สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 5
เขาภาคภูมิใจ น่ะครับ
เขาก็แสดงออก ไปในแบบของเขา
เราก็ยินดีไปกับเขา ก็ได้นะ
หรือบางที
เราก็ยินดีแหละ แต่รู้สึกว่า เขาอวดมากเกินไป...เรารู้สึกรำคาญ
หรือ
ถ้าเรารู้สึกไม่ยินดีกับเขา
รู้สึกอิจฉา
เราก็ทำได้แค่ยิ้มๆ ไป ไม่ต้องไปสนทนาต่อ หรือถ้าเลี่ยงการเผชิญหน้าไม่ได้ ก็เปลี่ยนเรื่องสนทนาไปเลย
ก็ได้ครับ
เราไปบีบปาก ไม่ให้เขาพูด
ไม่ได้ครับ ...
แต่เรากำหนดวิธีคิด ของเราได้
------
ส่วนเรื่องที่อยากรู้ ว่าจริงหรือไม่ กับสายอาชีพนี้ กับเงินเดือนเท่านี้
ผมตอบว่า ก็อาจจะมีความเป็นไปได้ครับ แต่ไม่ฟันธง... สำหรับอายุงาน 6 เดือน
- ค่าเวร (ขึ้นเวรดึก/โอทีเยอะ)
- ค่าภาษา (โดยเฉพาะ รพ. อินเตอร์)
- ค่าใบประกอบ / ใบเฉพาะทาง
- incentive / service charge
- ทำงานใน รพ. เอกชนใหญ่ๆ ในเมือง
- มีสกิลพิเศษ เช่น ภาษา, ICU, OR
อะไรอีกล่ะ ... นึกไม่ออกแล้ว
ประมาณนี้
เขาก็แสดงออก ไปในแบบของเขา
เราก็ยินดีไปกับเขา ก็ได้นะ
หรือบางที
เราก็ยินดีแหละ แต่รู้สึกว่า เขาอวดมากเกินไป...เรารู้สึกรำคาญ
หรือ
ถ้าเรารู้สึกไม่ยินดีกับเขา
รู้สึกอิจฉา
เราก็ทำได้แค่ยิ้มๆ ไป ไม่ต้องไปสนทนาต่อ หรือถ้าเลี่ยงการเผชิญหน้าไม่ได้ ก็เปลี่ยนเรื่องสนทนาไปเลย
ก็ได้ครับ
เราไปบีบปาก ไม่ให้เขาพูด
ไม่ได้ครับ ...
แต่เรากำหนดวิธีคิด ของเราได้
------
ส่วนเรื่องที่อยากรู้ ว่าจริงหรือไม่ กับสายอาชีพนี้ กับเงินเดือนเท่านี้
ผมตอบว่า ก็อาจจะมีความเป็นไปได้ครับ แต่ไม่ฟันธง... สำหรับอายุงาน 6 เดือน
- ค่าเวร (ขึ้นเวรดึก/โอทีเยอะ)
- ค่าภาษา (โดยเฉพาะ รพ. อินเตอร์)
- ค่าใบประกอบ / ใบเฉพาะทาง
- incentive / service charge
- ทำงานใน รพ. เอกชนใหญ่ๆ ในเมือง
- มีสกิลพิเศษ เช่น ภาษา, ICU, OR
อะไรอีกล่ะ ... นึกไม่ออกแล้ว
ประมาณนี้
ความคิดเห็นที่ 7
หลวงปู่บุดดา ถาวะโร แห่งวัดกลางชูศรีเจริญ สิงห์บุรี
วันหนึ่ง หลวงปู่ได้รับนิมนต์มาฉันเพล ที่บ้านของอุบาสิกาท่านหนึ่งที่กรุงเทพฯ
พอฉันเสร็จ หลวงปู่ก็เอนกายพักผ่อนอิริยาบถอย่างสบาย
ทันใดนั้นเอง ทุกคนที่มาร่วมทำบุญ ก็ได้ยินเสียงเกี๊ยะดังขึ้นมาจากห้องข้างๆ ที่อยู่ติดกัน ดังกึงๆ กระทบพื้น
ศิษย์คนหนึ่งคงรู้สึกรำคาญเสียงเกี๊ยะ เหมือนรำคาญเสียงโทรศัพท์ในโรงหนัง จึงอุทานขึ้นมาว่า
“แหม แม่เจ้าประคุณเอ๋ย ไม่รู้จักเกรงใจชาวบ้านชาวเมืองเขาบ้างเลย”
หลวงปู่บุดดา แม้จะหลับตาพริ้มอย่างสบาย แต่ท่านได้ยินเสียงอุทานของศิษย์และเสียงต้นเหตุโดยตลอด จึงพูดขึ้นด้วยเสียงดังพอให้ได้ยินกันทั่วห้องว่า
วันหนึ่ง หลวงปู่ได้รับนิมนต์มาฉันเพล ที่บ้านของอุบาสิกาท่านหนึ่งที่กรุงเทพฯ
พอฉันเสร็จ หลวงปู่ก็เอนกายพักผ่อนอิริยาบถอย่างสบาย
ทันใดนั้นเอง ทุกคนที่มาร่วมทำบุญ ก็ได้ยินเสียงเกี๊ยะดังขึ้นมาจากห้องข้างๆ ที่อยู่ติดกัน ดังกึงๆ กระทบพื้น
ศิษย์คนหนึ่งคงรู้สึกรำคาญเสียงเกี๊ยะ เหมือนรำคาญเสียงโทรศัพท์ในโรงหนัง จึงอุทานขึ้นมาว่า
“แหม แม่เจ้าประคุณเอ๋ย ไม่รู้จักเกรงใจชาวบ้านชาวเมืองเขาบ้างเลย”
หลวงปู่บุดดา แม้จะหลับตาพริ้มอย่างสบาย แต่ท่านได้ยินเสียงอุทานของศิษย์และเสียงต้นเหตุโดยตลอด จึงพูดขึ้นด้วยเสียงดังพอให้ได้ยินกันทั่วห้องว่า
“เขาเดินของเขาอยู่ดีๆ โยมเอาหูไปรองเกี๊ยะเขาทำไม”
แสดงความคิดเห็น
รำคาญป้าข้างบ้านชอบอวดเงินเดือนลูก