรียนจบและทำงานก่อนแฟน (บ้านเราฐานะปานกลางค่ะ เราถูกสอนให้รับผิดชอบตัวเองตั้งแต่เด็ก ทำงานหาเงินส่งให้พ่อแม่ตลอดค่ะ) งานที่เราทำค่อนข้างดีพอสมควร เงินเดือนประมาณหนึ่งค่ะ สามารถเลี้ยงตัวเอง ส่งให้พ่อแม่ไม่ขัดสน และมีเหลือเก็บค่ะ ส่วนแฟนเราบ้านค่อนข้างมีฐานะค่ะ เขาได้เงินใช้จากพ่อแม่เดือนหนึ่ง มากกว่าเราทำงานทั้งเดือนค่ะ (ทุกวันนี้เขาก็ยังรับเงินจากที่บ้านอยู่ค่ะ)
แฟนเรามีนิสัยชอบกินเหล้าค่ะ กินบ่อย กินทุกวัน คือถ้านั่งอยู่บ้านเฉยๆไม่มีอะไรทำก็กินเหล้าค่ะ กินข้าวกัน เขาไม่เคยสั่งน้ำเปล่าหรือเครื่องดื่มที่ไม่มีแอลกอฮอล์เลยค่ะ พูดง่ายๆถ้าวันไหนไม่กินเหล้าจะมีอาการอยากค่ะ แต่ไม่ถึงกับติดนะคะ ไม่ได้ลงแดงอะไร แต่แค่ต้องกินทุกวันค่าะ จนกระทั่งคบกับเรา เราขอให้เขาเบาลง กินเฉพาะเวลาไปสังสรรค์กับเพื่อน หรืออาทิตย์ละ 2-3วันก็พอ ซึ่งระหว่างที่ยังอยู่ด้วยกันแค่สองคนเขาสามารถทำได้นะคะ จุดเปลี่ยนมันคือพอเขาเรียนจบ ต้องกลับไปทำงานกับที่บ้านค่ะ
บ้านแฟนเราอยู่ต่างจังหวัด และเป็นครอบครัวคนต่างจังหวัดที่มีกิจกรรมการดื่มเหล้าหลังเลิกงานทุกวันค่ะ คือเป็นกันทั้งบ้าน ตั้งแต่ปู่มาจนถึงพ่อ พี่ชายแฟน คือต้องกินตลอดค่ะ (แฟนเราคงได้นิสัยมาจากที่บ้าน) หนักเข้า ถ้ามีญาติมาเยอะ หรือรวมญาติ จะมีการพนันมาเสริมทุกรูปแบบค่ะ เรียกได้ว่าลูกเด็กเล็กแดงถ้ารู้ว่าจะไปเยี่ยมคุณปู่คุณตาที อย่างแรกที่จะวิ่งไปเตรียมขึ้นรถคือกระดาน กับกระปุกไฮโลค่ะ แล้วเขาก็จะกินเหล้ากันตั้งแต่หัววันจนเมาคาวงเหล้า ส่วนในสถานการณ์ปกติ ก็จะกินทุกวันก่อนนอนค่ะ ในตอนที่เรารู้ว่าแฟนต้องกลับไปอยู่บ้าน เราก็มีการตกลงกันค่ะ ว่าอย่ากลับไปดื่มหนักแบบนั้นนะ ขอแค่พอดี ตอนจำเป็น แค่ตอนรวมญาติ ตอนคุยงาน เข้าสังคมพอ แต่ดื่มแบบไม่มีเหตุผล ขออย่าดื่มค่ะ แฟนเราก็บอกว่าทำได้นะคะ เพราะเขาก็รู้ว่ามันไม่ดี เขาไม่อยากให้ลูกเราโตขึ้นมาเป็นเหมือนเขาค่ะ
โดยก่อนที่จะกลับไปอยู่บ้าน เขาขอให้เราลาออกจากงานมาข่วยเขาวางแผนสร้างบ้านเพื่ออยู่ด้วยกัน และให้เราไปทำงานกับเขาที่บ้านค่ะ (ซึ่งตอนนั้นเราค่อยข้างคิดหนัก เพราะงานที่ทำอยู่เงินเดือนดี และเราสามารถเลี้ยงพ่อแม่ได้แล้วในตอนนั้น) แต่เจาก็ให้เหตุผลต่างๆจนในที่สุดเราก็ลาออกค่ะ โดยที่คำนวณเงินเก็บแล้วว่ายังพอมีใช้ มีส่งให้พ่อแม่ได้อยู่ค่ะ
