เราเป็นคนโตค่ะ อายุ 24 น้องกำลังเรียนกศน. ชีวิตตอนทำงานตอนนี้ก็เรื่อย ๆ แต่บ่นอยากออกทุกวี่ทุกวัน
เงินก็ส่งให้บ้านทุกเดือน
ปัญหามีอยู่ว่า
แม่เป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวที่ไม่ได้รับราชการและชีวิตลุ่ม ๆ ดอน ๆ ไม่มั่นคง ครอบครัวเป็นหนี้
บรรดาพี่สาวของแม่ต่างเป็นครู ป้า ๆ คงเป็นห่วงเราละค่ะ อยากให้ชีวิตมั่นคงเลยอยากให้เรารับราชการ ป้า ๆ จะช่วยดัน
พวกเขามีบุญคุณกับเราอยู่นะคะ ตอนรับปริญญา (ที่เราไม่อยากรับเพราะไม่มีเงิน) ตอนจองหอ ก็มีพวกลุง ๆ ป้า ๆ ช่วย
ป้า ๆ ก็กดดันมาทางแม่ แม่ก็พูดใส่เราอยากให้สอบ อยากให้นู่นอยากให้นี่ เราก็ได้แต่รับฟัง เราอธิบายไปก็เหมือนน้ำไหลลอดอุโมงค์
ไม่รู้ว่าเพราะแม่ไม่ได้รับราชการหรือเปล่า แม่เลยอยากให้เราทำในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ แม่เราเป็นคนหัวอ่อนเชื่อคนง่ายด้วย
ทีนี้
แม่พูดเรื่องอยากให้เรารับราชการบ่อยมากกกกกกกกกกกกกก
เราไม่อยากทำงานราชการ ยอมรับว่าเพราะมีอคติ ประกอบกับเราเป็นอ่อนนอกแข็งใน หัวดื้อ
ต่อต้านระบบนับชั้น ยี้ใส่ระบบ ทัศนคติต่อสังคมยุคเก่าค่อนข้างติดลบ (แต่เราเป็นเด็กดีนะคะ แค่มีความคิดแปลก ๆ สุดโต่งเฉย ๆ TT)
เรากลัวว่าเข้าไปทำงานกับระบบราชการที่นับชั้นผู้ใหญ่ หรือเจอสังคมคนกลางวัยเราจะเข้ากับพวกเขาไม่ได้เพราะความคิดแปลก ๆ เรา
หน่ายกับระบบพานจะเกลียดงานไม่ชอบใจแม่เอา
อีกอย่างเรายังอยากใช้ความรู้ทางภาษาที่เรียนมา ต่อให้ภาษาตอนนี้ยังไม่เป็นสับปะรดก็เถอะ ยังอยากพัฒนาอยากใช้อยู่
หากเป็นงานครู เราเป็นคนจิตใจบอบบางค่ะ รับคำวิจารณ์ไม่ค่อยได้ 5555 เรากลัวว่าสอน ๆ เด็กไปแล้วเด็กไม่รู้เรื่องจะมาว่าเราอี๊ก
แล้วเราไม่มีความเป็นครูอยู่ในตัวเลย จิตใจดีแต่ไม่มีความอ่อนโยน สอนใครก็ไม่เป็น นิสัยส่วนตัวเลยคือไม่ชอบพบปะผู้คน และ childish สุด ๆ
เราค่อนข้างเซฟจิตใจตัวเองค่ะเพราะตอนเด็ก ๆ เราโดนต่อว่าทำร้ายจิตใจมาตลอดจนเข้ามหาลัยถึงลดลงเพราะห่างกัน
เราไม่อยากโดนกระทำแบบนี้อีก หรือมีก็ขอให้น้อยที่สุด ขอให้มันมาจากความผิดของเราจริง ๆ ไม่ใช่โคมลอย (ไม่นับไม่ได้ยิน)
พักนี้จิตใจก็ไม่ค่อยปกติ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คิดอยากตายบ่อยมากแถมมีเป้าหมายด้วยว่าถ้าทำ......สำเร็จแล้ว จะหาวิธีตายอย่างสงบ
เรากลัวว่าแม่กดดันมาก ๆ เราจะซึมเศร้าไปซะก่อน เรามีวิธี Heal ตัวเอง แต่ถ้าโดนพูดใส่มากเข้ามันคง Heal ไม่ไหว
ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ เห็นแม่บอกว่าเร็ว ๆ นี้จะมีสอบอะไรสักอยาก พวกเขาอยากให้เราสอบ เราคงตีเนียนไม่ไปอยู่ดี แฮะ ๆ
เงินเดือนตอนนี้ไม่ได้เยอะก็จริงอยู่ แต่พอจะประคองอยู่ได้
ถ้าได้รับเงินเดือนราชการ ที่คงน้อยกว่าตอนนี้แน่ ๆ เงินแต่ละเดือนคงไม่พอค่ะ เราเป็นคนมือรั่ว ชอบซื้อของที่ตอนเด็ก ๆ ไม่มีโอกาสซื้อ
ส่วนแม่ก็มือรั่วยิ่งกว่า แถมรายจ่ายยาวเป็นทาง
บางทีเราก็คิดว่าเราแข็งไปรึเปล่า เปลี่ยนทัศนคติดีไหม แต่ทำใจไม่ได้ค่ะ เจอข่าวไม่ดีทีไรเราเบ้ปากใส่ทุกที
เราจะพาตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ยังไงดีคะ
แม่กับญาติทางแม่อยากให้รับราชการแต่เราไม่อยากทำ
เงินก็ส่งให้บ้านทุกเดือน
ปัญหามีอยู่ว่า
แม่เป็นลูกคนสุดท้องของครอบครัวที่ไม่ได้รับราชการและชีวิตลุ่ม ๆ ดอน ๆ ไม่มั่นคง ครอบครัวเป็นหนี้
บรรดาพี่สาวของแม่ต่างเป็นครู ป้า ๆ คงเป็นห่วงเราละค่ะ อยากให้ชีวิตมั่นคงเลยอยากให้เรารับราชการ ป้า ๆ จะช่วยดัน
พวกเขามีบุญคุณกับเราอยู่นะคะ ตอนรับปริญญา (ที่เราไม่อยากรับเพราะไม่มีเงิน) ตอนจองหอ ก็มีพวกลุง ๆ ป้า ๆ ช่วย
ป้า ๆ ก็กดดันมาทางแม่ แม่ก็พูดใส่เราอยากให้สอบ อยากให้นู่นอยากให้นี่ เราก็ได้แต่รับฟัง เราอธิบายไปก็เหมือนน้ำไหลลอดอุโมงค์
ไม่รู้ว่าเพราะแม่ไม่ได้รับราชการหรือเปล่า แม่เลยอยากให้เราทำในสิ่งที่เขาไม่ได้ทำ แม่เราเป็นคนหัวอ่อนเชื่อคนง่ายด้วย
ทีนี้
แม่พูดเรื่องอยากให้เรารับราชการบ่อยมากกกกกกกกกกกกกก
เราไม่อยากทำงานราชการ ยอมรับว่าเพราะมีอคติ ประกอบกับเราเป็นอ่อนนอกแข็งใน หัวดื้อ
ต่อต้านระบบนับชั้น ยี้ใส่ระบบ ทัศนคติต่อสังคมยุคเก่าค่อนข้างติดลบ (แต่เราเป็นเด็กดีนะคะ แค่มีความคิดแปลก ๆ สุดโต่งเฉย ๆ TT)
เรากลัวว่าเข้าไปทำงานกับระบบราชการที่นับชั้นผู้ใหญ่ หรือเจอสังคมคนกลางวัยเราจะเข้ากับพวกเขาไม่ได้เพราะความคิดแปลก ๆ เรา
หน่ายกับระบบพานจะเกลียดงานไม่ชอบใจแม่เอา
อีกอย่างเรายังอยากใช้ความรู้ทางภาษาที่เรียนมา ต่อให้ภาษาตอนนี้ยังไม่เป็นสับปะรดก็เถอะ ยังอยากพัฒนาอยากใช้อยู่
หากเป็นงานครู เราเป็นคนจิตใจบอบบางค่ะ รับคำวิจารณ์ไม่ค่อยได้ 5555 เรากลัวว่าสอน ๆ เด็กไปแล้วเด็กไม่รู้เรื่องจะมาว่าเราอี๊ก
แล้วเราไม่มีความเป็นครูอยู่ในตัวเลย จิตใจดีแต่ไม่มีความอ่อนโยน สอนใครก็ไม่เป็น นิสัยส่วนตัวเลยคือไม่ชอบพบปะผู้คน และ childish สุด ๆ
เราค่อนข้างเซฟจิตใจตัวเองค่ะเพราะตอนเด็ก ๆ เราโดนต่อว่าทำร้ายจิตใจมาตลอดจนเข้ามหาลัยถึงลดลงเพราะห่างกัน
เราไม่อยากโดนกระทำแบบนี้อีก หรือมีก็ขอให้น้อยที่สุด ขอให้มันมาจากความผิดของเราจริง ๆ ไม่ใช่โคมลอย (ไม่นับไม่ได้ยิน)
พักนี้จิตใจก็ไม่ค่อยปกติ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
เรากลัวว่าแม่กดดันมาก ๆ เราจะซึมเศร้าไปซะก่อน เรามีวิธี Heal ตัวเอง แต่ถ้าโดนพูดใส่มากเข้ามันคง Heal ไม่ไหว
ตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงดีเลยค่ะ เห็นแม่บอกว่าเร็ว ๆ นี้จะมีสอบอะไรสักอยาก พวกเขาอยากให้เราสอบ เราคงตีเนียนไม่ไปอยู่ดี แฮะ ๆ
เงินเดือนตอนนี้ไม่ได้เยอะก็จริงอยู่ แต่พอจะประคองอยู่ได้
ถ้าได้รับเงินเดือนราชการ ที่คงน้อยกว่าตอนนี้แน่ ๆ เงินแต่ละเดือนคงไม่พอค่ะ เราเป็นคนมือรั่ว ชอบซื้อของที่ตอนเด็ก ๆ ไม่มีโอกาสซื้อ
ส่วนแม่ก็มือรั่วยิ่งกว่า แถมรายจ่ายยาวเป็นทาง
บางทีเราก็คิดว่าเราแข็งไปรึเปล่า เปลี่ยนทัศนคติดีไหม แต่ทำใจไม่ได้ค่ะ เจอข่าวไม่ดีทีไรเราเบ้ปากใส่ทุกที
เราจะพาตัวเองหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ยังไงดีคะ