เรื่องมีอยู่ว่า ผมกับแฟนคบกับ มาก็ ราวๆ ปีหน่อยๆ ตลอดเวลา ผมยอมเธอทุกอย่าง ไมมีปากมีเสียง เพราะผมคิดว่า การที่ต่างมีปากมีเสียง มันทำให้คบกับไม่ยืดยาว แต่ พอ นานวันเข้า ผมทำไรไม่ถูกใจเธอเลยซักอย่างครับ
เช่น กินไร ไปไหน ผมไม่อยากคิดว่าจะทำอย่างไร เพราะผมกลัวไม่ถูกใจ แต่ มันกลายเป็นว่า ไม่รู้จักคิด พอผม คิด กลายเป็นไม่ถูกใจ แม้กระทั่ง ขับรถ มีรถจะตัดหน้า ผมบีบ แตร กลายเป็นผม หาเรื่องรถคนอื่น แต่ตอนเธอขับ บีบสนั่นเลยครับ ผมไม่พูดไรได้แต่บอกใจเย็นๆ เล่นมือถือ เธอเล่นได้ครับผมไม่ว่า แต่ผมเล่นนี่สิถูกขัดจังหว่ะตลอด
คือสรุปเลยว่า เธอทำได้ ผมไม่บ่นเพราะกลัวทะเลาะ แต่ผมทำแบบที่เธอทำ ผมผิดมาก จนผมเริ่มเถียง เริ่มขอแบบครึ่งๆ เธอ ก็โกรธ
เธอใจร้อน ผมก็ใจร้อนนะ แต่ผมปรับตัวเองให้ใจเย็น มันก็ยัง เป็นแบบที่กล่าวมา เยอะมากครับหลายเรื่อง
จริงๆแล้ว ไม่มีใครผิดครับ แต่อารมณ์ ที่ไร้เหตุผล ครับ
แบบนี้คือ ต้อง แยกทางใช่ไหมครับ
หรือ ผมต้องทำไง
ถ้ามีแฟน แล้วคุยกันใช้แต่อารมณ์ที่ไร้เหตุผล ควรไปต่อหรือมไม่ครับ
เช่น กินไร ไปไหน ผมไม่อยากคิดว่าจะทำอย่างไร เพราะผมกลัวไม่ถูกใจ แต่ มันกลายเป็นว่า ไม่รู้จักคิด พอผม คิด กลายเป็นไม่ถูกใจ แม้กระทั่ง ขับรถ มีรถจะตัดหน้า ผมบีบ แตร กลายเป็นผม หาเรื่องรถคนอื่น แต่ตอนเธอขับ บีบสนั่นเลยครับ ผมไม่พูดไรได้แต่บอกใจเย็นๆ เล่นมือถือ เธอเล่นได้ครับผมไม่ว่า แต่ผมเล่นนี่สิถูกขัดจังหว่ะตลอด
คือสรุปเลยว่า เธอทำได้ ผมไม่บ่นเพราะกลัวทะเลาะ แต่ผมทำแบบที่เธอทำ ผมผิดมาก จนผมเริ่มเถียง เริ่มขอแบบครึ่งๆ เธอ ก็โกรธ
เธอใจร้อน ผมก็ใจร้อนนะ แต่ผมปรับตัวเองให้ใจเย็น มันก็ยัง เป็นแบบที่กล่าวมา เยอะมากครับหลายเรื่อง
จริงๆแล้ว ไม่มีใครผิดครับ แต่อารมณ์ ที่ไร้เหตุผล ครับ
แบบนี้คือ ต้อง แยกทางใช่ไหมครับ
หรือ ผมต้องทำไง