เราข่วยแฟนวางแผนสร้างบ้านอยู่นานจนอะไรๆลงตัวค่ะ แต่ปัญหาคือนานวันเข้าพอแฟนย้ายไปอยู่กับที่บ้าน แฟนเริ่มกินเหล้าบ่อย กินทุกวัน เมาและไม่มีสติ อาละวาด หรือถ้านั่งอยู่บ้านว่างๆคนเดียวกับเรา เขาก็จะกินเหล้าตอนดูทีวี แล้วก็เล่นไพ่ในโทรศัพท์ค่ะ (ไพ่ที่เล่น ก็เป็นแบบเล่นจริงเสียเงินจริงค่ะ เราไม่ค่อยแน่ใจว่าคืออะไร แต่เวลาเราถามว่าเล่นอีกแล้วหรอ เขาก็จะบอกว่า จะเป็นอะไร เล่นแค่วันละหลักร้อยหลักพันขำๆ คือเขาถูกเลี้ยงมาให้ได้เงินง่ายๆ เลยไม่คิดอะไรเวลาเล่นแล้วเสียค่ะ) เขาเคยเล่นจนชนะได้แพคเกตทัวร์ พาเราไปเที่ยวต่างประเทศมาแล้ว แต่ตอนเสียก็มีบ่อยค่ะ ซึ่งเราก็ทะเลาะกันอยู่หลายรอบ ปรับๆไปปรับมา จนสุดท้าย เขาบอกกับเราว่า เค้าเลิกกินเหล้าทุกวันไม่ได้ เวลาอยู่กับที่บ้านก็ต้องทำตัวแบบนี้ ถ้าพ่อเขาพี่เขาชวนกิน(ซึ่งก็คือเกือบทุกวัน) เขาปฏิเสธยังไง คนอื่นเขาก็กินกันหมด ถ้าเขาไม่กินก็แปลกแยกสิ ถ้าคนอื่นเขาตั้งวงไพ่กันเล่นไฮโลกันในบ้าน แล้วจะให้เขาทำอะไร นั่งแยกออกมาก็น่าเกลียดสิ ถ้าเราไม่พอใจก็เลิกไป ทนไม่ได้รับไม่ได้ก็เลิก นี่คือเขาพยายามที่สุดของเขาแล้ว ยังไงก็ได้แค่นี้
ความรู้สึกเราเหมือนถูกตัดหางปล่อยวัดค่ะ ตัดทุกอย่าง เหมือนโดนหลอกให้ออกจากงาน โดนขายฝันว่าทิ้งนั่นทิ้งนี่มาแล้วมันจะดีแบบนี้ๆ เสียโอกาสในการดูแลพ่อแม่ เลี้ยงตัวเอง หรืออีกในหนึ่งคือเราเยอะกับเขาเกินไป (เรามาจากครอบครัวที่ไม่เล่นการพนัน ไม่ดื่มเหล้า แต่ไม่antiนะคะ เข้าใจได้เรื่องการเข้าสังคม แต่สำหรับบ้านแฟนเรา เขากินเหล้าเล่นการพนันจนเหมือนเป็นวัฒนธรรมครอบครัว) เรากังวลเกินหรือเปล่า ที่กลัวลูกโตมาในสภาพแวดล้อมแบบนี้แล้วไม่ดี หรือเรื่องที่เค้าทำเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่คะ มันโอเคมั้ยที่จะมีพ่อของลูก มีลุง มีปู่ มีทวดของลูกที่เป็นแบบนี้
ถ้าเราเลิกกับเขาตอนนี้ เหมือนเราต้องเริ่มต้นหางาน หาเงินใหม่ ตอนแรกพ่อกับแม่ก็เตือนตลอดว่าเรื่องแบบที่บ้านเขาเป็นมันแก้ยากนะลูก เราก็การันตีกับพ่อแม่ให้เขาตลอดว่าเขาปรับตัวเองได้ เขาบอกกับเราเองว่าเขาได้ คนรอบตัวพ่อกับแม่ก็ถามว่าลูกลาออกจากงานทำไม เงินดีงานดี พ่อแม่จะตอบแทนให้เราตลอดค่ะว่าลูกสาวลาออกไปทำงานบ้านแฟน จะแต่งงานสร้างบ้าสร้างช่องกันแล้ว ถ้าพ่อแม่รู้ว่าเป็นแบบนี้คงทั้งเสียใจและเสียหน้าค่ะ
ปล. เรื่องอื่นแฟนเราดีทุกอย่างนะคะ เสียแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว